Bu günkü Yeni Ufuk’un manşeti şöyle:

    &39;Siyaset ölü’

    Saptama doğrudur. Siyaset, su kaybına uğrayan bir göl gibi, giderek merkeze çekiliyor.

    Merkezi ise, TBMM ile siyasal partilerin PM’leri falan oluşturuyor.

    Aslında ise PM’ler, Genel Merkez yönetimleri, vb. hava civadır!

    Demokrasinin vazgeçilemez enstrümanları olan siyasal partiler kendi içlerinde, despotik bir yapıya sahiptir! Siyasal partilerin Genel Başkanları, sadece partilerini temsil etmiyor; aynı zamanda tek başlarına yönetiyorlar da partilerini!.. İktidar partisi AKP’nin Genel Başkanı Erdoğan, aynı zamanda Türkiye’yi de tek başına yönetiyor!

    Yani, Parti-içi demokrasi kavramı, kendisini demokrasinin peygamberi sayan partilerde bile Binbir Gece masalıdır!..

    Peki, bu duruma nasıl geldi siyasetimiz?

    Siyaset niçin gitgide merkeze çekiliyor ayrıca?

     Bunun nedenini 1970 ve 1980 faşist darbelerinde aramak gerekir. On yıl arayla patlak veren iki darbe, Türkiye’nin özellikle sol birikimini silip süpürdü! Türkiye, kırk yıldır bu boşluğu dolduramıyor! Darbe dönemlerinde ezilen, yok edilen siyaset kadrolarının yerine yenileri yetişmiyor!..

    Neden?

    Çünkü siyasetin merkeze çekilmesi, Türkiye’nin siyaset toprağını da çoraklaştırdı!.. Buna bir de üstü örtülü faşizan baskıları ekleyin.. Tablo çok şaşırtıcı değildir.

    Biz bu gerçeği yöremizle de yaşıyoruz.

    Zonguldak kırk yıldır, sözcüğün gerçek anlamına yakın siyasetçiler yetiştiremedi! Zonguldak’ı TBMM’nde temsil edenlerin çoğu, partilerinin “ağır top”ları arasında yeralamadı. Bir-iki dönem boşluk doldurdular o kadar!.

    AKP’den Köksal Toptan bir istisnadır. CHP’den Ali İhsan Köktürk ise istisna olma yolunda…

    Zonguldak; Tunalı Hilmi’den, Kemal Anadol’a, M.Ali Pestici’ye, Bülent Ecevit’e uzanan sıradışı siyasetçiler yetiştiremiyor artık!..

    Sağda da durum aynıdır!..

    Bunlardır, ilçemizi de kapsamak suretiyle Zonguldak’ta kaliteli bir siyasal birikim ve onun yaratacağı siyasal “ambians” yok!..

    O kadar ki, yerel siyasetçiler, arada bir olsun ağızlarını açmaya üşenen bir edilgenlik sergiliyor!.. Ne canlı bir polemik ortamı var, ne yüzyüze kitle diyaloğu, ne de yerel sorunların çözümüne dönük projeler üretme yetenek ve sorumluluğu!..

    Zorunlu olrak yapılan kongreler de olmasa, siyasal partilerin varlığından kimsenin haberi olmayacak!..

    Bu koşullarda yerel siyaset pazarını; omurgasızların, çenebazların, megalomanların, cambazların, pozcuların, komplocuların, vb. oluşturması doğal değil midir?!..

    Bu tablo,genel planda süregiden anti-demokratik yozlaşmanın yerel plandaki izdüşümüdür!..

    Siyaset ayağa bile düşemiyor artık!.

    Çünkü kırk yıldır kötürüm!..

Not:

    Bana düzenli olarak gönderilen dergiler arasında Zonkişot ile Susma, severek okuduğum dergiler. Bu ikisi, Zonguldak’ın Cumhuriyet kültürünü çok iyi yansıtan kaliteli dergiler..

    Gazeteler arasında sevgili kardeşim Melek Y. Köselerden’in İstanbul’dan gönderdiği “Maltepe” ile sevgili kardeşim Esen Aliş’in basın abidesi “Bartın’ı” ve haftalık “Susma” gazetesi yerel basındaki bunca yozlaşmaya rağmen kendilerini bozmayan gazeteler. Onları da severek okuyor ve dostlara teşekkür ediyorum.