1 Mayıs İşçi Bayramı’nın 137. Yılını kutluyoruz…

Bilirinse de 1 Mayıs’ın hikâyesini yineleyerek gireceğim bugünkü yazıma:

 “Amerikan İşçi Federasyonu'nun öncülüğünde 1 Mayıs 1886'da başlayan grevlere binlerce işçi katıldı. Chicago'da polisle işçiler arasında çıkan çatışmalarda işçiler hayatını kaybetti.

 4 Mayıs'ta Haymarket Meydanı'nda yapılan protesto sırasında patlayan bomba sonucu çatışma büyüdü ve bazı işçi liderleri idama mahkûm edildi.

Uluslararası Dayanışma (1889): İkinci Enternasyonal, 1889'da Paris'te toplanarak, bu mücadeleyi anmak ve 8 saatlik iş günü talebini vurgulamak için 1 Mayıs'ı uluslararası düzeyde işçi bayramı ilan etti.”

 Türkiye’de ilk 1 Mayıs kutlaması cumhuriyetin ilân edildiği 1923’de yapıldı. 2009 yılında “Emek ve Dayanışma Günü” adıyla resmi tatil ilân edildi.

1 Mayıs Küresel bir gündür. Tam adı Dünya işçilerinin Birlik, Dayanışma ve Mücadele Günü’dür.

Küresel bütün günler gibi 1 Mayıs da; dil, din, renk, ırk ve siyasal ayrımcılığı reddeder. Dünya işçileri bir bütündür. Buradan bakıldığında sosyal içerikli küresel bir gündür 1 Mayıs.

**

Ankara’daki madenci eyleminin 1 Mayıs sürecine denk gelmesi hoş bir rastlantıydı ve bazı açılardan da öğreticiydi.

Dikkatinizi çekmiş olmalı. Madenci eylemine bizim anlı-şanlı işçi konfederasyonlarımız ve anlara bağlı federasyon ve alt sendikalar ilgi göstermedi.

1980’lerde Şemsi Denizer’in önderliğindeki büyük Ankara yürüyüşünü düzenleyen Genel Maden İşçileri Sendikası bile sessiz kaldı. En azından bir mesajla destek olurlar diye bekledim, ama gıkları çıkmadı.

Peki niçindi bu suskunluk ?

Ankara’daki madenci eylemine 1 Mayıs’ın penceresinden değil, kendi dar sendikal çıkarlarının penceresinden baktıkları için !

Ankara eylemini 2018’de Soma’da kurulan Bağımsız Maden-İş Sendikası yönetiyordu, işçiler bu sendikanın üyesiydi. Bizzat işçilerin kurduğu sendika adı gibi bağımsızdı, herhangi bir federasyona bağlı değildi. Sınıf ve kitle sendikacılığını esas alan bir perspektife sahiptiler. Daha açık yazacağım, sol bir sendika bu ! Bizim sendika ağaları Ankara eylemini başarıya taşıyan bu sendikadan korktular, giderek bize rakip olur diye Ankara eylemini görmezden geldiler. Türk-İş’i anlıyorum da DİSK’e ne demeli peki !

Biliyorum, Türk-İş de DİSK de 1 Mayıs’ı abartılı afişler ve törenlerle kutlayacaklar, törenlerde işçi sınıfı edebiyatı yapacaklar !

Peki hangi yüzle ?

Günlerce haklarını almak direnen, Kurtuluş Parkında geceleyen, açlık grevi yapan, kolluk güçlerinin engellemeleriyle karşılaşan işçileri görmezden gelenler, hangi yüzle kutlayacaklar acaba 1 Mayıs’ı ?!

1 Mayıs, tüm ayrımları reddederek işçilerin birliğini esas alır. Dayanışma ve mücadele günüdür.

Madencinin hak mücadelesinin yanında olmayanların 1 Mayıs’ı kutlamaya hakları yoktur !

TİP Başkanı Erkan Baş’ın madencilerle omuz omuza mücadele etmesi, onlarla birlikte parklarda gecelemesi, açlık grevi yapması 1 Mayıs’ın hikâyesine sadece saygı değildi, 1 Mayıs’ın ruhunu derinlemesine sindirmenin de hoş bir örneğiydi.

Baş’ı kutluyorum.

Şöyle bağlayacağım:

Madencilerin haklı eylemine hükümetin de ilgi duyması ve işçilerin yanında yer alması 1 Mayıs ruhunu olmasa bile Türkiye halkının eylemi duyduğu sıcak duyguları iyi özümseyen bir güzel bir tavır alıştı.

Bunda CHP Genel Başkanı Özel ile genelde CHP’nin madenci eylemine sıcak yaklaşımlarının da etkisi oldu mu, sanırım...

Şişirme törenlerle işçi edebiyatı yapmak kolaydır. Zor, ama gerekli olan, işçilere 1 Mayıs ruhu ile yaklaşmaktır !..