Türkiye ekonomisinin kilit sektörlerine elinde bulunduran holdinglerin patronları,2012’nin “zor” bir yıl olacağını söylüyorlar.

    “Zor”un Türkçesi talebin düşmesine koşut olarak arzın daralması, yani stoka çalışılması anlamına geliyor. Bu da fiyat sorunları yaratıyor.

    Dış ticaret açığımız ise, en önemli sorunumuz olma özelliğini koruyor.

    Ekonomik krizin en belirgin hale geldiği illerimizin başında Zonguldak geliyor:

    İlin ilkten üç parçaya bölünmesi, toplumsal düzenin temel konusu olan kömür işletmesinin özelleştirmelerle ufaltılması, kömür kaçakçılığı, taşeronlaşma, Devletin Zonguldak’a olan ilgisini yitirmesi, vb. İlin çöküşünün belli başlı nedenleri.

    Doğal olarak bu durum, 50bini kayıtlı, bir o kadarı kayıtsız 100bin işsizin varlığına koşut olarak kişi başına düşen gelirin de azalmasına yol açıyor.

    Ereğli’de de benzeri bir tablo ile karşı karşıyayız. Zonguldak genelinde olduğu gibi, Ereğli’de de üretime dayalı yatırımlar görünmüyor. Tüketime dayalı ölü yatırımların hedefi ise, Erdemir’in yarattığı katma değerler!..

    Özellikle tersanelerin batmasından sonra Erdemir, Ereğli’nin ekonomik ve sosyal yapısının sadece temel kuruluşu değil, aynı zamanda tek kuruluş haline de geldi.

    Zonguldak genelindeki 100bin işsizin önemli bir bölümü Ereğli de yaşıyor. Anlaşıldığı kadarıyla 2012 Ereğli için de zor bir yıl olamaya adayın.

    Bu olumsuz tablonun kısmen de olsa olumluya dönüştürülmesinin yolu, yatırımdan geçiyor.

    Şu var ki, ne Devletten ve ne de kendilerine “işadamı” diyebilen çevrelerden bu konuda ses gelmiyor!..

    Ereğli’nin ekonomik gündemi, yerel “işadamlarının” Erdemirden sac alıp satma girişimlerine kilitlenmiş durumda!.. İnanılır gibi değildir ama, maalesef gerçek bu!..

    Ne, yatırımcılar için devleti harekatı geçirecek toplumsal ve siyasal baskı örgütlenmeleri var ortada, ne de “işadamları”nın yatırma yönelik girişimleri!..

    Ereğli’nin ekonomik ve sosyal çarkları, Erdemir’in ürettiği katmadeğerler ve emekli maaşlarıyla döndürülüyor, daha doğrusu döndürülmeye çalışılıyor!

    Buna Ereğli’de lüks tüketime ve tüketime yönelik ölü yatırım, pastanın biraz daha ufalmasına yol açıyor.

    Bu durum basın sektöründe de gözleniyor:

    İlan-reklam-abone pastasının görece olarak küçülmesi sürecine girilmesine rağmen, gazete-dergi sayısında anormal bir büyüme gözleniyor! Bu paradoks, haliyle basın sektöründe de 2012’nin sorunlu bir yıl olacağı sinyallerini veriyor.

    Ereğli’nin temel sorunu üretken(reel) yatırımdır. İstihdamın büyümesidir.  Bunun dışındaki tüketime dönük yatırımların çoğalması, pastanın 2012’de de küçülmesine yol açacaktır.

    Örneğin Hilton Oteli’nin Ereğli’ye gelmesi, teorik olarak şık olur; ama sonuçta tüketime dayalı ölü yatırımdır. Hilton oteli, yoksulluğa, işsizliğe çözüm olamaz.

    Dedeman Oteli Zonguldak’a geldi, peki işsizlik mi azaldı! Bunlar fantezi şeylerdir.

    Ereğli’ye örneğin Erdemir2in yanına bir Erdemir daha kurabiliyor musunuz?

    Çözüm budur!..