Geçenlerde bizimkilere hangi kurum ve kuruluşların yerel basına abone-ilan desteği sağladıklarını sordum.

Özel kuruluş olarak Erdemir, kamu katkılı kuruluş olarak da belediye tüm gazetelere destek oluyormuş. Kimi kurum ve kuruluşların tek tek destekleri sözdışı.

Destek, geçmiş yıllarda, “seyyanen”miş (ayrımsız). Son yıllarda bu ikisi gazeteleri/internet sitelerini kategorize etme yolunu tutmuşlar.

Anımsıyorum, geçmiş yıllarda bu doğrultuda ben de bazı önerilerde bulunmuştum.

Son yıllarda dijital gazeteler öylesine baskın hale geldi ki, yerel basına destek sağlayan kurum ve kuruluşlar geleneksel yayıncılığı esas alan bir politika izlemekten vazgeçtiler. Çünkü onlar da yerel basını internetten izliyorlar. Gazete, kağıda basılmış basılmamış kimsenin umurunda değil.

Haklılar da ! Çünkü artık cep telefonlarından bile dijital basını izleme olanağı var. Kentler bir yana, köylerde bile bilgisayar sayısı gitgide artıyor…

İnternet sayesinde haber akışı, inanılmaz bir hıza ulaştı, TV’lerin de önüne geçti. Haberler artık anında okurla buluşabiliyor…

Bırakın haftalığı filan, internet sitesi olmayan günlük gazeteler bile nostaljik birer iletişim aracına dönüştü…

Eskiden Babıali’de 1 milyon günlük satışı olan gazeteler vardı. Şimdi tümünün satışı 1 milyona ulaşıyor mu emin değilim.

Buna rağmen resmi ilan pastasının sadece % 20’si yerel gazetelere ayrılıyor, geriye kalanı binbir dümenin/tezgahın turnikesinden geçerek Babıali gazetelerine pompalanıyor…

Bu haksızlığa rağmen, ilçelerdeki günlük gazetelerin kasasına, yılda ortalama 120-150 bin lira giriyor. Bu para yıllık masrafı karşılayıp öteye bile geçiyor. Kaldı ki günlüklerin arkasında başka işlerden para kazanan patronları da var…

Hal böyleyken, Erdemir olsun, Belediye olsun, en çok desteği bunlara veriyor. Çok kazanana, görece olarak, az; az kazanana da, görece olarak çok destek verileceğine, yani pozitif ayrımcı bir politika izleneceğine, negatif ayrımcı bir politika izleniyor!..

Neresinden bakarsanız bakın, bu adil değil.

Yerel planda bir de “Demokrat” örneği var ki evlere şenliktir! Jeneriği değiştirilerek AKP İlçe Başkanı Fatih Çakır’a satılmış gibi gösterilen bu gazetenin resmi ilan alması, bu kurumda çalışanları bile şaşırtan ilginç bir olay! Satış sırasında bizim 200 bin lirayı aşkın alacağımızın buharlaştırılması ise politik mevkilerin nasıl hayasızca kullanıldığına bir başka tipik örnek!

Bu kimse hala AKP Ereğli ilçe başkanı !..

Satan ise, artık meslektaşımız değil…

Haftalıkların neye göre kategorize edildiğini bilmiyorum.

Kurumsallaşma, satış/izlenme, etkinlik, kalite vb kıstasları mı öne alındı, yoksa

bireysel değerlendirmeler mi ağır bastı, bilmiyorum. Sadece şu söylendi bana:

Erdemir, etik kavramına daha titiz yaklaşım içindeymiş…

Umarım başkalarına örnek olur!

00

Yerel basın, bünyesine sızan yabancı unsurların yolaçtığı erozyon nedeniyle eskisi kadar kente faydalı olamıyor. Yerel basının kente/kent insanlarına faydalı olabilmesi için, yabancı unsurlardan arındırılması gerekiyor. Bu da, Gazeteciler Derneği’nin yanısıra basına destek veren kurumların daha ilkeli cesur ve titiz bir politika izlemelerine bitişik bir olay.

Sayıyı azaltıp görece olarak desteği çoğaltan bir politika ile bu sorun çözülebilir.

Unutmayalım ki, işlevsiz gazete, gazete değildir. Kimseye bir faydası olmaz, tam tersi!..

00

Yazıyı bağlarken, şunu da söylemeden geçemeyeceğim:

Erdemir ile belediye dışındaki diğer özel bir kamu kumu kuruluşları; örneğin Oda’lar, TÜİK, vb. niçin destek olmuyorlar yerel basına?..