Her dinin kendisine özgü ritüelleri/Özel Günleri vardır; ama bazı gün’ler vardır ki farklı yorumlarla da olsa hemen tüm dinlerin ortak günü olarak kutlanır/anılır.

Örneğin Aşure günü…

Aşure Günü, kamer/ay takvimindeki  Muharrem ayının 10. gününün ismidir.

Başta Museviler olmak üzere Sami Kavimlerinde (beyaz ırkın Asurca, İbranice, Habeşce dilleri konuşan bulanlar) Aşure Günü’nde oruç tutulurdu.

Hz. Muhammet de hicretin ilk yılında bu geleneği kabul etmiş; Müslümanların Aşure Günü gün batımından ertesi günün gün batımına kadar oruç tutmalarını uygun görmüştü. Hicretin  ikinci yılında ramazan orucu farz kılınınca, Aşure Günü o tarihten sonra gönüllü hale geldi.

Aşure Günü bir çok inanç ve dinde çok farklı öykülere dayatılmıştır.

Örneğin bir inanca göre Aşure Günü, Adem Peygamberin tövbesinin kabul edildiği gündür.

Nuh peygamberin tufandan sonra gemisinin Cudi dağına oturduğu gün’den , İbrahim  peygamberin oğlu Yusuf’a kavuştuğu, Hz. Muhammetin doğum günü olduğu şeklinde çeşitli rivayetlere konu olmuştur bu gün….

10 Muharrem’in Şiiler, özellikle de aleviler ve Bektaşiler arasında özel bir önemi vardır. Bu inançtakiler 10 Muharrem’i,  Hz. Muhammet’in torunu ve Hz. Ali’nin oğlu Hz. Hüseyin ile 71 yoldaşının Kerbela’da şehit edildiği gün olarak, yani bir taziye günü olarak anarlar. Bu inanç da Aşure Günü kapsamı içinde sayılır.

Aşure Günü’nde aynı isimde özel bir tatlı pişirilmesi yüzyıllar öncesinden gelen bir gelenektir. Bu geleneği Sünni  Müslümanlar da sürdürüyor günümüzde…

Şöyle bağlayacağım…

Farklı yorumlara ve inançlara dayalı olsa da Aşure Günü ve o gün pişirilip dağıtılan aşure, özellikle Ortadoğu halklarını bir şekilde bir araya getiren, kaynaştıran bir gündür.

Tatlı yiyelim, tatlı konuşalım sözü Aşüre Günü kökenli midir, bilmiyorum doğrusu.

Ama şunu biliyorum, ulusça bu söze özellikle şu günlerde çok ihtiyacımız var !

KAYYUM MU KAYYIM MI ?

Başlıktaki iki sözcük, siyaset terminolojimize AKP’nin doğu’daki belediye başkanlarını görevden alıp yerlerine devlet görevlileri ataması olayıyla girdi.

Belediyelere atanan başkanlara kimisi Kayyum dedi, kimisi Kayyım…

Bu kargaşa hâlâ sürüyor. Kitle iletişim araçları bile bu konuda “hemfikir” değil !

Uzatmayacağım…

Eğer atanmaları kastediyorsak, doğru sözcük Kayyum değil, kayyımdır.

Kayyum, İslam’da Allahın adlarından (esma-i hüsna) birisi olarak kabul edilir. Kuran’da koruyan, gözeten, bilen, gören anlamında kullanılır. (Bakara/255, AL-i  İmran/2, Tahâ 73)

Kayyım ise arapça kökenli bir sözcüktür. Eski Türkçe sözlüklerdeki anlamı “cami hademesi” olarak açıklanır.

Zaman içinde sözcük, devlet görevlisi şekline dönüşmüş, öyle bir anlam kazanmıştır.

Örneğin, CHP’nin başına mahkeme kararıyla getirilen Kılıçdaroğlu kayyum değil kayyımdır !