CHP yönetimi tüm kadrolarını sahaya sürme kararı aldı.

Yapacak başka şeyleri de yoktu zaten. Ara-Seçim formülü riskliydi, erken seçimin objektif koşulları vardı gerçi, ama sübjektif koşulları yoktu. Halk kitlelerindeki derin sessizlik bunu işaret ediyordu.

Bu koşullarda CHP yönetiminin tüm örgütü sahaya sürme kararı doğrudur, hatta bence biraz geciktiler.

Tüm örgütün sahaya sürülmesi bir anlamda öne alınmış seçim kampanyasıdır.

Normal seçimlere iki yıldan az bir zaman var. Ama genel tahminler seçimin 2027 sonbaharına çekebileceği şeklinde. Bu tahmin doğru ise, seçime yaklaşık olarak birbuçuk yıl var demektir. Seçime birbuçuk yıl önce kampanya açmak belki risklidir, çünkü yorgunluğa da yolaçabilir, ama dedim ya CHP’nin oynayacağı başka kozu yok !

Sayısı 100’ü aşan mitingler (Özel’in deyişiyle “eylemler”) CHP’nin kitle bağlarını canlı tutmakta önemli bir etken oldu. Ama öte yandan, mitingler sıradanlaşma riskini de ortaya çıkarttı. Gerçi kitleler hâlâ mitinglere ilgi gösteriyor, ama Özel’in hiçbirinin aynı konuşmalarını dinlemek için değil, bir anlamda psikolojik bakımdan deşarj olmak için gidiyor mitinglere.

Belki ironiktir ama, bence CHP’nin mitingleri iktidarın işine de yarıyor. Çünkü CHP’nin mitingleri spontane kitle hareketlerini hem önlüyor ve hem de ligalize ediyor.

CHP’nin tüm örgütü sahaya sürmesi ya da öne alınmış seçim kampanyası, tüm kampanyalar gibi bazı riskler taşıyor bana göre.

En önemli risk, normal zamanlarda siyaset üretimine katılmayan taşra kadrolarının sahadaki yetersizliğinin ortaya çıkması riskidir. Eğer kampanya başarılı olamazsa CHP en azından psikolojik üstünlüğünü yitirir. Bir başka risk de, halkla ilişkilerde yeteri deneyimi olmayan kadroların popülize olmaya yatkın olmasıdır.

Halk kitleleriyle kurulan temaslarda en önemli risktir bu. “Halk dalkavukluğu” şeklinde açıklayabileceğimiz popülizm,  bir siyasi partinin halk kitlelerine önderlik yapma misyonunu yitirmesine, kitlelerin arkasında kalmasına yol açar.

Kurulu düzeni savunan partileri için popülizm ve pragmatizm/faydacılık zaten tercih edilen propaganda formudur.

Ama en azından reform iddiaları ile iktidara oynayan bir anamuhalefet partisi  için yaşamsal önemde bir yanlış olur bu.

CHP büyük vaatlerle halkın karşısında. Doğal olarak halkın taleplerini ıskalamamaya özen gösteriyor. Bu kadarıyla bu strateji doğrudur bence.

Ama, halk kitlelerinin toplumsal gerçekleri aşan aşırı taleplerine teslim olunacak bir çizgiye ulaşırsa hakçılık, ondan bir adım sonrası popülizmin başını kaldırdığı adım olur.

CHP, anamuhalefet partisi olarak kitlelere toplumsal gerçekler temelinde önderlik yapmakla yükümlüdür.

AKP gitsin de ne olursa olsun martığı ile yürütülecek bir kampanya, popülizmin batağına saplanılmasına yolaçar. Bu belki CHP’ye seçimi kazandırır, ama iktidarda kalıcı olma sansını da peşinen silip süpürür !..