Barış Pınarı Harekatı’nda Mehmetçik,her zamanki gibi,eşsiz bir sınav verdi.Ülkesinin çıkarları için kanı ve canı pahasına hainlere göz açtırmadı,sildi süpürdü…

Anadolu insanımız,her zamanki gibi,vatanseverliğin seçkin örneklerini verdi.Şehitleri bağrına bastı;analar-babalar cenazelerde,başsağlığı kabüllerinde,”vatan sağolsun”dedi.Yanan yüreğini Vatan sevgisiyle sarmaladı…

Anlı şanlı basınımız ise,her zamanki gibi,kötü bir sınav verdi.Oturduğu yerde hamaset üretti;destan yazdı,ama habercilikte,her zamanki gibi,nal topladı!

Düşünebiliyor musunuz:

Türk ordusu Suriye topraklarına girmiş,PKK ile göğüs göğüse çarpışıyor.Cephede tek Türk gazetecisi yok!

Buna karşılık yabancı basın ajansları cepheden haberler geçip duruyor!..

Harekat sırasında,TV’lerimizin haber programları komediye dönmüştü! Sunucu,savaş bölgesinden (!)bağlanacaklarını söylüyor,derken çıtı pıtı bir kızımız,göğsünde ve başındaki miğferin ön yüzünde dana kadar “Press”(Basın)yazan gıcır gıcır giysileriyle ekranda boygösteriyordu…

“Rasulayn taraflarında dumanlar yükseliyor…”diye anlatıyordu…

Anlaşılıyor’du ki hanım kızımız cephede değil,cephe gerisinde de değil,düpedüz bizim taraftaydı!

Kameraların “zoom”lu görüntülerini biz de görüyorduk zaten ekranda…

Milli bayramlardaki müsamere çocuklarına benziyorlardı!..

Harekat durdu,iki gün geçti,bizimkiler nihayet tek kurşunun sıkılmadığı”cephede”boy gösterdiler!Kameralar bomboş sokaklarda geziniyor,kimisi tünellerde…

Tek savaş görüntüsü göremedik özetle!

Özellikle havuz medyası harika hamaset yaptı ve yapıyor,inanılmaz dubaralar atıyor bu aralar;ama,gazeteciliğin kırıntısı yok ortada!..

00

Gariban yerel basın ise,savaş mavaş bir yana,ekmek peşinde!

Sözcü’de (Cuma)Enver Demirdaş’ın sarsıcı bir haberi vardı.Elazığ’da günlük olarak yayınlanan dört gazete,Fırat Havzası Gazeteciler Cemiyeti’nin önderliğinde omuz omuza vermiş ve tek manşetle çıkmışlar önceki gün.Manşet şöyleydi:Yerel basınına sahip çık Elazığ!”

Bunlar resmi ilan alan gazetelermiş,ancak artan masraflar küçülen ilan gelirinden karşılanamadığı için halktan yardım istiyorlar!

00

Bizim bu taraflarda da durum pek parlak değil:

Resmi ilan alan günlükler dökülmeye başladı.Birisi daha önce el değiştirmişti,yakın zamanda yeni bir el  değişikliği oldu:

AKP Ereğli ilçe başkanı Fatih Çakır kardeşimiz,yerel bir gazetenin”isim hakkını”(!) satın aldı;künyeye adını yazdırıp,kadrolaşma bakımından biraz karışık bir şekilde gazete patronu oldu! Yerel “havuz”un ilk resmi gazetesi olarak tarihe(!) geçti bu şekilde…İsim hakkı (!) filan derken tıkır tıkır resmi ilan alıyor ve herhalde kırışıyorlar!..

Bu arada,benim,satışı yapılan gazetede geçen 22 yıllık emeğimin karşılığı olan 200 bin lira da “resmen ve hile ile”iç edilmiş!

Satana baktım,yakışır;ustasıdır bu işlerin!

Ya alan?Acaba tezgaha mı geldi Çakır? Yoksa bir AKP klasiği mi bu?

Neyse.

Öteki gazetelerin sahipleri,esas olarak başka işlerden para kazanan kimseler olduğu için,şu an sıkıntılı değil gibiler…

Hoş olsalar da,gidecekleri halk yok zaten! Çünkü ortalıkta pek görünmez bizimkiler.Ellişer yüzer basıp durumu idare ederler.

Buna rağmen…

Günlüklerimiz,haftalıklarımız,internet sitelerimiz ve radyolarımızla pek havalıyızdır,burnumuz kaf dağındadır!..

Ama,haberciliğimizi hiç sormayın!..

Geçinme güdüsünden beslenen otosansürcülüğümüz yüz karamızdır!

Özet mi istiyorsunuz?

Özetleyeyim:

Basın hala var,ama bir avucu dışında,basın değil!

Haysiyetsiz,yalaka,satılık,yalancı,ikiyüzlü bir basınımız var!

Geneli de böyle yereli de!..

İstisnalar var elbette.Ama,bu değerlendirmeyi tersine çevirecek sayıda ve güçte değiller! Bataklıktaki nilüferler gibiler…

Yuvarlanıp gidiyoruz işte!..