Klasik ve özellikle spastik demokrasilerde siyaset inişli-çıkışlı bir yol izler. Demokrasi, doğası gereği, bir denge (aslında dengesizlik) düzenidir. Egemen güç, burjuvazidir. Sistem onun denetimindedir. Siyasal yapılanma da buna koşut olarak, egemenlerin şu veya bu şekilde iktidarlarını sürdürecekleri bir mimariye sahiptir.
Siyaset terazisinin kefeleri, ekonomik trendlere göre ağırlık kazanır. Bunalımın dibe vurduğu dönemde iktidarda kim varsa tepe aşağı gider. Sonra başa dönülür. Çünkü kapitale dayalı sistem sürekli olarak kriz üretir
Bugün, AKPnin oy kaybetmesi ile muhalefetin atağa kalkmasının temelinde, gitgide derinleşen ekonomik kriz yatıyor.
Kriz dönemlerinin gösterge tablosu üç aşağı beş yukarı birbirine benzer:
İmalat sanayiindeki tökezlemeler, dış ticaret açığının büyümesi, dış borçların ağırlaşması, liranın değer yitirmesi, enflasyonist baskı, işsizliğin büyümesi, yoksulluğun ağırlaşması vb
Bu gelişme, beraberinde kitle patlamalarını ve siyasal krizleri taşır. Yönetim kitlenir
Çare erken seçimdir.
Yeni iktidarla siyaset soluk alacak, bir takım palyatif önlemlerle yoksul kitleler ile orta sınıf rahatlatılmaya çalışılacaktır
Yeni bir krize kadar bu böyle sürer gider
İki kriz arasında bilinen nedenlerle iktidar yine yıpranır ve yenisi aranmaya başlanır.
Başa dönülmüştür!
Bu kısır döngü, gerçekte harika bir göz boyama tezgâhıdır. Sağ gelir kıvıramaz gider, sol gelir, kıvıramaz gider
Bu oyun, radikal bir halk iktidarına kadar sürecektir.
AKP işi kıvıramaz hale geldi. Dört temel güç (yasama, yürütme, yargı, basın) tek elde toplandı; demokrasi biçimsel bakımdan da ayvayı yedi!.. Sistemin esenliği için değişiklik gerekiyor.
AKPnin umudu, HDPnin baraj altında kalıp onun aldığı oyların vekilleşip kendi grubuna katılması! HDP barajı aşarsa bu olmayacak. AKPnin potansiyel koalisyon ortağı haline gelecek.
İktidarın şu günlerde hedef tahtasına HDPyi koymasının nedeni bu!
Öteki muhalefet partilerinin ekonomik-sosyal vaatlerini göğüsleyememesi, AKPnin bir başka handikapı! Göğüsleyemiyor, çünkü iktidarda! Niye yapmadın, yap öyleyse itirazları burnunun ucunda!..
Egemenlerin kimin iktidardan düşüp kimin yükseleceği çok da umurunda değildir. Çünkü kim gelirse gelsin, sistemin çarkları onlar için dönmeye devam edecektir. Tercihleri hep sağ iktidarlar olur gerçi, ama onlar işi götüremez hale gelince solculara sırt dönecek halleri de yoktur. İşler büsbütün çatallaşırsa faşizm sopasına sarılınır.
AKPnin tek başına iktidar olma şansı gitgide azalıyor.
Muhalefet iktidara hazırlanıyor.
Ufukta koalisyon hükümetleri var.
Ama bu, başka isimler altında yeni AKPlerin gelecekte iktidara gelemeyeceği anlamına da gelmiyor. Türkiyenin çok partili tarihi bunu doğruluyor
Laisizme sırtını dönmüş, demokratik sistemi çorbaya çevirmiş, ekonomiyi kötü yönetmiş, alt ve orta sınıfları ezmiş, Türkiyeyi dışarda yalnızlaştırmış bir iktidarın gitmesi iyi bir şey olacaktır. Muhalefetin iktidar olması da
Ama ne Türkiyenin ve ne de halkın esenliği için bu değişiklik yeterli olmayacaktır!.. Ta ki, gerçek bir halk iktidarına kadar!..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
