Petrol fiyatı tırmanmaya başladı.

Bunun nedeni belli: Petrol arzındaki kısıtlamalar! Kısıtlamanın somut göstergesi de ABD/İsrail-İran savaşının seyir değiştirmesi; karşılıklı olarak enerji tesislerine yapılan saldırılar!

Bu bir ABD/İsrail tezgahıdır. İsrail ABD’nin tetikçisi, her bakımdan ondan geçiniyor. ABD’nin ise petrolü var. Petrol fiyatlarındaki tırmanma ABD’ye milyar dolarlar sağlıyor.

Trump bu yüzden Körfeze müdahale etmiyor. Hark adasını vurmasının nedeni  ise İran’ın bu tesislerden Çin’e petrol sevkiyatını sürdürmesi.

ABD/İsrail ikilisi gerçi büyük savaş harcamaları yapıyorlar ama, dolar ticaretinden elde edilen gelir bunların bir kısmını karşılıyor.

Savaşın yolaçtığı yıkım ve insan ölümleri ABD’ye dolar olarak dönüyor !..

İsrail ise, savaşı yayılmacı karakterini tatmin için kullanıyor. Lübnan’a çökmek için harekete geçmesinin nedeni bu. İran’ın savaş nedeniyle Hizbullah’a yeterli desteği sağlayamaması Lübnan’ın savunulması nı zorlaştırdı. İsrail bundan yararlanıyor.

İsrail’in ve ABD’nin İran’ın enerji tesislerini vurmalarının nedeni Körfez ülkelerini savaşa çekmek için ! Hem petrol arzının kısıtlanmasından para kazanıyorlar ve hem de Körfez ülkelerini İran’a karşı birleştiriyorlar. İran aklını başına toplayıp Körfezdeki ülkelerin enerji tesislerine saldırılmayı durdurmazsa, bu kez Körfez ülkeleri de İran’ın aleyhine savaşa müdahil olacaklar.

İran, Hürmüz Boğazını kapatırken, petrol akışının azalmasının bölge ve dünya ekonomisi üzerindeki negatif etkisini ABD/İsrail’e faturalamayı düşünüyordu.

Netanyahu’nun şeytansı zekası bu teoriyi tersine çevirdi:

Bunu da İran’ın doğalgaz hatlarını vurarak sağladılar. Ayrıca Laricani’yi de içeren İran liderlerine yaptıkları suikastlarla !..

İran’ın “şahinler” olarak adlandırılan Mücteba Hamaney ve yakınları ABD/İsrail tezgahını göremeyip Körfez ülkelerinin enerji tesislerine saldırmaları İran’ı iyice yalnızlaştırdı.

İran’ın şahinlerine egemen olan psikozu, “Biz batıyoruz, bizimle birlikte Körfez ve oradan kaynaklanan herkes batsın” pisikoz ise eğer, İran şimdiden yenilmiş demektir.

İran’ın yapması gereken körfez saldırılarını durdurup müzakere talebi olmalıdır.

Durulması gereken yerde durmasını bilmeyen liderler ülkelerini ateşe atarlar. İran kazanmayacağı belli bir savaşın içinde. Her türlü yıkımı göze olarak savaşı sürdürmeye çalışması yanlıştır. Uzlaşma da bir savaş taktiğidir. Mollalar uzlaşırlarsa yönetimlerini sürdürebilirler. İran halkı onlara “hayır” deyinceye kadar işbaşında kalabilirler.

Sonuçta İran’ın nasıl bir yönetime sahip olacağına İran halkı karar verir, Netanyahu ile Trump değil !

İran yönetiminin Körfez ülkelerini  de da karşıya alarak bu savaşı sürdürmeye çalışması yel değirmeni mitosunu akla getiriyor.

 Eğer bir mevzilenme olacaksa, körfez ülkeleri dahil İran+bölge ülkeleri olmalıydı. Bu olamıyorsa savaşı sürdürmenin de anlamı kalmamış demektir.

Ben bu satırları yazarken bir İran’lı yetkili, Körfez ülkelerinin su arıtma tesislerine de saldıracakları tehditlerini savuruyordu.

Su fakiri olan Körfez ülkeleri denizden aldıkları suyu arıtarak kullanıyorlar. Su, oralarda petrolden daha değerlidir. İran böyle bir şey yaparsa bu geriye dönülemez bir çılgınlık olur. ABD/İsrail’in İran’a karşı nükleer silah kullanma yoluna parkı döşemek olur !..