Ekonomi ile siyaset arasındaki iç-bağ bilinmeyen bir şey değildir. Toplumbiliciler, siyaseti, ekonominin yoğunlaşmış ifadesi olarak tanımlarlar. Ekonomik kriz, sosyal ve siyasi krizlerin start çizgisidir. Çünkü kötü bir ekonomik grafik; işsizliği, yoksulluğu, iflasları beraberinde taşır. O da sosyal patlamaları!.. Sosyal patlamalar, siyasal krizin ilk habercisidir. Gün gelir, yönetilenler ya da halk kitleleri, değişik şekillerde eskisi gibi yönetilmek istemediklerini deklare etmeye başlarlar. Madalyonun öteki yüzü, yönetenlerin de yönetemez hale gelmesidir.
Yol ayrımı burada ortaya çıkar:
Siyasal kriz, eğer olağan süresine çok varsa, bir erken seçimle atlatılmaya çalışılır. Öfkeli halk kitleleri sandığa kanalize edilir, kötülükleri ortadan kaldıracak yeni bir iktidar alternatifinin kapısı aralanır.
Veya, baskı ve zulümle kitlelerin seslerinin kesilmesi yolu tutulur. Bu da, giderek, siyasal, sosyal ve ekonomik krizi derinleştirir. Demokratik düzen, despotizme yelken açar
Güzelim ülkemiz epeydir bu süreci yaşıyor. Demokrasi kültürü; teamülleri ve ilkeleriyle alt üst olmuş; yargı bağımsızlığı gibi demokratik rejimin olmazının içi boşalmış durumda!.
8 Haziran seçimi, iç-içe geçmiş krizlerle bunalan rejime, soluk aldıracak bir fırsat olacaktır.
Önemli olan bu fırsatın nasıl kullanılacağıdır. Kötüye de kullanılabilir, iyiye de
İktidar partisi, kurucularının da kabul ettiği gibi hızla kan kaybediyor, oyları eriyor.
En son, cumhurbaşkanlığı başdanışmanı Binali Yıldırımın da ağzından kaçırdığı gibi, iktidar, bu seçimden sonra bir azınlık hükümetine bile razı! Çünkü kamuoyu yoklamaları, ısrarla, AKPnin tek başına iktidar olamayacağını gösteriyor.
Bu tablo, siyasal krizin seçimden sonra da sürebileceğini işaret ediyor. Bunun olmaması için, AKPsiz bir koalisyon hükümetinin işbaşına gelmesi gerekiyor.
Bugün üzerinde kafa yorulan da bu zaten!
Eş dost bana da soruyor:
Zonguldakta seçimin sonucu ne olur?
Ben böyle soruları kesinlemelere girerek yanıtllayan birisi değilimdir. Bu yüzden, en yakın olasılıklar üzerinde durmayı/düşünmeyi yeğlerim.
İlkten geçmişe bir göz atmamız gerekiyor:
Geçen genel seçimde Zonguldak genelindeki oy tablosu şöyleydi:
AKP: %47,8 (182 bin 655 oy).
CHP: %37,47 (145 bin 859 oy).
MHP: % 6,31 (11 bin 120 oy).
Bağımsız Ali Uzun: %11,12 (11 bin 120 oy).
Diğer partiler; SP, HAS, DP, DSP, BBP, EMEP vb. %1in altında birer performans sergileyebilmişlerdi.
Bu tablo, örneğin MHPnin bir milletvekili çıkartabilmesi için büyük bir patlama yapmasının zorunlu olduğunu gösteriyor.
CHPnin ise, üç milletvekili çıkartabilmesi için oyunu, 10-12 puanlık bir artışla 180 bine çıkartması gerekiyor.
Bu oylar nereden gelecektir peki?
AKPden!
AKPnin güç kaybettiği doğru. Ama kaybı, MHPye bir, CHPye de bir milletvekili kazandıracak kadar büyüyebilir mi?
MHP, Zeki Çakanla, seçime eni-konu asılacak bir görüntüyle ortaya çıkmasaydı, 3+2lik tablonun CHP lehine dönebileceği söylenebilirdi belki. Ama, şimdi durum farklı: Muhalefetin AKPden koparacağı pastanın paylaşım oranları, formülü 3+2den 1+3+1e de getrirebilir. 2+2+1e de
CHP ile MHP, sadece AKP ile değil, birbiriyle de yarışacaklardır 8 Haziranda
Bu da seçimin sonucunun sürprizlere açık olduğunu da gösteriyor.
Muhalefetin, Zonguldakta da, birbirini değil, iktidarı hedef alan seçim stratejileri izlemesi durumunda 1 (AKP) + 3(CHP) + 1(MHP) formülünü yaşama geçebilir. CHPnin emekçilere dönük seçim kampanyasının halk kitlelerine çok iyi anlatılması koşuluyla!..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
