Erotizm, liberalizmin her şeyi meta haline getiren dünya görüşünün cinsel alandaki dışavurumundan başka bir şey değildir.

    Her şeyi pazarlayan liberal ekonomi ya da kapitalizm kadını da değişik şekillerde pazarlar. Bunun en yaygın biçimi erotizm ile pornografidir. Erotizm, pornografinin “ ılımlı “ biçimidir; cinsel fiilin çağrışımıdır… Çıplaklık ile erotizm farklı şeylerdir. Eski Roma’da çıplaklık doğaldı. Ama, çıplaklığın pazarlanması yoktu. Erotizm, çıplaklığın metalaşması; cinselliği çağrıştırmasıdır. Erotizm çıplaklığın, porno cinselliğin pazarlamasıdır.

    Ben en çok neye gülüyorum biliyor musunuz? Liberalizm ile dinciliği elele tutuşturacağız diye olmadık matraklıklara imza koyan bizim ılımlı İslamcıların örtünme üslûbuna!..

    İslamda türban yok. Bizimkiler türban diye tuhaf bir başörtüsü icat ettiler. Çoğu İslamcı genç kızımızı karikatüre çevirdiler böylece: Bakıyorsunuz genç kıza.. Sırtında erotik bir tişört, altında daracık bir kot pantolon.Kafasında türban!..

    Bu giyim üslûbu, kapitalizm ile islamı bünyesinde mezceden heterojen bakış açısının dışavurumudur.

    Yahut, iki toplumsal sistemin giyimde iç-içe geçmesi!..

    Kapitalizm üstü feodalizm!..

    Pilav üstü dondurma gibi bir tuhaflık!..

    Kimileri, liberalizmi ve onun öngördüğü yaşam biçimini hâlâ ilerici sayar.

    Değildir. Liberalizm ya da kapitalizmin temel felsefesi, 20. yüzyılın başlarından bu yana ilerici kimliğini yitirdi. Liberalizm, kapitalizmin serbest rekabetçi döneminden feyz alıyordu, görece olarak ya da feodalizme göre ilericiydi.

    Serbest rekabetçi kapitalizm, 19.yüzyılın sonları ile 20.yüzyılın başlarından itibaren tekelleşti ya da emperyalist aşamaya geçti. Onunla birlikte liberalizm de gericileşti, 18. ve 19. yüzyıllardaki ilerici kimliğini yitirdi.

    Erotizm ve pornografi, tekelci kapitalizmin bir sömürü aracı olarak ortaya çıktı.

    Bir-ikisi dışında, “ ulusal “ gazetelerimizi ikinci sayfalarında; artistlerin, şarkıcıların, ünlü nonoşların, sosyete güzellerinin vb. güncel yaşamlarından kesitler sunuluyor. Erotik fotoğrafların eşliğinde…

    Hemen tüm gazetelerin arka sayfalarında ise, mutlaka bir “ arka kapak güzeli “ sergileniyor. Yarı-çıplak!..

    Son zamanlarda o ağırbaşlı Cumhuriyet de bu modaya uydu. İlhan Selçuk’un “boyalı basın” diye ti’ye aldığı gazetelerin, biçimsel bakımdan kopyası haline geldi. Arka kapak güzeli dahil!..

    Liberal gericilik, toplumsal ahlâkı, erotizm ve pornografi pazarlamacılığı ile duman ediyor. İslamı da içselleştirerek üstelik!..

    Kimi gazeteler, ramazanda arka sayfa güzelini kaldırmakla yahut ikinci sayfalarındaki baldır-bacak muhabbetini askıya almakla dinci çevrelere hoş gözükmeye çalışıyorlar.

    Ama öte yandan, daracık tişörtlü ama kafaları türbanlı gençkızlar, çifte kavrulmuş gericiliğin birer simgesi olarak caddeleri arşınlayıp duruyor hâlâ!..

    Bu “ örtülü “ erotizm, daha albenili bence!..