19.yüzyılın sonlarından itibaren tekelci bir karakter kazanan, yahut emperyalizme dönüşen dünya kapitalizmi epeydir cançekişiyor!.

    ABD ve AB ülkelerindeki periyotları gitgide daralan krizler ile, Ortadoğu’yu alevlendiren ABD ve AB saldırganlığı emperyalizmin bitkisel yaşama doğru hızla yolaldığını gösteriyor.Emperyalizmin son çığlığı, büyük bir olasılıkla, bir 3. Dünya Savaşı şeklinde ortaya çıkacaktır. Nükleer silahların kullanılacağı savaş dünyanın da sonunu getirecektir !..

    Bizim şeriatçılar “deccal”ı Türkiye’de değil, emperyalizmin metropollerinde aramalıdır ! Kucağında oturdukları ABD’de ve AB ülkelerinde !..

    Emperyalistler, dünyayı değişen güçleri oranında yeniden paylaşmayı şimdilik diplomasi atraksiyonları ve lokal savaşlarla yürütüyorlar. Buna, neoemperyalizm deniliyor.

    Emperyalizmin sultası altındaki tüm ülkelerde, bu arada Türkiye’de, tepedeki neo’laşma da yankısını buluyor.

    Ortadoğu ülkeleri, BM ve NATO tarafından neo’laştırılıyor, yahut yenileniyor !.Ortadoğu ülkelerindeki antiemperyalist “despot” yönetimler yıkılıp yerine “ılımlı İslamcı” demokratik (!) yönetimler getirilmek isteniyor. Mısır ile Libya’nın hesabının görülmesi, Suriye’nin defterinin dürülmesi için yeni hamlelere girişilmesi bunun tipik örnekleri ! Sırada İran vardır.

    Emperyalizmin neo’laşma politikası, Türkiye’de de AKP iktidarı ile yankısını buldu. “İleri Demokrasi” laik Cumhuriyet’in tasfiye oyunundan başka bir şey değil ! Türkiye de bu şekilde neo’laşıyor !.

    AKP’nin ABD kaynaklı bu projesinin teorisyenliğini de neo-liberaller, kısaca, liboşlar üstlenmiş durumda !..

    Anamuhalefet partisi CHP’nin neo’laştırılması çabaları ise oyunun bir parçası !..

    Kimileri, Ortadoğu’daki şeriatçı yönetimlerin devrilip yerine “liberal” yönetimlerin getirilmesi oyununu, “ilericilik” sanıyor !

    Tamam, şeriatçılığın modası çoktan geçti. Din devletleri, bir-iki kişi Ortadoğu’da ayak sürüse de tarihin deklası ambarına çoktan kaldırıldı. Şöyle böyle ikiyüz yıldır ordalar !..

    Peki liberalizm ?

    O da 19. yüzyılın sonlarından itibaren, yani emperyalizmin tekelci karaktere bürünmesinden itibaren gerici bir ideoloji haline geldi. Şeriatçı devletlerin yerine liberal esintili ılımlı İslamcı rejimlerin getirilmesi, aslında, gericiliğin neo’laştırılması hokkabazlığıdır !..

    Özetle; Neo’laşma, can çekişen dünya kapitalizminin, tarihin marketindeki raf ömrünü uzatma çabasından başka bir şey değildir !..

    AKP iktidarının ucunu gösterdiği neo-Osmanlıcılık, oyunun Türkiye versiyonunun son perdesi !..

    İdeolojiler, ona bağlı projeler, stratejiler, ihtiyaçlardan doğar. Örneğin, Cahiliye Dönemine karşı İslamın ortaya çıkması bir ihtiyaçtı. Görece olarak tarihi ilerleten bir hareketti.

    Aynı şekilde, feodal tutuculuğa karşı liberalizm, 19. yüzyılın sonlarına kadar tarihi ilerletmişti.

    Neo-laşma da, emperyalizmin raf ömrünü uzatma ihtiyacından doğmuştur. Ama, yukarıdaki örneklerin aksine, gericidir ! Çünkü bu hareket tarihi ilerletmiyor, yerinde saydırıyor, süründürüyor !..

    CHP dahil, Türkiye’deki neo-laşmaya bu açıdan bakmakta yarar vardır.

    Peki Kemalist ideoloji ?

    Kemalist ideoloji de bir ihtiyaçtan doğmuştur. Tam bağımsızlık ve çağdaşlık ihtiyacından !..

    Kemalizmin hala ayakta kalmasının, geleceğe ışık tutmasının özelliği buradadır. Çünkü o ihtiyacı Türkiye bugün de ta canevinden duyumsuyor.