AKP ikibuçuk yıl içinde seçime gidecek; kimilerinin ileri sürdüğünün aksine seçimin ertelenmesi sözkonusu değil. Tam tersi, öne alınması sözkonusu. Şu an bu bir olasılık, ama seslendirildiğine göre uzak bir olasılık da değil.

Sözgelimi cumhurbaşkanlığı başdanışmanı Uçum geçenlerde yaptığı bir açıklamada, mevcut anayasanın Erdoğan’ın yeniden aday olmasına imkân tanıdığını ileri sürdü. Seçim takvimi 6-7 ay geriye alınıyor, cumhurbaşkanının görev süresi tamamlanmadığı için yeniden seçilmesinin önü açılıyor. Zaten geçen seçimde de Erdoğan böyle aday olmuştu.

Bu köşeyi sürekli izleyenler bilirler. Ben Erdoğan’ın yeniden aday olmasını isteyen birisiyimdir. Birkaç kez bunun nedenini de açıklamıştım. Yeri geldi yineleyeceğim:

Cumhurbaşkanlığı koltuğuna süre koymak öncelikle demokrasiye aykırıdır. Demokrasi, seçimle özdeşleşmiş bir kavramdır, dolayısıyla seçim kısıtlaması olmaması gerekir. Demokrasi elbette seçimden ibaret değildir, bir değerler sistemidir ama, eğer burjuva demokrasisinden sözediyorsak demokrasi kavramı içinde özgür seçim unsuru belirleyicidir.

Bugün cumhurbaşkanlığı koltuğunda İmamoğlu da aynı kısıtlama koşuluyla oturuyor olsa, aynı şeyi savunurdum, bir DEM’li oturuyor olsa, aynı şeyi…

Cumhurbaşkanlığı görevinde süre kısıtlaması olmamalıdır.

Erdoğan’ın yeniden aday olmasını istememin bir diğer nedeni, siyasal İslamcı hareketin içinde özel ve belirleyici bir konumunun olmasıyla ilgili. Erdoğan’ın oyu AKP’den çok fazla. Bu demektir ki Erdoğan sadece  AKP’nin değil siyasal İslam’ın da Türkiye’deki lideridir. Erdoğan’ın sandıkta yenilmesi siyasal İslam’ın etkin/belirleyici konumunu yitirdiği anlamına gelir.

Ama Erdoğan’sız bir seçim böyle bir değerlendirmeye imkan vermez. Türkiye’de hangi akım yükseliyor veya tersi ?

Bu sorunun yanıtını Erdoğan’lı bir seçim verebilir ancak…

Ben bu iki nedenle Erdoğan’ın yeniden aday olmasını istiyorum…

Anayasa değişikliği konusunda AKP ile DEM’in anlaştığını düşünüyorum. DEM de anayasaya bir şeyler sokmak istiyor; sözgelimi vatandaşlık tanımının değişmesi gibi…

Ama anlaşma bozulabilir de. Çünkü bir kez anayasanın mecliste değiştirilmesi zor. Bunun için 400 sandalye gerekiyor. AKP+MHP+DEM’in sandalyeleri bu rakama yetmiyor, dışardan 25 sandalye gerekiyor. Normal koşullarda belki 25 sandalye bulabilirlerdi, ama görüyorsunuz Türkiye üst-üste binen CHP karşıtı operasyonlarla “kaotik” bir sürece girmiş durumda. İktidar Grubunun DEM’le birlikte anayasa değişikliğini referanduma taşıması büyük risk olur, çünkü halk tasarıyı veto edebilir de.

Sanıyorum Erdoğan, Ucum’ın işaret ettiği anayasa boşluğundan yararlanarak yeniden aday olacaktır. Bu da seçime çok çok iki yıl olacağını gösterir… Tabii daha erken bir seçim olasılığı hep kapı dibinde olacaktır.

CHP karşıtı operasyonlar son yapılan anketlerle spontane bir izaha kavuşuyor. Giydirilmiş anket sonuçları CHP’nin AKP’ye 6 puan fark yaptığını gösteriyor. Şu doğrudur, anketler her zaman gerçeği söylemez. Ama bu kez elde 31 Mart yerel seçim sonuçları gibi somut bir veri var. CHP yerel seçimi kazanarak birinci parti olmuştu. O günden bu yana geçen zaman diliminde AKP’nin kitle desteğini arttıracak şeyler yapamadığını da biliyoruz. Bunun en somut örneğini sabit gelirlilerin durumudur ! Yani CHP’yi birinci parti olarak gösteren anketlerin “palavra” olduğunu söylemek gerçekçi bir yaklaşım olmayacaktır.

CHP’ye yönelik operasyonların yoğunlaşması da bunu gösteriyor bir yerde. İktidar kitle desteğindeki kaymayı dengelemek ve seçime daha elverişli koşullarda gitmek istiyor. Böyle dönemlerde siyasi mücadelenin yer yer kriminal görüntüler vermesi beklenmedik gelişmeler değildir.

Soru şu:

Bütün bunları kitleler

 nasıl karşılıyor ?

Kitlelerin anketlere yansıyor tavrı çok önemli. Anamuhalefete yönelik kriminal operasyonların siyasal yankısı AKP’nin oy kaybı olarak gözüküyorsa eğer (anketlerde öyle gözüküyor) AKP doğru yolda değil anlamına geliyor bu…Demokrasimizin dünya kamuoyunda yara alması bir yana !..

Güzelim ülkemizin iki şeye ihtiyacı var bugün: Normalleşmeye ve önümüzdeki ilkbaharda erken seçime…