Ben bu satırları yazarken, sahte içkiden ölenlerin sayısının 45’e dayandığı  haberleri dönüyordu TV’lerde…

Sahte içki ve sigara yapımını patlatan, arkadaşların alkollü ürünlerin vergisini sürekli olarak yukarıya çekmeleri…

İçki, lüks bir meta haline geldi güzelim ülkemizde…

Arkadaşlar bir taşla iki kuş vuruyor:

Bir yandan içki satışlarından güzel paralar kazanıyorlar. Öte yandan da ideolojik formasyonlarına cuk oturan bir karar almanın hazzını yaşıyorlar. Müminlerin oylarına göz kırpma faslı bir yana…

Malum, Kur’anda içki yasağı var.

Ama, pat diye gelmiş bir yasak değil bu; Diyanet’in yorumuyla “tedrici” (derece derece) konulmuş bir yasak…

Nitekim, içki konusunda “nüzül” eden ilk ayet, olan Nahl  Süresinin 67. Ayeti şöyledir:

“Hurmalıkların ve üzümlüklerin meyvelerinden de, bunlardan hem bir içki çıkarırsınız, hem de güzel bir rızık ! Şüphesiz bunda aklı olan bir toplum için işaret vardır.” (Kur’an_ı Kerim, Elmalılı Hamdi Yazır, Okyanus Yayıncılık, s.134.)

İlk  inen ayette rızık olarak anılan içki, daha sonraki ayetlerde (Nisa 43,  Maide/90-91, Bakara / 219 şiddetle eleştiriliyor ve sonunda dikili taşlarla birlikte haram kılınıyor.

Yani yasak, “tedrici” olarak geliyor…

00

Tarihe bakıyoruz, içkiye kafayı takmayan ülke yöneticileri yok gibi:

İçkiye ilk kafayı takan Aztek İmparatorluğu (15-16. Yüzyıl)…

Onu eski Çin, Japonya (feodal dönem) Polinezya adaları, İzlanda, Norveç, Rusya, Fillandiya, ABD, vb. izliyor…

19. yüzyılın başlarında Avrupa’da İçkiyle Mücadele Dernekleri ortaya çıkıyor. İlk örnek İrlanda’da kurulan (1829) Ulster İçkiyle Mücadele Derneği…

Sonra İngiltere’ye atlıyor hareket…Örneğin Hristiyanlık ve islamın bazı tarikatları (Bektaşilik gibi) ile bir çok dinde bir ibadet öğesi/figürü olan içki için, bu kez İngiltere Kilisesi bile devreye giriyor !..

Sünni ve hatta şii kimi arap ve acem ülkelerinde içki yasağı Osmanlı’dan önce…İçki yasağı Osmanlı’da 1. Süleyman (Kanuni) döneminde (1520-66) görülüyor. Onu, kendisi de sıkı bir içkici olan II. Selim (1566-74) ve III. Murat  (hd 1574-95) izliyor. IV. Murat döneminde (hd 1623-40) zirve yapıyor. O kadar ki kendisi de sıkı bir içkici olan IV. Murat, üzüm satışını bile yasaklıyor ! Tütün zaten yasak…

Yasaklar, Tanzimat’a kadar, kimi zaman yumuşatılarak, kimi zaman sertleştirilerek, sürüyor. Lale Devrin’de (1718-30) kaldırılıyor… Bu 12 yıllık dönem, Osmanlı’da içkiciliğin altın dönemi…

Bu dalgalı süreç Tanzimat’a kadar sürüyor…

Geçerken altını çizmek istediğim bir şey var:

Osmanlı, Kanuni’den itibaren içkiye karşı genelde sert bir tavır takınırken, öte yandan, kente (İstanbul) giren içkicilerden bir resmi kuruluş olan Hamir Emaneti aracılığı ile yüksek vergi alıyordu !

(Benzetmek gibi olmasın…)

Şimdi sıkı durun…

İki ayyaş filan diyorlar ya…

TBMM, Kurtuluş Savaşı boyunca içki yasağı uyguladı. (1920-1923).Yasak, 1926’ya kadar yürürlükte kaldı.

00

Uzattım…

Aslında şunu söylemek istiyorum:

İçki kısıtlamaları/yasakları bir çok ülkede dalgalı bir süreç izliyor. Ama öte yandan, yasakçıların içki üzerinden tatlı rantlar sağlama kurnazlıkları kesintisiz ve evrensel  boyutta !

Tüm bu yasaklamaların, kısıtlamaların, vergi bindirmelerin sonucu ne oluyor ?

20. yüzyıl başlarında ABD’de olduğu gibi içki kaçakçılığı Mafyatik örgütlenmeleri büyütüp derinleştiriyor. Sahte içki imalatını çanak tutuyor. Vergide kayıp yaşanıyor. Sahte içkiler can alıyor…

Artık şunu bilelim:

Yasaklarla, kısıtlamalarla, vergi bindirmeleriyle içki içmenin önü alınamaz !

Bu yüzden “Mutedil” olmak en iyisi değil mi ?

İslamda bile yasak, “tedricen” gelmedi mi ?

Hem sonra …

İçki reklamlarını yasaklamak, içki dükkanlarına kısıtlamalar getirmek, aşırı vergi bindirmeleriyle sahteciliği teşvik etmek, neoliberalizmin hangi kitabında yazıyor ?

00

Babam  (Ahmet Naim) “rakısız balık zehirdir “ derdi…

Bol palamut çıkıyor…Nar gibi kızarmış palamut dilimleriyle iki tek atmanın kime ne zararı var kardeşim ?

Zararı dibi delik bütçemize ! Onun müsebbibi de siz değil misiniz ?!

TV’ya baktım, 2 kişi daha sahte içkiden sizlere ömür…

Entarili yobazlar dörtkol çengi…

Yetmez, kına da yakın..