Basın, bir zamanlar 4. Kuvvet’ti

Artık, sonuncu kuvvet!

Eskiden kuvvetler şöyle sıralanırdı:

Yasama (Millet Meclisi)

Yürütme (Hükümet)

Yargı.

Basın.

Kuvvetler ayrılığı ilkesi esastı.

Şimdi basın, “en az güvenilir kurumlar”ın sonunda yer alıyor

En az güvenilir kurumlar şöyle sıralanıyor:

Diyanet işleri (%43,3).

Yargı (%42,9).

Basın (%41,9).

En çok güvenilir kurumların listesi şöyle:

TSK (%60,1).

Jandarma (%59,8).

Polis (%59,8).

Cumhurbaşkanlığı (%49,8).

Kafadan atmıyorum:

Kadir Has Üniversite’sinin 10 yıldır yürüttüğü “Türkiye Eğilimler Araştırması”nın 2019 sonuçları bunlar.

Araştırmaya göre, ahalimizin yargıya da basına da güveni yüzde 50’nin altında. Çoğunluk güvenmiyor …

Gazeteciliği “en güvenilmezler”çukuruna atan ne oldu?

Biat ! “Havuz” gazetec iliği !..

Bugün “ ulusal” denilen basının yüzde 90’ı iktidarın emrinde. O kadar ki bazen 10 gazete aynı manşetlerle bile çıkabiliyor !

Özgür habercilik bitti! Gerçi haber namusunu ve fikir özgürlüğünü koruyan gazetelerimiz yok değil, ama bir avuçlar ! Onların varlığı, “kaideyi bozmuyor”, çünkü “istisna”lar! Ahalimizin aydınlanmış kesimi onların sığınmış durumda.

Haberi/haberleri siyasi otoritenin çıkarlarına uydurdunuz mu, ortada gazete diye bir şey kalmaz. Çünkü gazete, haber demektir.

Haber’se, çarpıtmaya gelmez. Orijinaldir. Orijinalliğini ya da objektifliğini bozarsanız haber olmaktan çıkar, belirli bir kafanın/bakış açısının yorumuna dönüşür. Yorum, haber değildir.

Eskiden haberciliğin bazı kuralları vardı:

Haber, balık gibidir, tazesi makbüldür.

Haber beklemez ve beklenmez.

Haber doğru ise yayınlanır…

Biat gazeteciliği artık haberi “koklamıyor.” Üzerine gidip ortaya çıkartmıyor, kendine servis edilmesini bekliyor. İşine gelmiyorsa bekletiyor veya hiç koymuyor.

Yayınladıkları haberlerin doğru olup olmadığı da kimsenin umurunda değil artık. Kimi durumda doğru haberi tutup asparagas (uydurma) haberi (!) yayınlayanlar da çok !

Polisiye/rutin haberlerde bile artık 5N1K formülü “fuzuli” hale geldi. Bunun yanısıra Türkçe bozuldu, imla kayıplara karıştı !..

Kötü yazılmış uydurma habercilik ahalinin nazarında elbette güvenilirliğini yitirecekti bir gün. O günleri yaşıyoruz!..

Halkın % 58.1’i basına güvenmiyor.

Peki yargıya güveniyor mu?

Ona da güvenmiyor. “3. Kuvvet,” en güvenilmeyenlerin 2. sırasında.

Dahası, Türkiye’nin en büyük bütçesine sahip devlet kurumu olan Diyanet işleri’ne de güvenmiyor.

Haklılar.

Ne yargı kararları birbirini tutuyor, ne Diyanet’in fetvaları artık!

Diyanet’in faizle ilgili son fetvası buna tipik bir örnek.

Yargıtay başkanını bile isyan ettiren müebbet-beraat-tutuklama olayı bir başka örnek.

Yargı hukuktan, Diyanet dinden (islamdan), gazetecilik de doğru/objektif habercilikten ve özgür yorumculuktan koptu !

Böyle bir ülkeyi tek kişinin yönetmesi doğal değil midir?

Acaba diyorum, biz bu hale , ülkeyi tek kişi yönettiği için mi geldik, yoksa tek kişinin yönetmesine imkan sağlayan bir derbederliğe bizler mi sürükledik güzelim ülkemizi?

Nazım’a katılıyorum:

“kabahatın çoğu senin kardeşim!”

00

Bakın en güvenilir kurumlar listesine, ahalinin çoğunluğu sivillere değil, üniformalılara güveniyor.

Bu eğilim, tek Adam Demokrasisine de cuk oturmuyor mu? !..