Savaş ve barış kavramları birbirinin tam tersi de olsa aslında bir bütün oluşturur.

Barış savaş’la, savaş da barış’la varolur,anlam kazanır.

Yaşamın diyalektiğidir bu :

Her şey kendi zıddını beraberinde taşır, her süreç kendi zıddına dönüşür…

Tolstoy, Savaş ve Barış romanında ne de güzel anlatır bu kavramların nasıl iç-içe yaşadığını…

 o   o   o

Savaş, sadece topla tüfekle yapılmaz. Diplomasi denilen katakulli de savaşın bir türüdür. Buna,”soğuk savaş” deniliyor…

Şu sıralar Ortadoğu’da iki kavram iç-içe.Gün gün, ay ay birbirine dönüşüyor.

Biz de oralardayız.

Ve dört yanımız puşt zulası !..

 o    o   o

Bizim buralarda da savaş var:

Laf savaşı !

Belediye Başkanımız Halil Posbıyık, Erdemir/Oyak’a karşı açtığı “kirlilik” savaşını sert açıklamalar, laf salvoları ile epeyce götürdü.

Derken bir baktık, makas değiştirdi. Savaş rayından barış rayına geçti. Süreç tersine döndü. İyi de yaptı.

Peki bu, Posbıyık ile, şu an hayalete dönen Ereğli Geleceğine Sahip Çıkıyor Platformu’nun pes ettiği anlamına mı geliyor ?

Hayır. Hedefe bu kez barışçıl bir üslupla yürüme düşüncesinin öne çıktığı anlamına geliyor.

Hedef ne ?

Oyak/Erdemir’i, kente biraz daha yüzünü dönmesi için masaya oturtmak !..

Oturur mu ?

Aslında Oyak/Erdemir, Oyak Genel Müdürü Süleyman Savaş Erdem’in kişiliğinde, Ereğli Geleceğine Sahip Çıkıyor Platformu ile masaya oturdu.

Erdem,Platform sözcüsü İrfan Erdem’den talepleri aldı.

Ama, Erdem’in içe-dönük isteklerini anında karşılaması dışında geleceğe dönük ve bağlayıcı hiçbir söz vermedi.

Dinledi gitti. Çünkü taleplerin çoğu, O’nu da aşıyordu ve bazıları da zaten ütopikti.

Toplantıda geleceğe dönük bağlayıcı bir karar çıkmamasında, başta Erdem olmak üzere Platformun öteki üyelerinin edilgen bir tavır takınmaları belirleyici oldu. Platform, o toplantıda, bir anlamda kendisini feshetti ! Şu an hayalet !

Yeniden vücut bulur mu, sanmıyorum.

O toplantıya Halil Posbıyık çağrılmamıştı. Posbıyık’ın yaptığı son açıklamadan anladığıma göre, masaya oturma hedefinin öncülüğü bundan böyle belediye yapacak.

Peki, Oyak/Erdemir, belediye ile masaya oturur mu ?

Oturması gerekir, ama oturmayacaktır.

Çünkü oturduğu an,  gelecek talepleri ilke olarak müzakereye değer bulduğu anlamına gelecektir ki bu, niye böyle bir yükün altına girsin !

Benim görebildiğim kadarıyla bu konuda Oyak da tam olarak ne yapacağını bilmez durumda.

Şöyle bir ikilem içindeler sanıyorum:

1)Kent için birşeyler yapmak zorunda mıyız ?

2)Birşeyler yapacaksak bunu biz mi yapalım, yoksa belediyeyi mi muhatap mı alalım?..

Oyak, sahibi askerlerimiz de olsa, sonuçta özel sektör. Tüm özel kuruluşlar gibi, sosyal yardımlarını kendi insiyatifi ile yapmak ister. Bunun da bir limiti vardır elbette.

Erdemir/Oyak’ın bu konuda net bir tavır takınmasının zamanı gelip geçiyor.

Bir karar vermeliler! Ve bunu; olanca saydamlığı ile kamuoyuna açıklamalılar.

Erdemir/Oyak aslında bunu da yapmak zorunda değil.

Ama, bir ayrıcalık göstermeliler, yapmalılar bence…

Bazen kamuoyu ile yüzyüze gelmek, susmaktan çok daha yarar sağlar…