Öyle sandık. Sabah 9’u 5 grçe sirenleri çaldırdık. Anıtkabir’de Onun huzurunda sap gibi dur-duk. Şeref Defteri’ne; “Atam! İzindeyiz” diye yazıldı. Bu kez de burkulduk…

    Yıllardır bitmeyen Atatürk’e saldırılara yasayla korunmasına karşın - iyi ki bu yasa var ama- Cumhu-riyet’in gerçek savcıları kalmadığı  için hep göz yumul-du…

    Daha geçen günlerde, O’nun diktatör oldu-ğunu savunan gafillerin / hainlerin medya kanallarında,  yazılı basında  yazılarına tanık olduk. Gerçek Atatürk-çüler’in de sustuğu / susturulduğu  bir kez de ortaya çıktı… 

    Onun en büyük eseri Cumhuriyet’in kurulması öncesi ve sonrasında (onun döneminde bile), ondan sonrasında da hep tartışıldığını yadsıyamaz kimse. Ama numaralayarak, yaftalayarak kurum ve kurallarıyla de-mokrasiyi; hazmedemediğimizi, kutlamaların iptaliyle de onaylamış olduk…Bu karara da ne yazık ki Cumhu-riyet Hükümeti imza attı…

    Ulusal Eğitim dizgemizin, sağcı iktidarların e-linde din sel bir yörüngeye oturtulmasının bu boyutlara varacağını düşünemedik. Tıpkı, demokrasinin bütün ku-rum ve kurallarıyla yerleştiği gibi bir yanılgıyla meyda-nı bugünkülere teslim ettiğimiz gibi…

    Özcesi, Cunhuriyeti kutlayamadığımız gibi; yıl-lardır sıradanlaştırılan bir biçimle dün Atatürk’ü de anamadık.”Biz birlikte Türkiye’yiz” diyenler; Türkiye’yi parçalamak isteyenlerin tutsağı oldular âdeta. Mec-lis’imizin Başkanı Çiçek, “Çağın gereğini yerine getir-mek”ten söz ederken; çağdışılıkları da gündeme getir-meliydi değil mi?

    

AKP Genel Başkanı Tayyip Bey, gazete duyu-rularında:“Biriz özümüzde sözümüzde/ Kardeşlikte muhabbette / Biriz sevgide kaygıda” diyor özünde. Ama kavga ederek siyaset yapmaktan vazgeçmiyor. Kavga eden muhalefet istemiyor ama; kavga etmeyi tutku hali-ne getirdi. Muhalefetsiz demokrasi istiyor. Parmak sayısı da bunun için yeterli. Oysa demokrasi ve cum-huriyet rejimi, muhalefetle güçlüdür. Atatürk’ün dikta-törlüğü bu yönüyle bütün diktatörlerden ayrılmaktadır; eğer diktatör demek buysa…

    Bu tartışmaları yapanların bu mücadeleyi kazanmaları asla mümkün olmayacaktır. Sadece ortalığı ve kafaları bulandıran, şer şebekesi olarak anılacak-la-rından kuşkum da yoktur. Böyle yaparak iktidara yaranacaklarını düşünmek gibi bir yanlış yolda gaflet, hatta hıyanet içindedirler. Ad vererek reklamlarını yapmak istemiyorum. Tayyip Bey’in dediği gibi teröre yardım ederler ancak.

Bu şer ortaklarına şunu hatırlatarak, O’nu, aramız-dan ayrılışının 78. yılında özlemle, minnetle anıyorum. Eğer, dünya tarihinde onun gibi bir diktatör bulabilir-seler; o zaman Atatürk de diktatördür. Ama bulamazlar, bulamayacaklar. Bugünküler gibi lüks içinde, koruma ordusuyla gezmeyen, halkıyla iç içe ve onlaın içinde korkusuca dolaşabilen bir liderdi. Gözleri görüyorsa, albümlerdeki fotoğraflarına baksınlar…

      Biz O’nun yolunda ve izinde yürüyoruz.. Ama sizler bir gün hem utanacak, hem de ona sığınmak için can atacaksınız. Yazıklar olsun hepinize…