İslamcı bir parti olan YRP’nin yeniden genel başkanlığına seçilen Fatih Erbakan, Türkiye’de bir Kürt Sorunu olmadığını söyledi. Erbakan’a göre Türkiye’de sadece PKK sorunu ya da terör sorunu var.

Bilindiği gibi, başta MHP/Bahçeli olmak üzere radikal milliyetçiler de aynı görüştedir. Onlara göre de Türkiye’de bir Kürt Sorunu yoktur, terör sorunu vardır.

Terör sorununun çözümünde bizim milliyetçiler pek anlaşamıyorlar ama, tümünün öznesinde Kürtler var yine de.

Yeri geldi şunun altını çizmek istiyorum. İslamcı bir parti olan YRP ile radikal milliyetçilerin PKK ve Kürt Sorununa yaklaşımları,  sonucu itibarıyla örtüşmekle birlikte aslında farklı bakış açılarının bir türlü kesişmesi olayıdır:

Radikal/ırkçı milliyetçi bakış açısı, etnik grupların varlığını reddeder. Birleştirici çimento Türk kimliğidir.

İslamcı hareket ise, topluma sınıf ve soy ayrımı yapmadır bakar  İslamcılıkta birleştirici çimento İslam’dır. Sosyal saflaşma ise zengin ve fakir şeklindedir.

Erbakan, Türkiye’de Kürt Sorunu yoktur derken milli değil, İslami ölçüyü kullanıyor. Mezhep farklılıklarına rağmen İslam’ı benimseyen Kürtleri, İslami açıdan kucaklayarak onların bir sorun olmadığını söylüyor.

Kürt Sorunu ’nu “sorun” olarak görenler, radikal milliyetçi Kürt siyasetçileri ile solculardır.

Radikal Kürt siyasetçileri etnik kimliklerini koruyarak Türkiye Cumhuriyeti içinde ayrı bir toplum olduklarını, bunun hukuken kabul edilmesini istiyorlar. Yani soruna soy ve azınlık hukuki açısından yaklaşıyorlar. Solcular etnik toplulukların varlığını kabul ettikleri için Kürt milliyetçi hareketini bir “sorun” olarak görüyorlar.

Ancak, Kürt siyasetçiler ile gerçek solcular arasında şöyle bir bakış açısı farkı da var:

Kürt milliyetçileri Türkiye’de federalizmi mutlak bir hak olarak görürken, solcular hakkın mutlak olmadığını savunuyorlar. Buradan kalkarak sorunun varlığını kabul ediyorlar, ama siyasi çözümü ya da ayrılmayı ve federalizmi koşula bağlıyorlar.

Bana göre ise Türkiye’de Kürt Sorunu yoktur, PKK Sorunu vardır demek yanlıştır. Çünkü kendisine PKK (Kürdistan İşçi Partisi) gibi bir isim yakıştırır bu örgüt, gerçekte bir sınıf hareketinin değil bir milli azınlık hareketinin silahlı uzantısıdır. Kendisine farklı tanımlar da uygun görse PKK bir terör örgütüdür. Çünkü terörün başlıca ayrımı olan sivil halka bilerek zarar veren bir örgüttür bu. Milliyetçi paramiliter örgütler sivil halka zarar vermekten kaçınırlar. Mesalâ İRA (İslam’da Kurtuluş Ordusu)böyleydi. PKK böyle değil, sivil halka bilerek zarar veren bir terör örgütü  ! Kürt partisinin (DEM) şimdiki yöneticilerinin Apo ile PKK’ya sıcak yaklaşımları en dipte terörle uzlaştıkları, onu bir mücadele yöntemi olarak gördükleri anlamına da gelir.

Terörizm, anarşizmin bir türüdür. Sol, anarşist de değildir, terörist de değildir…

Ben bu yüzden PKK ile Kürt Sorununun çözümünü kademle olarak ele alıyorum. Bu ikisini üst üste atılmış iki düğüm şeklinde metaforize ediyorum. İlkten terör sorunu çözülmelidir. Bu şekilde PKK silahlardan arındırılırken DEM de PKK’dan arındırılmalıdır. Kürt Sorunu daha sonra masaya gelmelidir.

Çok kez yazdım. Kürtlerin tam olarak ne istediklerini bilmiyoruz. TBMM ve komisyon Başkanı Kurtulmuş zaman zaman yaptığı açıklamalarda komisyona federalizmin, özerkliğin gelmediğini söyledi.

Bu iyi birşeydir. Çünkü Türkiye’nin bölünmeye değil, birliğini korumaya ihtiyacı var. Sanıyorum buna Kürt siyasetçilerinin aklı başında olanları da kabul ediyor.

Ulus-devlete zarar vermeyecek bir çözüm Kürt Sorunu’nu ortadan kaldırır mı emin değilim, ama kaldırmalı. Kürt sorunu kültürel bir sorun çerçevesinde çözüme kavuşturmalı bence… Türkiye bir başka çözümü kaldıramaz !..