Ünlü Bulgar komünisti G. Dimitrov’un faşizm tanımı, dünya solunun ortak terminolojisinin başköşesindedir hâlâ . Şöyleydi o tanım:

“Faşizm; burjuvazinin (sermayedarların) en gerici, en şoven kesiminin açık şiddete dayalı diktatörlüğüdür.”

Tanımdaki şoven terimi ırkçı-milliyetçiliği vurgular. Faşizm, Lenin’in emperyalizm kavramıyla iç-içedir. Çünkü  yayılmacıdır.

Faşist yönetimlerin tipik örneklerini 20. yüzyılın ikinci çeyreğinde Almanya ve İtalya’da yaşamıştık. Yayılmacılık ve savaş, hem emperyalizmin ve hem de faşizm ortak ilkesidir.

Günümüzde ırkçı milliyetçiliği ve yayılmacılığı İsrail ile ABD örneğinde yaşıyoruz. ABD-İsrail ittifakını, emperyalist-faşist ittifakı olarak tanımlamak yanlış olmaz. Siyonizm terimi Yahudi ırkçılığının terminolojik ayrımıdır.

ABD’nin derdi Ortadoğu’yu dikensiz gül bahçesini çevirmek ve doğrudan kendisine bağlamak. ABD  İran ve Türkiye dışındaki Ortadoğu ülkelerini kolayca manipüle ediyor nicedir. İran’da molla rejimi çetin ceviz çıktı. İçerde katı bir İslamcı rejim kurdu, ama Körfez ülkeleri gibi onunla yetinmeyerek güçlü bir devlet yaratma yolunu tuttu. Uranyumu zenginleştirme ve nükleer silah yapma yolunda attığı adımların amacı, ABD’nin sömürgeci niyetlerine set çekmekti.

ABD/İsrail-İran savaşı, İran’ın kolay lokma olmadığını ortaya çıkarttı.

İsrail ise, İran savaşına aslında yeni topraklar kazanmak için dahil olmuştu. İran savaşını fırsata çevirip Lübnan’a saldırmasının altında yatan hesap buydu.

Şu sıralar ABD-İsrail arasındaki sürtüşmelerin nedeni, İran’ın ABD ile anlaşmak için Lübnan’ın rahat bırakılmasını istemesi !

ABD-İsrail ikilisi İran’da hezimete uğradılar. Molla rejimi lider kayıplarına rağmen emperyalist-faşist ikilisini püskürttü. ABD’nin hiçbir talebine evet demedi. Ne nükleer güç olmayı reddetti ve ne de Hürmüz’ü açtı…

Çin devriminin lideri Mao Tee Tung’un, “Emperyalizm kâğıttan kaplandır” sözü şu sıralar İran’da bir kez daha doğrulanıyor.

İran savaşı şunu ortaya çıkarttı; ABD, yenilmez bir armada değil artık. Sahada kaybettiği savaşı, Pakistan’ın kurduğu masalarda zafere (!) dönüştürmek isteyen bir oyunbaz !..

İran savaşı, Körfez ülkelerine ABD uşaklığının zarardan başka bir şey getirmediğini de ortaya çıkarttı. ABD’nin o ünlü savaş makinası İran’a karşı körfez ülkelerini de koruyamadı.

Mao’nun kâğıttan kaplanının körfezde kurduğu dostlukların gerçekten kağıttan olduğunu gösterdi.

Emperyalist-faşist saldırganlık ve yayılmacılık İran’da ağır bir darbe aldı özetle.

İkilinin şu sıralar birbirine girmesi, aslında bu çöküşün dışavurumundan başka bir şey değil !..

Şöyle bağlayacağım:

Savaşlarda berabere kalmak diye bir şey yoktur. Yenemiyorsan, yenilmiş sayılırsın !.. ABD/İsrail İran’ı yenemedi…