İslam, Hristiyanlığın aksine, ritüeller dini değil.

Örneğin, epi-topu iki dini bayramımız var. Bunların birisi 1 Şevval’de (Kamer takviminin 10. Ayı), öteki 10 Zilhicce’de (Kamer takviminin 12. Ayı) kutlanan ramazan ve kurban bayramları. Bunlar, küçük bayram, büyük bayram diye adlandırılıyor.

Araplar, islam öncesi dönemde de (Cahiliye) iki bayram kutluyorlardı. Bu bayramlar çeşitli törenler, oyunlar, eğlenceler şeklindeydi. Hz. Muhammet, Cahiliye döneminin inanç ve geleneklerini canlandırması olasılığını dikkate alarak bunları kaldırdı, onların yerine ramazan ve kurban bayramlarını koydu.

İslamda bayramlar sadece eğlence, sevinç, neşe günleri değildir. Birliği, dayanışmayı öngören toplumsal bir işlevi de vardır bayramların.

Toplu namaz, tekbir, zikir, vb. müminleri birleştirirken, çeşitli sadakalar (fitre, zekat, kurban etlerinin paylaştırılması) gibi uygulamalar, bayramlara sosyal yardımlaşma işlevi de katar.

Sadaka uygulaması, zenginliğinin ve yoksulluğun Allahtan geldiği inancına dayanır. Zengin yoksula yardımla yükümlüdür. Ama, zenginlik ve yoksulluğun sosyal temeli sorgulanmaz.Üretim araçlarının üretimi dahil özel mülkiyet saklı tutulur.

Ama, mülkiyetin, zenginliğin haksız yollardan edinilmesini de yasaklar islam.

Günümüze bakıyoruz…

İslam, sadece siyasete değil, hırsızlığa, yolsuzluğa, düzenbazlığa da alet ediliyor. Zaten bu ikisi iç-içe…

Günümüzün siyaset alanındaki en çarpıcı ironisi, İslamcı diye geçinenlerin çoğunun, islamın temel kurallarına aykırı olarak onu bir siyasal ikbal ve zenginleşme aracı olarak kullanmasıdır.

Buradan kalkarak şunu söyleyebiliriz:

Laikler, dini siyasete ve haksız kazanca alet edenlerden çok daha islama yakındırlar. Çünkü islamı, bir siyasi ikbal aracı olarak görmezler ve kullanmazlar. Bir haksız kazanç ve zenginleşme aracı olarak da…

Denilebilir ki laik toplumlar, müminlerin dinlerini özgürce yaşamalarına çok da elverişli topllumlardır.

Atatürk’ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti, Türkiye halkına bunu sağladı. Müslümanı, hristiyanı, Musevisi, Süryanisi, vb. ile…

Siyasal İslamcıların, ulusalcı-laik çevreleri adeta düşman olarak görmelerinin temel nedeni, müminleri siyasal sömürüden uzak tutacak bir özgürlük ortamını savunmalarıdır.

Mümin, sadece allaha biat eder. Siyaset liderlerine değil.

Yarın ramazan bayramı…

Peki hangi koşullarda kutlayacağız bayramımızı ?

Bir bakın çevrenize…

Ekonomi dibe vurmuş durumda…

İşsiz sayısı 16 milyona çıktı ve bunların sadece dörtte biri sosyal yardım alabiliyor…

Hiç kimse yarınından emin değil…

Siyasetçiler gırtlak gırtlağa, provakasyon kazanı yeniden kaynatılmaya başlandı…

Güzelim islam, dibine kadar sömürülüyor…

0 0

Hz. Muhammet’in bayramlara özel bir önem verdiğini biliyoruz.

Bayram günleri erken kalkardı. Yıkanırdı, misvakla dişlerini ovardı. Güzel koku sürünürdü. Güzel ve temiz giysiler giyerdi. Allahın verdiği nimetlere şükretmek üzere sevinçli, neşeli görünürdü. Ramazan bayramında toplu namaz için camiye gitmeden önce tatlı bir şey, özellikle hurma yerdi. Ramazan bayramında gizli, kurban bayramında açık tekbir getirirdi. Bunun dışında yoksullara sadaka verir, herkesle gülerek tebrikleşirdi…

0 0

Bir de günümüze bakın:

Siyasal İslamcılar bayramları da bozdu. Ne bayramların gerekleri (vacip) kaldı ortada ne de sünneti…

İslamcı siyasetçilerin kaçı peygamberin özeni içinde acaba ? Riya, sahtekarlık, ikiyüzlülük hortumculuk, şatafat, gösteriş, kibir, islami güzelliklerin üzerini örttü.

Korona da hepsinin üzerine tüy dikti bu bayram.

Ama şuna eminim:

Bayramları, bayram gibi kutlayanlarımız da var bu topraklarda, hatta ötekilerden çoğunlukta…İslamı, siyasete alet edenlerin boyunun ölçüsünü esas onlar alacak…

Nice bayramlara.