Daha önce de yazdım…

Çözüm süreci biraz öne çekilecek genel seçimlerle iç-içe geçme yolunda…

Öyle olması da şaşırtıcı değil. Erdoğan da Bahçeli de Kürt oylarına sırt dönülerek gidilecek bir seçimin hayırlara vesile olmayacağını hepimizden iyi bilirler.

Keza, CHP lideri Özel de…

Kürt oyları derken, daha çok DEM’de toplanan alevi Kürtlerin oylarını kastediyorum, tüm Kürtlerin değil ! Sünni Kürtlerin daha çok AKP’ye oy verdikleri biliniyor…

DEM’in 5-6 milyon aralığında oyu var. Oranlarsak yüzde 7’lik barajın da epeyce üstünde. DEM’in oyları her seçimde kilit rol oynuyor bu yüzden. Bu kez de öyle olacak.

İktidarın DEM’le ittifak yapabilmesi için başta PKK olmak üzere Kürt taleplerini iki tarafı da memnun edecek bir çözüme kavuşturması gerekiyor.

Bu konuda Erdoğan ile Bahçeli’nin arasında bir sorun olduğunu düşünmüyorum. Sadece daha sorumlu bir konumdaki Erdoğan konuya daha derin ve temkinli yaklaşıyor.

Bunun böyle olduğu Adalet Bakanı Gürlek’in yeni anayasa talebiyle bir kez daha ortaya çıktı.

Adalet Bakanı anayasa değişikliği istiyorsa eğer, onun arkasındaki Erdoğan’ın gölgesini görmemek olmaz !

Anayasa değişikliği sadece Erdoğan’ın yeniden aday olabilmesi yolunu açmak için değil bence, kilit Kürt taleplerinin en azından kısmen karşılanmasına yönelik bir girişim de… Bir anlamda “yeni Türkiye’nin anayasal/hukuki altyapısını yaratmayı amaçlayan bir girişim…

Umuyorum, olası bir anayasa değişikliği ulus-devlete zarar verecek gelişmelere yol açmaz, milli bütünlüğümüzü daha da pekiştirir.

Olası bir anayasa değişikliğiyle Başkanlık seçimi koşullarının değiştirilmesine evet diyenlerden birisi de benim. Ayrıca sistemin, meclisle daha organik bir birliktelik sağlayacak revizesi isteyen de…

Başkanlar süresiz seçilebilmeli bence. Bu arada Erdoğan da yeniden aday olabilmeli. Demokrasiyi eğer “halk yönetimi” olarak algılıyorsak, halkın evet diyeceği bir başkan, hayır diyeceği günlere kadar koltukta oturabilmeli. Erdoğan gidecekse, onu halk göndermeli, anayasa yasağı değil !

Her zaman yazıyorum… Bir ülkenin nasıl bir rejime sahip olacağına o ülkenin halkı karar vermelidir. Burada halk kavramını millet kavramıyla eşdeğer kullandığımın da altını çizmek istiyorum.

Bütün etnik topluluklarıyla Türkiye bir bütündür. Burada önemli olan o bütünü kıskançlıkla korumaktır. Bu da her türlü ayrımcılığa karış çıkmakla olur ! Halkın iradesine saygıyla olur !.. Yo hayır, popülizm değil bu, sadece halka inanç !..

Yeni anayasanın ruhu bu temele oturacaksa başımızın üstünde yeri var !..