Bu köşeyi sürekli izleyenler anımsayacaktır:

AKP’nin genel çizgisine ve siyaset üretme/yapma üslubuna hep karşı çıktım. Ama, PKK ve FETÖ’ye karşı verdiği mücadeleyi koşulsuz destekledim.

Çünkü FETÖ ve PKK, AB demekti! Bunlar, ABD’nin Büyük Ortadoğu Projenin hedeflerinden birisi olan Türkiye’yi bölme provokasyonunun vurucu gücüydü…

Dahası var:

Bu bağlamda, PKK’ya karşı Suriye’de verilen mücadeleyi de destekledim. Afrin harekatını, güvenlik kuşağı harekatını, vb…

Çünkü bunlar da sahada PKK’ya, gölgede ABD’ye karşı verilen mücadelelerdi.

Ancak, zaman zaman şunu da soruyordum:

Esat yönetimi ABD’ye de PKK’ya da karşı. PKK’yı silip süpürmek için Esat hükümeti ile işbirliği yapmak daha akılcı olmaz mı?

Olmadı. Sonuçta, İdlip’te 36 askerimizin şehit edilmesine yolaçan yanlış bir noktaya gelindi.

Bir süre önce yayınladığım İdlib başlıklı yazımda şunun da altını çizmiştim:

İdlib’te PKK/YPG yok, öyleyse biz niçin oradayız?

Eklemiştim:

İDLİB, gırtlağına kadar köktendinci/cihatçı terör örgütleriyle dolu. Orada Suriye devleti yokl. Başta El Kaide kökenli El Nusra (HTŞ) olmak üzere öteki terör örgütleri kenti kafalarına göre yönetiyorlar kenti. Orası şu an bir özerk bölge kimliğinde. Ateşkes daha çok onların işine yarıyor, onları koruyor.

İşin ilginci, ateşkesin tarafı da onlar değildi, Türkiye ile Rusya idi.

Sonuçta ne oldu?

Türkiye Esad yönetimi ile karşı karşıya geldi. Rusya, Esad’ı desteklediği için o da karşımızda şu an. Suriye ile ilan edilmemiş bir savaşın içindeyiz…

Tekrar soruyorum, niçin?

Erdoğan, bu soruya, halkın değil, AKP İstanbul milletvekillerinin karşısına çıktığı toplantıda şöyle yanıt verdi:

“Suriye’de ne işimiz var diyorlar? Terör örgütlerine, Türkiye düşmanı  rejime boyun mu eğelim ?”

Terör örgütünden kasıt PKK/YPG ise eğer, orada bunlar yok! Cihatçılar ise eğer, niçin onlara karşı tık’ımız yok? En azından  Esad hükümeti ile niçin karşı karşıya bırakmıyoruz cihatçıları ?

Yok, bunların hiçbiri değil de oradaki varlığımız insancıl nedenlere dayanıyorsa, halkı ezen cihatçıların üzerine niçin gitmiyoruz? Bunca müslümün arap ülkesi kılını kıpırdatmazken bize ne oluyor öte yandan ? 5 milyon Suriye’li beslememiz yetmiyor mu?..

00

Beni en çok yaralayan bir gelişme de İdlib’te 36 şehit vermemizi olağan bir olay gibi algılayan ve öyle sunan zihniyet oldu. 91 yaşında yatağında ölen Suudi kralı için üç gün yas ilan edenler, 36 şehit için yas ilan etmediler…

Ne iyidir ki Cumhuriyet Devriminin bize armağan ettiği milli bir ruha sahibiz. O ruh, 36 şehit olayında da ortaya çıktı, şehitlerimizi sımsıkı bağrına bastı…

Daha başka ne söyleyeyim ikigözüm…