Gerçekle örtüşmeyen dilekler ile somut verilere yaslanmayan varsayımlar, olsa olsa bir zihin cimnastiği olabilir.
Cimnastik, teorik olarak, iyi bir şeydir; ama, sisteme sahipse ! Sistem yoksa, kafa karışıklığına yol açıp zararlı olur.
Cumhurbaşkanlığı seçimi için her kafadan bir ses çıkıyor.
Kimisi diyor ki:
Erdoğan vızır vızır kazanır.
Kimisi diyor ki :
Ekmelettin Bey malı götürür.
Fanatik Kürtlerimiz ise, aidiyat duygusunun etkisiyle olsa gerek, Demirtaşı şanslı görüyorlar.
Bunlar, dilekle garnilenmiş varsayımlar.
Şu var ki, gerçekleri tufaya getirmenin olanağı yoktur.
Görünen köy kılavuz istemiyor:
Eğer gökten tembille bir mucize inmezse, seçimi Tayyip Erdoğan kazanacaktır. Şöyle veya böyle ! O biçim şu biçim !.. Bu konuda millet olarak idmanlıyızdır !..
Bence esas tartışılması, üzerinde kafa yorulması gereken soru şu :
Erdoğanın seçimi kazanması iyi bir şey mi olacaktır, yoksa aksi mi ?
Düz mantık, Erdoğanın seçimi kazanmasının kötü bir şey olacağını söylüyor : Demokrasi biraz daha ayvayı yer falan-filan
Bu yaklaşım düz mantık açısından yanlış değildir. Erdoğanın seçimi kazanması mevcut rejimin biraz daha despotikleşmesine yol açar.
Ben başka bir soru çıkacağım burada :
Rejimin biraz daha despotikleşmesi iyi bir şey midir, yoksa kötü mü ?
Ben iyi bir şey olacağını düşünüyorum. Bence, üzeri sürekli olarak cilalanan, parlatılan düzmece bir demokrasi, faşist bir yönetimden daha tehlikelidir, daha zararlıdır !..
Hadi azıcık somutlaştıralım bu düşünceyi :
İhsanoğlu Cumhurbaşkanı, Erdoğan Başbakan
Bu formül, aslında AKPnin işine gelir.
Çünkü Çankaya freni, mevcut rejimin yer yer dökülen demokrasi maskesinin onarımını sağlar. Rejim soluk alır, gidişi ertelenir böylece
Aksi durumda ise, Tek Adam despotizmi olanca gerçekliği ile halkın karşısına çıkar; biraz daha ayrıştırır, böler, toplumsal çelişkilerin keskinleşmesine yol açar
Yani, kendisini alaşağı edecek kitlelerin bilincini, kararlılığını biler ve besler
İktidarın gidişi hızlanır.
Diyalektiğin temel yasasıdır bu.
Kötü olan, muhalefete egemen olan oportünizmdir. Çünkü sonuçta muhalefet, mevcut toplumsal sistemin karşısında olmadığı gibi, maskesini çıkarıp atacak faşist bir rejimle mücadele gücüne de sahip değil.
Bundandır muhalefet, çözümü, düzmece demokrasiye İhsanoğlu makyajı yapmakta görüyor !
Özetle; düz mantık İhsanoğlu derken, devrimci/diyalektik mantık Erdoğan kazanmalı diyor
Burada, demokratik açıdan bir terslik var gibi !
Tırnak içindeki demokrasiden yanaysanız, doğru var. Yok, gerçek bir demokrasiden sözediyorsak, o dediğiniz açık şiddete dayalı faşist bir yönetime karşı verilir ve kalıcı olur. Sistem değişir.
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
