Türkiye Cumhuriyeti, devrimci bir cumhuriyettir, çünkü devrimle kuruldu.

Her devrimin bir siyasi önderi ve ordusu vardır. Siyasi öndersiz ve ordusuz devrim de olmaz karşıdevrim de!

Cumhuriyet devriminin siyasi önderi Türkiye Büyük Millet Meclisi’ydi.

Atatürk, hem siyasi ve hem de askeri önderliği kişiliğinde bütünleştirmiş devrimci bir liderdi. Gücünü TBMM’nden, yani halkın temsilcileri ile Mehmetçikten, yani halk ordusundan alıyordu.

Her kurtuluş savaşı, bir milli devrimdir.

Cumhuriyet devrimi de milli bir devrimdi.

Aynı zamanda demokratik bir devrimdi de. Çünkü devrim, büyük kentlerde işbirlikçi Levantenlere, Anadolu’da toprak ağalarına ve tüccarlara dayalı toplumsal sistemi kökünden sarsacak önlemler almış, toplumsal düzeni sağlayan şeriatı ortadan kaldırmış, feodal kültürel yapıyı tasfiye etmişti.

Denilebilir ki, TBMM’nin açılışı; o tarihlerde henüz simgesel de olsa, egemenliğin saraydan alınıp millete verilmesi olayıdır.

Milli-demokratik devrim başarılı olmasaydı, başında padişahın bulunduğu Osmanlı devleti emperyal güçler tarafından dibine kadar paylaşılacak, Anadolu’nun küçük bir parçasına hapsedilen bir kukla devlete dönüşecekti.

Devrim, bunu önledi.

TBMM’nin açılışından Cmhuriyetin ilanına kadar geçen üç yıl, inanılmaz dönüşümlere sahne oldu:

Kurtuluş savaşı kazanıldı. Yeni devletin, Türkiye Cumhuriyetinin siyasi ve hukuki temelleri atıldı. Osmanlı’nın bağrından tam bağımsız bir yeni devlet çıktı.

1923-1946 arasındaki devrimci süreç ise, ekonomik, sosyal ve kültürel yapıyı kökten değiştirdi

Devrimci süreç, sadece 26 yıl sürdü. Ama temelleri sağlamdı.

Dış ve iç gericiliğin tam 74 yıldır onu yıkamaması, temellerin ne kadar güçlü olduğunun kanıtıdır.

TBMM’nin kuruluşunu alanlarda kutlayamıyoruz.

Ama, Cumhuriyetin 100.yılını,ilk ilan edildiği yılın ruhu ve coşkusuyla özgürce kutlayacağımıza eminim.

Gidişat onu gösteriyor…