Dincilerin Cumhuriyet ve Atatürk düşmanlığının temelinde, şu günlerde 75.yılını kutladığımız laiklik ilkesi yatar. Bu açıdan, son günlerde tartışılan dindar-ateist ikilemini, şeriatçı-laik şeklinde algılanarak daha doğru ve gerçekçi olur.

    Cumhuriyet, ateist değil, laik kuşaklar yetiştirdi. Şeriatçıların cumhuriyete kafayı takmalarının nedeni budur.

    Laisizm, dinin ve dinsizliğin (ateizmin) değil, şeriatçılığın reddidir. Dinci-şeriatçı bir rejime yönelmiş olanların, öncelikle laikliği hedef almaları bu yüzdendir.

    Laiklik, her çeşit dini ve bu arada (dinsizliği) özgüleştirir; onlara eşit mesafelerden yaklaşır.

    Laisizm; dinlere değil, devletin dini kurallara göre yönetilmesine karşı çıkar. İslamdan söz ediyorsak, şeriatçılığa!..

    Bir toplumda laisizm ve onun özünü oluşturduğu demokratik rejim tümüyle alt edilmeden dinci bir rejim kurmanın olanağı yoktur.

    Dincilerin Atatürk ve Cumhuriyet düşmanlığının altında bu gerçek yatıyor.

    Deniliyor ki; “devletin işi dindar kuşaklar yetiştirmek değildir.”

    Oysa, sadece devrim sürecinde değil, karşıdevrim sürecinde de devlet aygıtı böyle bir misyon üstlenebilir, üstlenmiştir de!

    Buna en yakın örnek Cumhuriyet devrimidir. “Atatürk inkılâpları” dediğimiz devrimci dönüşümlerde devlet olanakları kullanılmıştır: Milli eğitim, halkevleri, vb. Bu şekilde, laik, bağımsızlıkçı kuşaklar yetiştirilmiştir. 

    Unutmamak gerekir ki; devlet, egemen gücün çok yönlü bir yaptırım aracıdır!

    Eğer bu araç kullanılmasaydı, laik Türkiye Cumhuriyeti de kurulamazdı.

    Bu yaklaşım, karşıdevrim için de geçerlidir.

    AKP de bunu yapıyor! Devlet olanaklarını kullanarak, laik rejimi dinci bir rejime dönüştürmeye çalışıyor. Bunun için de yandaş bürokratları kullanıyor. Devleti tümüyle ele geçirmeye uğraşıyor.

    İktidarın yasama ve yürütmeyi elinde tutması, diğer temel güçler olan yargı ve basın üzerindeki etkinliğini de arttırıyor.

    TSK’yı edilgenleştirme, Milli eğitimi yozlaştırma, yargıya dolaylı müdahaleler, milli devletin simgelerine yönelik yaptırımlar, vb. dinci gidişin somut göstergeleridir!..

    Karşıdevrimin elini çabuk tutmasında ise, ABD ve AB emperyalizminin büyük rolü vardır.

    Türkiye’yi ılımlı-islamcı bir rejime dönüştürme projesi emperyalistlerin BOP bağlamında formüle ettiği bir projedir. Türkiye’deki dönüşümün, süregiden “Arap Baharı”nın gerisine düşmemesi kaygısı AKP’yi daha gözükara bir yola sokmuştur.

    Ortadoğu’yu yeniden biçimleme yolunda önemli adımlar atan ABD ve AB emperyalizmi, Türkiye’yi de aradan çıkartmak istiyor!..

    Yoksa, AKP iktidarının Türkiye’de dinci bir rejim kurma vizyonunu böylesine kaba, böylesine irrasyonel yaptırımlarla hızlandırması “olağan” değildir.

    Kimi İslamcı yazarların bile, iktidarın pervasızlığını sert şekilde eleştirmeye başlamasının nedeni; AKP’nin “başım gözüm Allaha emanet” pervasızlığının yol açacağı tehlikeleri görmeleridir.

    Neoliberal çevrelerde de çatlaklar oluşmasına yol açan bu durum, aslında, muhalefetin eline büyük kozlar vermektedir.

    Öyle ama, anası-danası ile nerededir o muhalefet!..

    Bizim neoliberallerin, “asker vesayetinden arınmış Batı tipi bir demokrasi” ütopyasını, AKP’ye teyellemeleri ise karamizahtır!..

    Çünkü tutuculuk (muhafazakârlık) ile demokrasi çelişen kavramlardır! Bir kişi bir hareket, bir siyasal parti, hem muhafazakar ve hem de demokrat olamaz!..

    “Dindar nesiller yetiştirme” çıkışı, sanırım düne kadar AKP’nin her yaptırımına ritim tutan neoliberalleri de uyandırmaya başlamıştır.

    Günaydın Beyler!..