Son söyleyeceğimizi ilk söyleyelim:
2015, ülkemiz için, yenilerinin yaşanmamasını dileyeceğimiz felaket bir yıl oldu.
Üretim-tüketim farkı, ilki aleyhine aldı başını gitti. Ülkemiz ve insanlarımız biraz daha yoksullaştı. Kayıtlı işsiz sayısı 4 milyona çıktı. Sabit gelirlilerin yaşam kalitesi biraz daha düştü.
Gelir ve yaşam kalitesi adaletsizliği 2014e bile rahmet okutacak bir boyutlanmaya uğradı. Sat-sav politikası bile inşaata/ranta dayalı model için kurtarıcı olmadı. Sıcak paraya dayalı ekonomi büyüdü; ama, enflasyon da büyüdü !
Dış politikamız için de felaket bir yıl oldu 2015
İçinde bulunduğumuz coğrafyada, ekonomisi batma sinyalleri veren Suudi Arabistan ile Katar ve bazı Türki Cumhuriyetleri gibi küçük ve etkisiz ülkeler sözdışı, Kuzey Afrika ve Ortadoğu coğrafyasında kıymet-i harbiyesi bulunan tüm ülkelerle düşman olduk: Mısır,Suriye,Irak,İran,Rusya
Özellikle Rusya ile aramızın bozulması Batılı sömürgecilere biraz daha yaklaşmamıza yol açtı. Batıya daha çok bağımlı hale geldik. Rusyanın ambargoları ekonomimiz üzerine yeni bir yük bindirdi.
İçerde izlediğimiz hatalı Kürt politikası,açılımın da beklendiği gibi çıkmaza girmesi sonucu kaçınılmaz olarak, militarizme sarılmamıza neden oldu. Yeniden her gün şehit cenazeleri kalkmaya başladı
Bu karambol ortamında, ülkemizi bölünmeye sürükleyecek gelişmeler de gündeme oturdu. Özyönetim ilanları gibi
Diğer yandan, mevcut parlamenter rejimi değiştirmeyi öngören Başkanlık sistemi yeniden ısıtıldı. Şu an seslendirilmese bile, başkanlık sistemine geçiş, aynı zamanda eyalet sistemine geçişe de yol açacak. Çünkü bu ikisi ayrılmaz bir bütün.
Yakında eyalet sistemi de tartışmaya açılacak. ABD tipi mi, yoksa Osmanlı tipi mi bir eyalet sisteminin öngörüldüğü yakında gündeme düşecek.
Türk tipi başkanlıktan söz edildiğine göre, azıcık revize edilmiş Osmanlı tipi bir eyalet sisteminin öngörülmesi, ABD tipine göre daha yakın olasılık.
Bunun yolu yordamı da sütre gerisinde netleşiyor gibi. Başkanlık sisteminin bir tür özerklik olan eyalet sistemini öngörmesi, şu an topla tüfekle çözümlenmeye (!) çalışılan Kürt sorununun da ufkunu açacak. Bu nedenle, PKKnın yakın gelecekte Başkanlık sistemini desteklemesi sürpriz bir gelişme olmayacak. Zaten bunu Öcalan da dile getirmiş ve Amerikan tipi bir Başkanlık/eyalet sistemini destekletebileceklerini söylemişti.
2016nın en hararetli gündem maddesi bu olacaktır sanıyorum.
Bu aynı zamanda,AKP iktidarı ile PKKnın yeniden el ele tutuşmasını da öngörüyor.Yani, açılım buzdolabından çıkartılacak.
2015, bunların dışında, basına yönelik antidemokratik baskıların son derece yoğunlaştığı bir yıl oldu.
o o o
Bölgemize bakıyoruz
Geçen yılın en önemli politik gelişmesi, 7 Haziran ile 31 Mart seçimleri arasında gözlenen seçmen tercihinde beklenmedik kayma idi.
7 Hazirandan sonra parlamentoda çoğunluğu eline geçiren üç muhalefet partisinin basiretsizliği, 31 Martta AKPyi yeniden iktidar yaptı.
Zonguldakta bunun yansıması, MHPnin 7 Haziranda elde ettiği tek milletvekilliğini kaybetmesi ile AKPnin yeniden üç milletvekili çıkartması oldu. AKPnin üç vekil çıkartması, Türkiye genelindeki sürpriz sonucun izdüşümüydü.
Ereğlide yılın siyasal olayı ise, CHPnin yıllardır belirli isimlerin tekelindeki yönetiminin tümüyle değişmesiydi.
Cemaat soruşturmalarının Zonguldak ve Ereğlide sınırlı kaldığı iddiaları dikkat çeken diğer bir gelişmeydi.
Zonguldak ve Ereğli, 2015te de sözü edilebilecek yatırımlara sahne olmadı. Tam tersi, kepenk kapatan özel kömür işletmeleri bile görüldü. Tersanecilik bitkisel yaşamda
Devlet kuruluşu TTK ile özel işletmelerin toplam kömür üretimi, Türkiye ihtiyacının dörtte birini olsun karşılayamıyor. TTK yerinde sayarken özel işletmelerde üretim zorlaması olayı ile kaçak ocakçılık aldı başını gidiyor..Üretim zorlaması, emeğin aşırı sömürülmesi anlamına gelir.
Nitekim, özel işletmeler TTK kadar üretim yaptıkları halde onun yarısı kadar işçi çalıştırıyorlar.
Zonguldak, bunlara rağmen, birkaç borçlu olmayan iller arasında. Ancak, aşırı tüketimin yavaş yavaş köyleri de sarmaya başlaması, gelecekte dengeyi bozacak gibi. Bunun tipik bir örneğini Ereğlide yaşıyoruz. Sırtını Erdemirin yarattığı katmadeğerler ile memur-emekli maaşlarına yaslayan Ereğlinin giderek tipik bir tüketici kente dönüşmesi,Zonguldakı giderek borcu olmayan iller arasından çıkaracak.
Belediye hizmetlerine gelince
CHPli Zonguldak belediyesi, savurganlıktan uzak, insan odaklı bir hizmet anlayışı ile bölgede örnek bir belediye olma yolunda.
Ereğli belediyesi ise geçiş aşamasında. AKPli belediye, geçmişin mirasını her alanda yeniden dizayn etmeye çalışıyor. İlk yılındaki kaotik gelişmelerden, örneğin belediye-meclis, belediye-ilçe yönetimi çekişmelerinden arınmış gibi. En azından zorunlu bir uzlaşma sağlanmış gibi. Diğer yandan, rutin hizmetleri de epeyce yerine oturdu. Sosyal etkinlikleri takdir toplamaya başladı. Ama, geçmiş dönemlerde olduğu gibi, iki belediyenin de istihdam yaratacak yatırımlara yönelmesi olasılığı uzak görünüyor. Zonguldak belediyesinin mazereti var, çünkü iktidar belediyesi değil. Peki iktidar belediyesi Ereğlinin mazereti ne ?! Ereğli halkının belediyenin seçim vaatlerini yerine getirmesini beklemek hakkı.
Özetleyecek olursak, 2015,gerek ülkemiz ve gerekse bölgemiz için bir kayıplar yılı oldu. Umarız, 2016, 2015i aratmaz !..
Sevgili okurlar
2016nın gönlünüzdeki yıl olmasını diliyorum.
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
