Son yerel seçimi kazanan CHP teorik olarak iktidar alternatifi. Bu konudaki bir partinin, üstelik yerel seçimden bu yana anketlerin ilk sırasındaki yerini koruyan bir partinin iktidarın hedefinde olması doğaldır.

Sonuçta siyaset iktidar için yapılan bir mücadeledir.

Demokrasiyi yeteri kadar sindirememiş ülkelerde siyasetin ipin ucunun sık sık kaçınılması bilinen bir olaydır.

Bu bizde de böyle. CHP üzerinde şu sıralar olağanüstü bir baskı var. Baskı sadece dışsal da değil, CHP’nin eski yönetimi de partinin dizginlerini yeniden ele geçirmek için her yolu deniyor. Kurultay davaları bunun açık örneği. 18 CHP’li belediye başkanının cezaevinde oluşu anamuhalefet partisini ne kadar zor durumda olduğunun bir göstergesi ayrıca.

Kabul etmemiz gerekir ki bu duruma düşmüş bir partiyi hala değil anketlerde ilk sırada tutmak, ayakta tutmak bile kolay değildir. Özgür Özel olağanüstü bir performansla bunu başarıyor.

Ancak bu ne zamana kadar böyle devam eder ?

Özel, partisinin üzerindeki baskıyı bir ara seçimle veya erken seçimle kitlelerin süzgecinden geçirip hafifletmek istiyor. Son çare olarak da CHP yönetiminin mahkeme kararıyla Kılıçdaroğlu’na verilmesi durumunda benzeri bir isimle bir başka parti kurmak ! Özel böyle bir imada bulunmadı gerçi, ama bu da bir seçenek olarak kulislerde dolaşıyor.

Peki bu bir çözüm olabilir mi ?

Yakın gelecek için bu soruya olumlu bir yanıt vermek zordur. Kitlelere “yeni”leri benimsetmek zaman alır.

Ancak, CHP’nin şöyle bir avantajı da yok değil.

Türkiye’de bugün CHP dışında iktidar alternatifi başka muhalefet partisi yok. Bir başka deyişle, iktidardan memnun olmayan halk kitlelerini derleyip-toparlayıp iktidara taşıyacak bir başka parti yok.

Bir zamanların üçüncü partisi olan MHP iktidarın nicedir koltuk değneği ! Öteki milliyetçi partiler kitleleri kucaklayıp iktidar taşıyacak çapta partiler değil.

DEM, “Kürt Partisi” kimliğiyle Türkiye’nin sorunlarını çözmeye zaten talip değil; bu kimlikle tüm halkı kucaklama yeterliliğinden de yoksun.

Şuraya geliyorum:

Özel, iplerin Kılıçdaroğlu’na verilmesi halinde yeni bir parti kursa, bugünkü sayıda olmasa bile önemli bir kitle desteği sağlar yine de. Çünkü dedim ya başka iktidar alternatif parti yok. Memnuniyetsiz halk kitleleri iktidar partisine mecbur olmamak için örneğin “Yeni CHP”ye akacaklardır.

Sanıyorum gelecek yılın bahar aylarında  (sonbahar da olabilir) Türkiye bir “erken” seçime gidecek.

İktidar o zamana kadar seçim yolu üzerindeki “taşları” mümkün olduğu kadar temizleme çabası içinde olacak.

CHP bu süreci “yeni”lenerek veya en az hasarla atlatma başarısını gösterebilirse bugünkü konumunu o zaman da koruyabilir.

Sonuçta nereden bakarsanız bakın, Türkiye’nin CHP’ye ihtiyacı var. O olmazsa, “demokratik” yaftalı otokratik bir yönetimin yolu açılmış olur.

CHP’nin Türkiye Cumhuriyetini kuran parti olduğunu unutmamalıyız !..

Yazıyı sonlandırırken Özel’in “ara-seçim” hamlesi üzerine de birşeyler söylemek istiyorum:

Ara-seçim teorikman mümkün. Yararlı da olabilir. Demokrasilerde halkın hakemliğine başvurmak esastır zaten. AKP için de CHP için de bir test de olur. Kitleler dahil herkes önünü görür !..