Pragmatizm denilen ben dümenime bakarım felsefesi, global bir felsefe.Dünyanın her yerindeki burjuva iktidarları, yollarını bu felsefeyi kerteriz tutarak buluyorlar.
İçte de dışta da geçerli bu.
Global planda bunun en usta ve utanmaz uygulayıcısı ise ABD.
Her güzelin bir kusuru olur denilir. Ben dümenime bakarım felsefesinin kusuru ya da sorunu da, dümenin doğru saptanması zorunluluğu !
Saptama hatalı yapılırsa, ülkeler olsun, siyasal iktidarlar olsun zarar veriyor; dimyata pirince gidilirken evdeki bulgurdan olunuyor !
Demokrasi havarisi ABDnin Mısırda darbeci Sisi, İranda şeriatçı Hamaney ve Kübadada komünist Castro ile el sıkışması, ABDnin dış politikasına damgasını basan pragmatizmin son dönemdeki örnekleri.
Bize bakalım
AKP iktidarının din/mezhep saplantısı, içerde olsun, dışarda olsun esnek (pragmatik) politikalar uygulanmasını engelliyor. Bunun sonucu olarak, Türkiye, tüm dünyada yapayalnız !..
Cumhurbaşkanı Erdoğan, Başbakanlığı döneminden bu yana ayak basmadık ülke bırakmadı, ama Türkiye nicedir boyalı kuşu oynuyor !..
Niçin ?
Çünkü ne dümen doğru saptanabiliyor ve ne de ilkeli politikalar izlenebiliyor.
Din ve mezhep çıkarlarının şakülü saptıkça, onların da dengesi bozuluyor.
Öngörüsüzlük ve din/mezhep saplantısı, 7 Haziranda AKPyi iktidardan etti. Çözüm masasının karşı tarafında oturan HDPnin seçime parti olarak girmesi ile din sömürüsünün yalama olması, bu sonucu doğurdu.
AKP şimdi çıkış arıyor
Son bir aylık gelişmelere bakılacak olursa, çıkışı da cengaverliğe soyunmakta buldu ! Bu doğrultuda, siyasi mizaha katkılarda da bulunuyor; PKKnın Kandil kanadı ile boğaz boğaza vuruşurken, Suriye kanadıyla el ele Esada karşı mücadele ediyor !
AKPnin tek umudu erken seçim ! Erken seçimde HDP bitirilebilirse, tek başına iktidar olma yolu da açılacak AKPye.
Peki, bitirilemezse ?
Başa sarılacak; kısır bir döngüye girilecek; güzelim ülkemiz ayvayı yiyecek !..
7 Hazirandan bu yana geçen zaman, MHPnin de öngörüsüz, modası geçmiş şoven bir bakış açısının esiri olduğunu bize öğretti.
Oysa, Türkiyenin çıkarlarını öngören pragmatik bir yaklaşım, MHPnin milliyetçiliğine daha bir cuk otururdu. Örneğin, HDPnin dışardan destekleyeceği bir CHP-MHP koalisyonu, hem AKPyi safdışı ederdi, hem de Kürt sorununun barış/kardeşlik temeline oturtulması için yeni kanallar açabilirdi.
Oysa MHP, Kürt milliyetçiliğinin karşısına, Türk milliyetçiliğini militer bir perspektiften koyuyor; bu şekilde sorunun ulusal/siyasal ve sosyolojik boyutunu ıskalıyor; Kürt sorununu Kandili yerle bir ederek çözmeye çalışmak gibi irrasyonel bir platforma taşıyor; son analizde sorunun tek çözümünün asimilasyon olduğunu, vurgulamasa bile, onu ima eden söylemlerle karşımıza çıkıyor.
Oysa, PKK terörü, Kürt sorununun ifade biçimlerinden birisi. Yani, Kürt sorunu, PKK yokedilse bile çözülmüş olmayacaktır. Sorun, yeni ifade biçimlerini bulacaktır kendisine. Çözüm, birlikte yaşamanın siyasal, kültürel ve sosyal temellerini yeniden atacak akılcı politikalar inşaa etmekten geçiyor. Kürtlerin ayrılmasına ben de karşıyım. Çünkü bölünme, her soydan emekçi halkın yararına değil; tam tersi, Kürt egemenleri ile onların arkasındaki ABD/ABnin yararına !..
MHP, AKPnin PKKya karşı bir seçim taktiği olarak uygulamaya başladığı militer mücadeleyi destekleyeceğim derken, AKPye her konuda stepne oluyor ! AKP, erken seçimden istediğini alır da tek başına iktidar olursa, yeniden çözüm tezgahının kurulacağını bile göremiyor MHP ! Erken seçimde oy kaybedeceğini bile bile !..
Son söz:
Burjuvazimizin siyasal aktörleri, kendi sınıf çıkarlarını olsun algılamaktan yoksun bir profil sergiliyorlar !..
Karambolün esas nedeni bu !..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
