Artık bir kardeş kentimiz var: İtalya’nın monfalcone kenti.

      1990’lı yılların ikinci yarısında Yunanistan’ın Hydra  adasıyla kardeştik. Birara Yunanistan’la aramız açılınca, kardeşlik de bittiydi. Oysa bu barışçı adım, Belediye Başkanımız Halil Posbıyık’a 1996 yılında Abdi İpekçi Barış ve Dostluk Ödülü’nü kazandırmıştı.

Hepimiz çok sevinmiştik.

Neyse, çocuklar önüne bir haber koydular. Monfalcone belediyesinin yetkilileri Ereğli TSO’yu ziyaret etmiş.

Merak bu ya, dedim ki çocuklara:

“Şu Monfalcone’yi bir tıklayın bakalım, ne çıkacak karşımıza?”

Tıkladılar, beni çok, ama şaşırtan bir tablo çıktı ortaya:

Monfalcone, Adriyatik denizinin Kuzeyindeki Gorizia iline bağlı bir “kasaba”.

Şu var ki öyle bir “kasaba” ki bu, İtalyan gemi sanayinin merkezi!..

Bunun dışında, uçak, tekstil, kimya ve petrol rafinesi firmalarına sahip. Kısaca, dev bir sanayi kenti

Monfalcone!

Bilgisayar çıktısına bakıyorum. “Kasaba”da 6.918 işçinin çalıştığı tam 506 endüstriyel şirket var.

Bunun dışında hizmet sektöründe faaliyet gösteren ve 2.762 kişiyi istihdam eden 702 firmaya sahip “kasaba”!. Durun bitmedi. 1.238 kişinin çalıştığı ve yönetim görevlerini üstlenmiş 200 firma da işin cabası!.. Toplam çalışma 10.918.

         Şimdi sıkı durun! Bu dev sanayi kentinde kaç kişi yaşıyor biliyor musunuz? Son sayıma göre, 26.393 kişi!. Aile sayısı ise, 11.843. Aile başına 2.23 kişi düşüyor!..

         Zımba gibi bir sanayi kentiyle karşı karşıyayız, kısaca.

         Ereğli’yi düşündüm:

         Nüfusumuz 107 bine dayandı.

         Sanayi ya da üretken (reel) firma sayımız bir elin parmaklarına ulaşamıyor. Türkiye’nin ilk sanayi kenti olan Zonguldak’ı, 27 bin nüfuslu Monfalcone, ferah ferah sollayıp, öteye bile geçiyor!.. Zonguldak’ın nüfusu neredeyse 1 milyona dayandı!..

        Ereğli’nin üçte biri nüfusuna sahip Monfalcone’de, tam 1408 endüstriyel, yönetsel ve hizmet firmasının bulunması, aslında Türkiye’nin ayak sürüdüğü kapitalist ekonominin kerrakesi gibi!..

        Bir satıp iki alan, borçla iç-tüketimi pompalayarak “büyüyen” ekonomimizin nereye gittiğini gerçekte AKP iktidarı da bilmiyor!..

        Monfalcone örneği, kapitalizmin anayurtları ile bizim gibi dışa bağımlı, geri bırakılmış ülkeler arasındaki farkı da net şekilde ortaya koyuyor.

        Belini yassı çeliğe dayamış 107 bin nüfuslu Ereğli ile toplam 1408 firmaya sahip 26 bin nüfuslu İtalyan kasabası arasındaki derin uçurum,aslında, türbanlı kapitalizmimizin ne mal olduğunu da gösteriyor!..

        Düşünüyorum:

        Tarihin tanıdığı en vahşi, en kan akıcı ego-manyaklardan birisi olan Mussolin faşizminden yakayı sıyıramasalardı, İtalya ve onun gözbebeği Monfalcone nerde olurdu acaba şimdi?

        Kimbilir… Ama herhalde burada olmazdı!..

        Bize dönelim.

        Mafya-tarikat-siyaset hegemonyasından kurtulmak için hiç çıkış yolu yok mu?

        Tamam. Tüm kötülükler dibine kadar açılıp saçıldı!

        Namuslu aydınlarımız soluk almaktan korkar hale geldi.

        Şu var ki korkunun ecele faydası yoktur!..

        Kuyruğu dik tutmak gerekir!..