Şöyle bir tekerleme vardır:

Meseleleri mesele etmezseniz, mesele diye bir şey kalmaz.

Kimin için ?

Meseleleri mesele etmeyenler için tabii!..

Yoksa, meseleler, çözümleninceye kadar mesele olarak kalır…

İktidar ekonomiyi ve ona dayalı sorunları mesele etmiyor. O kadar ki ekonomimizi mübarek ellerine terkettiğimiz Damat Bey, döviz kurlarıyla ilgilenmediğini bile söyleyebiliyor!

Çift para birimli (lira-dolar) bir ülkede dolar alıp başını gidecek, ekonomiden sorumlu bakan “bana ne” deyip omuz silkecek…

O raddedeyiz yani…

“Şahsım” da damat ekolünden:

Mikrofonu her eline alışta uçtuğumuzu filan söylüyor…

Güzelim ülkemiz, meselelerin mesele edilmediği bir dönemeçte! Bir adım ötesi uçurum…

Hakikaten uçuyorsak mesele yok, sonuçta bir zirveye konup keyif çayı içeriz…Yok, uçtuğumuz savı bir illüzyon’sa, aklıma beygirden düşmüş karpuz emojisi düşüyor ki, hak ediyoruz.

18 yıldır uyanamadığımız için !..

Muhalefet ise şu sıralar esnafa takık durumda. İlk takan da İyi Parti lideri Akşener oldu. İl il gezip esnafa hal hatır soruyor.

CHP ise, 81 ilin esnaf sorunlarını derleyen raporlar hazırlatıyor teşkilatına…

(Burada bir parantez açacağım: Geçenlerde CHP Zonguldakt milletvekilleri,araları seçim öncesinden bu yana limoni olan Ereğli Belediye Başkanına sürpriz bir ziyarette bulunmuşlardı. Ziyareti ben kendi adıma, salaklığın sınırlarını zorlayan bir iyimserlikle değerlendirmiştim. Nihayet buzlar çözülüyor filan diye bir takım tahminlerde bulunmuştum. Meğer ziyaret esnaf raporu ile ilgili metazori bir ziyaretmiş!..)

CHP lideri Kılıçdaroğlu, yasama yılının ilk toplantısında esnafın sorunlarının çözümüne ilişkin 17 maddelik bir önlem paketi açıklamıştı.

İktidar, beklendiği gibi, öneriyi gündeme alma zahmetine bile katlanmadı…

Sonuçta esnafın meseleleri mesele değil onlar için…

Oysa esnaf aylardır perişan durumda. Abandıkları düşük faizli kredilerin geri ödeme zamanı da geldi, ne yapacaklarını bilemiyorlar.

Muhalefetin esnafa ilgisi tabii ki siyasi:

Türkiye’de 2 milyon esnaf var. 4-5 milyon oy demektir bu. Kim bu oyları kaçırmak ister ?

İktidar da istemiyor, ama esnafa el uzatacak gücü yok. Bu alanı şimdilik muhalefete bırakmasının sırrı burada…

İşin ilginci muhalefetin de meseleleri çözecek gücü yok. Ziyaret,rapor filan durumu idare ediyorlar…Psikolojik muhasara stratejisi ile geleceğe yatırım yapıyorlar…

Esnaf çaresiz, bitkin, umutsuz…

Bu fotoğraf gerçekte Türkiye’nin fotoğrafıdır.

İktidar meseleleri mesele etmiyorsa… Muhalefetin de meseleleri çözecek gücü yoksa… Film kopmuş demektir.

Son umut…

Menzil köyüne doğru bir uzasak mı acaba ?

Yüreği yufkadır.ani bir üfürür filan…