Reklamcılığın ana kuralı fark yaratmaktır.

Şu argümana dayanır bu:

“Sizin malınızın ötekilerden bir farkı yoksa, o takdirde müşteri niçin sizi tercih etsin ?..”

Fark yaratmak bir sanattır. Analitik bir zeka ve hayalgücü gerektirir.

Politikacılık da bir sanattır. Reklamcılıkla örtüşen bir çok yanı vardır.

Reklamcı ürün satar.

İktidardaki politikacı hayal ve yalan !

Bütün göstergeler ekonominin başaşağı gittiğini işaret ederken politikacının ekranı çıkıp halkın gözünün içine baka baka ekonominin çıkışa geçtiğini söylemesi yalanla fark yaratmaktır.

Türk ekonominin gelecek 10 yıl içinde dünyada ilk 5’e gireceğini söylemek’se, hayal pazarlamaktır.

Nazi Almanyasının propaganda Bakanı olan Göbels’e atfedilen, aslında ise Hitler’e ait olan, “kitlelere büyük yalanlar söyleyin, daha kolay inanırlar” sözü, otoriter rejimlerin bugün de başvurdukları propaganda etkinliklerinin özünü oluşturur.

Peki, hayal pazarlamacılığı ve büyük yalanlar işe yarar mı?

Ülkede, söylenenleri akıl ve mantık süzgecinden geçirme alışkanlığı ve yeteneği olmayan balık hafızalı büyük kitleler varsa, vızır vızır…

Ki hep vardır!

Örneğin tam 21 yıl ayakta kalan İtalya’daki Mussolini faşizmi Büyük Roma İmparatorluğu’nu yeniden kurmak gibi bir hayalin üzerine kurulmuştu.

Nazilerin hayali de Büyük Alman İmparatorluğu’nu yeniden kurmaktı.

Irkçı milliyetçilik, Yahudi karşıtı retorik, devletin fetişleştirilmesi, Führer’in (Önder) devletle özdeşleştirilmesi, her sözünün buyruk olarak algılanması, sınıfların reddi, ari ırk fanatizmi, Nazi hayalciliğinin ve yalancılığının belli başlı göstergeleriydi.

Olmadı. İkinci savaştan sonra İtalyan ve Alman faşizminin çökmesini  daha sonra Salazar (Portekiz) faşizmi ile İspanya’daki  Franco faşizminin yıkılması izledi.

Ama, faşizm hala varlığını koruyor…

Büyük yalanlar varsa, hayal tacirliği varsa, ayrımcılık varsa, din sömürüsü varsa, hot-zot varsa, hamaset varsa, önder’lik varsa…Dikkat !bunlar faşizmin küresel belirtileridir.

Bir de basına sansür !..

Benzetmek gibi olmasın.