Mizahın temel öğesi,abartıdır.

Abdülhamit sansürü traji-komikti,çünkü abartılıydı,derin bir paranoyanın ürünüydü.

Peki bu noktaya nasıl gelinmişti?

Bir çerçeve çizelim ilkten:

Avrupada ilk gazeteler 1600-1650 yılları arasında çıktı.

Bizde ise ilk Türkçe gazetenin yayın tarihi 1831’dir.İlk gazetenin ismi,bugünkü Resmi Gazetenin atası olan Takvim-i Vekayi idi.

Buna göre,Osmanlı’da ilk gazeteler,Avrupadan 200 yıl sonra yayınlanabildi.

1831’i izleyen yıllarda yayınlanan 6-7 gazetenin üzerinde devlet sansürü yoktu.Ta ki 1858’de çıkartılan Ceza Yasasına kadar.

Buna rağmen,görece olarak özgür gazetecilik,1880’li yıllara kadar sürdü.O kadar ki,1878 yılında yayına başlayan Ahmet Mithat’ın Tercüman-ı Hakikat ismindeki gazetesini,ilk yıllarında,Abdulhamit’in de desteklediğini biliyoruz.

Aynı dönemde yayınlanan İbret ismindeki gazetenin başyazarlığını ise ünlü devrimci/vatansever Namık Kemal yapıyordu…

Abdulhamit sansürcülüğü,gazeteler aracılığı ile devrimci fikirlerin Osmanlıya taşınması üzerine başgösterdi ve 1908 İkinci Mesrutiyetine kadar sürdü.İttihat Terakki Hareketi,1908’de Abdulhamit’i tahttan indirdi,bu arada basın üzerindeki sansürü de kaldırıldı.

Sansürün kaldırılışı,demokrasi yolunda atılmış önemli bir adımdı.

Şu var ki,aradan geçen 111 yıl içinde Türk basını, özlenen özgürlüğe bir türlü kavuşamadı.Bağımsız-dürüst basının üzerindeki baskılar,günümüze kadar değişik biçimlerde sürdü.Darbeciler,basın düşmanı siyasal iktidarlar,karanlık güçler,bağımsız basını baskıladılar:

Gazeteler kapatıldı,gazeteciler cezaevlerine atıldı, süründürüldü…

Bugün de durum çok farklı değil:

Tamam,resmi/açık bir sansür yok,ama gizli sansür var basın üzerinde.Muhalif basın,değişik yollardan baskı altına alınıyor,önü kesiliyor.Bağımsız-dürüst kalemler işten attırılıyor,cezaevlerine tıkılıyor…

Baskılara dayanamayan gazeteler ile kalemler,otosansüre sığınıyor…

00

Peki çare?

Çare Demokrasi mücadelesine ivme kazandırmakta yatıyor…

Biliyoruz ki,basın özgürlüğü ile demokrasi iç-içe kavramlar.

Basını özgür olmayan demokrasi olmaz.Özgür basın,demokrasi toprağında yeşerir ancak…

00

Ereğli Gazeteciler Derneği (EGD) basın bayramını Atatürk anıtı önünde kutladı.Küçük, ama duruşları ve sözleriyle özgür basın özlemini dile getiren pırıl pırıl bir topluluktu.

Umudumuz onlar zaten.

Birlikte üretmeyi,birlikte mücadele etmeyi ilke edinmiş,yeniliklere açık,aydınlık gençler temsil ediyor artık yerel basını…

Deneyimli gazeteciler onlara destek olmalı,ağabeylik yapmalıdır.Yapanlar var,ama onlarla aşık atıp laf sokmaya çalışanlar da var!

Ayıp olmuyor mu?