Üniversiteye gittiğim ilk yıl. Yurtta sıra gelmediği için zorunlu olarak otelde kalıyorum. Zonguldak'tan Cahit Girgin ile Şendoğan Güner de bu otelde kalıyorlar. Sanayi caddesi üzerinde Cihan Otel miydi? Okula (DTCF) da yakın sayılırdı. Yürüme gidip gelinebiliyordu. 3.katta 2 yataklı bir odam vardı. Otel sahibi sıkışmadıkça yanıma müşteri vermezdi. İlginç olaylar yaşamıştık bu otelde arkadaşlarla..
36 nolu odamın karşısında iki adet tek kişilik oda vardı.Sol taraftakinde genç bir kişi yatıyordu. Bir kez karşılaşmıştık.Temiz giyimli, düzgün bir kişiydi. Pek kimseyle konuştuğunu da görmedim. Benimle de bir merhabası yoktu. Adını bile bilmiyordum. Otelciden aldığımız bilgiye göre; bir bankada çalışıyordu, Ankara kulüplerinden birinde top oynuyordu.
*****
Bir akşam koridordan gelen bir haykırma sesi ile dışarı fırladım. Ses o gencin odasından geliyordu. Kapısını açıp, içeri girdim. Elbiseleriyle uzanmıştı, perişan bir görünümü vardı. “Komalık” denilecek düzeyin üstünde sarhoştu. Yüksek sesle ağlıyor, haykırıyor gibiydi. Dişlerini gıcırdatarak “Ah”lar çekiyordu, inliyordu ki yürek dayanmazdı. Otelciyi çağırdık, hastaneye götürmek istedik. Reddetti. “Niye, neden terkettin.Beni mahvettin!” gibi cümlelerle kahrediyordu hayata.Kendinde değil gibiydi. Baştan aşağı kasılıyor, geriliyor, gevşiyordu. Kesin uykuya dalıncaya kadar başında beklemiştim.
Aşk acısı böyle bir şey miydi? Mutluluğu, birleşmeyi hayallerken sevdiğinden ayrı düşmek, terkedilmek, reddedilmek böyle yıkıp, dağıtıyor muydu kişiyi.. Aşk acısıyla böyle mahv-ı perişân mı oluyordu insan..Aşağıdaki dizeler o genç için yazılmıştı. Ama onun haberi olmamıştı bu dizelerden..