Bilirsiniz Pazar günleri beni sıkar. Gazetelerim geldi.Sıkılmamak,utanıp yüzü kızar-mamak, yüreği yanmamak mümkün mü insanın? Cenderede bir yaşamın içindeyiz…

Yarın da Arefe. Ramazan bayramını idrak edeceğiz. Şeker bayrmı nitelemesi, AKP iktidarının gadrine uğradı.Bu yetmiyormuş gibi; şekerin de bayramında tadı kaçtı…

Rahmetli babam ,Kurban Bayramı için ‘’Kazalı Bayram’’ derdi. Yola çıkmayı düşün-mez, bize de engel olurdu.‘’9 Gün Bayramları’’ icat edileli beri Ramazan Bayramı da kazalı bayrama dönüştü. İşte gazetenin 3. sayfa haberi bunu doğruluyor:Tatil kanlı başladı:’’ 23 ölü 135 yaralı ’’.TV haberi tüylerimi ürpertti;’’ Uşak‘ta kayıp 2 kız kardeş ölü bulundu ’’

Gene gazetede bir 3. sayfa haberi :’’İstanbul Bağcılarda bir koca eşinin ailesini kat-letti.:’’2 ölü’’ Çıldıracak gibi oluyorum:”Sevgilisini canlı canlı gömdü:” Bu da 1. sayfa ha-beri .İçiniz kararacak ,mideniz bulanacak, başınız dönecek .Ama ne yazık ki durum bu. Kadı-nı cinsel obje olarak gören ,onu yalnızca çocuk yapma makinesi gibi düşünen kafaların rolü var bu ‘’Cin-AYET ’’ lerde. Olay İstanbul’da yaşandı;pişman olan sevgili kadını çıkarıp has-taneye götürmüş …

Bilecik’te de koyun derisi yüzen kocanın elindeki bıçak kazayla eşinin boğazına sap-lanıp ölümüne neden olmuş.Bunun bir tuzak olduğunu düşünemiyor insan!Yahu hiç iç açan ,bayram arefesinde bizi mutlu ,umutlu kılacak haberin yok mu diyorsunuz, biliyorum .Ama Top’lum bu ,malzeme bu  …

Gözümü dört açarak arıyorum sayfalarda ; Ara ki bulasın …Bağışlayın ;İlaç için olsun tek bir haber bulamadım! ‘’Vardır ,gözünden kaçmıştır ‘’demeyin; ’’Vallahi ,billahi,tillahi’’ de yok (?!)

Ama , FB ‘nin  kerhen süper ligde kalmasına sevinebilirsiniz örneğin. Cüneyt Arca-yürek’in şu satırlarını okuyarak da sanal bir sevinç yaşayabilirsiniz :Ankara’yı dolaşıyo-rum.Günlerden Cuma .Tarih 26 Ağustos 2011 .89 yıl önce bugün ‘’Büyük Taar-ruz’un’’ baş-ladığı gündü.Ben mi yanılıyordum?Yoksa ,1935 ‘ten beri aralıksız kutladığımız Zafer Haf-tası’nın ilk günü değil miydi  bugün?

Ne Hava Kuvvetleri ,ne Deniz Kuvvetleri’nin  duvarlarında Türk bayrağı vardı. Genel-kurmay binasının ön cephesindeki duvarlarda yıllardır görmeye alışık olduğumuz Mustafa Kemal’in mareşal üniformalı büyük resmi de yoktu.Zafer Bayramı’nın ilk günü Türk ordusu sessiz .Genelkurmay’ı aradığınızda ‘’ Ben gamlı hazan ‘’diye başlayan şarkı ,kimi çağrışımlar yapıyor.30 Ağustos zafer günü Ankara Orduevi’ndeki resepsiyon acaba son şehit olayları nedeniyle mi iptal edildi diye bir soruyu da akla getiriyor.

26 Ağustos ,Zafer Haftası’nın ilk günüydü ama ne o gün ne de ertesi gün ,hiçbir ga-zetemizde Cumhuriyet’e ilk harcı koyan bu anlamlı günle ilgili tek satır haber var.Reyting peşinde koşan TV’lerde de!..27 Ağustos’ta Cumhuriyet ,hiç değilse 2.sayfasında ‘’Emper-yalizme Başkaldırı/‘Büyük Taarruz’ başlıklı bir makale yayımladı. Dün Aydınlık‘ta yayım-lanan kısa ,ama anlamlı bir haber ,asker-sivil kesimlere büyük günü anımsattı mı acaba Ha-beri okuyalım:’’Asker yakınları 30 Ağustos  Zafer Bayramı’nı Balyoz davasının -43.duruş-masında yargılanan komutanlarla birlikte kutladı.Asker yakınları salona soktukları ‘‘Zafer Bayramı’nız kutlu olsun ’’yazılı pankartlar açtı ,aynı sözlerle slogan attı.Komutanları alkış-ladılar , komutanlar da onları …’’

Bugün anımsanmayan o gün ; 89 yıl önce ,atladı Mustafa Kemal ;emperyalizmin üstü-ne, Kocatepe’den. Osmanlı‘nın küllerinden genç Cumhuriyeti yarattı. Şair demiş ,iyi demiş:

‘‘Mustafa Kemal ! Kaldır da başını Anıtkabir’den memleketin şu haline bak !’’  

30 Ağustos’ta Cumhur Gül ,Başkomutan olarak tebrikleri kabul edecekmiş.Bu öneri bizzat Genelkurmay Başkanı’nca yapılmış (?1.)…

Yarından sonrası bayram.Bayramları tatil gibi yaşamaya başlayalı beri bayramların ta-dı kaçtı…

Niyetim iyi ,ama kötümser şeyler yazmamın nedeni de yaşamaya mahkum edildiğimiz yaşantı tarzıdır. Bütün dileğim ,huzur içinde hiç olmazsa bayramı acısız ,kavgasız geçirme-nizdir…Nice Bayramlara !..

    Affınıza sığınarak, Bayram Sabahı adlı şiirciğimi sunmak istedim:

“Çocukken hep bayram ettim/Büyüyüp baba oldum ya/Bayram ettirmekti işim/Bayram yeri gibiydi Ev/Tatile çıktı tek oğlum/Büyük kızım bir başına/Küçüğü bayrama geldi/Ama bom-boş ev: Bayram yok…