DEM PKK’nın çekilmesiyle, artık sadece meÅŸruiyet zemininde siyaset yapmak istediklerini deklare edip duruyor.

Tabii ÅŸimdikinden farklı bir zeminde. Azınlık haklarının anayasa ile tanınacağı, Öcalan’ın serbest kalıp siyasi bir aktöre dönüşeceÄŸi bir zemin istiyorlar.

Şüphesiz bir ütopya deÄŸil bu. Çünkü geliÅŸmeler iktidarın Kürtlerle ittifak yapmak istediÄŸini gösteriyor. Zaten PKK’nın teslim olması bu senaryonun bir bölümü. PKK kendiliÄŸinden deÄŸil iktidarın ortağı Bahçeli’nin çaÄŸrısı üzerine çekildi. Önceden kurgulanmış  bir oyunun yaÅŸama geçirilmesi sürecine böyle girildi.

Bu geliÅŸmede elbette dış dinamiklerin veya OrtadoÄŸu’daki geliÅŸmelerin de rolü var, ama belirleyici olan iç-dinamikler bence…

şöyle koyacağım sorunu:

iktidarın Kürtlere el uzatmasının nedeni, son yerel seçimden bu yana toplumsal desteÄŸinin daralmasıyla ilgili. Ä°ktidar “Terörsüz Türkiye”yi daralan kitle desteÄŸini geniÅŸletmek, ferahlamak için istiyor. Bu kuÅŸkusuz ülkemizin çıkarına da !..

Tabii Kürt taleplerinin meÅŸru  zeminde çözümü vaadiyle…

Ama bu kadar deÄŸil, bir baÅŸka ÅŸey de istiyor. ErdoÄŸan’ın yeniden aday olma yolunu sonuna kadar açmak !Bunun için de anayasanın deÄŸiÅŸmesi gerekiyor.

Ä°ktidar için çok önemli bir konu bu. Çünkü varoluÅŸlarının sürekliliÄŸi buna baÄŸlı. ErdoÄŸan’ın aday olamayacağı bir seçimde AKP’nin baÅŸarı ÅŸansı sıfırdır.

ErdoÄŸan’ın yeniden aday olması bu koÅŸullarda bireysel  bir tercih sorunu olmaktan çıkıyor, ittifakı kucaklayan bir kolektif ihtiyaca dönüşüyor.

Nitekim geçenlerde ErdoÄŸan’ın bu konudaki muÄŸlak bir beyanına ilkten iktidar ortağı Bahçeli’nin tepki göstermesinin nedeni  bu idi.

ErdoÄŸan’ın en son, “emir-i hak vaki oluncaya kadar “ siyaset yapacağını açıklaması ona yüklenen tarihsel misyona kilitlendiÄŸini gösteriyor.

Kürtler de bunun farkında. Yani, kendilerine uzatılan elin siyasi hedefinin!

Siyaset belirli ilkeler temelinde yapılan bir uğraştır gerçi; ama sürecin her dönemecinde pragmatizmin sırıtkan yüzü görülür yine de. Onsuz siyasetçilik olmaz.

Ä°ktidar- Kürt Ä°ttifakında da böyle bu. DEM ile AKP+MHP ideolojik bakımdan pek “mütecanis”  partiler deÄŸil; ama görülüyor ki, öyle olmalarına raÄŸmen iki tarafın da ittifaka ilkelerin deÄŸil, pragmatizmin penceresinden bakmaları bir araya gelmelerini saÄŸlıyor.

Soru ÅŸu:

Kürt taleplerini de içerecek anayasa değişikliği, ulus-devletin milli-demokratik karakterli kuruluş felsefesini zarar verir mi ? En azından böyle bir olasılık var mı ?

Anayasa teklifi ile Kürt talepleri netleşsin göreceğiz.

Yazıyı sonlandırmadan şu soruyu da sormak zorundayım:

Türkiye’nin yeni bir anayasaya ihtiyacı var mı gerçekten ?

Ayrıca Kürt Sorunu niçin şimdi gündeme taşındı ?

Soruya iktidar penceresinden bakıldığında anayasa deÄŸiÅŸikliÄŸine ihtiyaç var, çünkü ErdoÄŸan’ın önünün açılması gerekiyor. Bu baÄŸlamda Kürtlerin desteÄŸini almak için onların taleplerini de gündeme taşımakta beis görmüyorlar.

Bu katı pragmatik senaryonun eksiksiz yaşama geçme şansı var mı peki ? Bana bu biraz zor olacak gibi geliyor. Çünkü iktidar kitle desteğini hızla kaybediyor !..