Babam Ahmet Naimin Yeraltında Kırkbeş Senesi ile Bir Yudum Soluku, Evrensel Yayınları arasında tek kitap olarak çıktı.
Yeraltında Kırkbeş Seneyi yıllar önce yayına ben hazırlamıştım. (Defne Yayınları)Evrenseldeki dostlar,çok özenli bir baskıyla aynen yayınladı .
Kitabın önsözü ile daha sonra Sennur Sezerin Radikalde yayınlanan tanıtım yazısını okurken, bir yerlerde bir eksikliğin olduğunu sezer gibi oldum. Peki neydi o eksiklik ? Kitaplığımı karıştırırken buldum : Bir Yudum Soluk, uzun yıllar önce, Deniz Yayınevi tarafından da basılmıştı. Deniz Yayınlarının sahibi şair dostum Ruhi Göktekin nasıl da özenmişti kitaba ! Kitap,karton kapak ve kuşe gömlekle okurlara sunulmuştu. Kapak düzenlemesi de Erol Denlinindi.
Ruhinin dökülen bir Babıali hanındaki minnacık odasında ekmek parasını çıkartmaya savaştığı günlerdi. Sanırım varını yoğunu bu kitaba yatırmıştı. Sırf adı unutulmuş bir yazarın emekçilerle iç-içe geçmiş bir emeğini günyüzüne çıkartmak için
Kitap sattı mıydı, bilmiyorum. Bildiğim, Ruhinin bir süre sonra yayıncılığı bırakmasıydı. Herhalde satmamıştı kitap.
Çoktandır aramızda bulunmayan Ruhi dostum ile Erol Denlinin emeğini, istemeyerek de olsa ıskalamak, nasıl üzdü beni bilemezsiniz !..
Bu gecikmiş yazı, beni affettirir mi, sanmıyorum ! Zaten, hıyarlıklar, ne yaparsanız yapın, hep hıyarlık olarak kalır ! En azından içinizde
Evrenseldeki dostlar Ahmet Naimin eldeki hikayeleri ile 1940lı yıllarda 7 Günde tefrika edilen Toprağa Dönüş adındaki romanını da yayınlayacaklar.
Emeğe saygının çok hoş örnekleri bunlar. Yayınevindeki dostlara teşekkür ediyorum.
Geçenlerde bir sahaf dost, başta Prof. Şengör olmak üzere Ahmet Naimin Kayıp Kitapını aradıklarını iletti bana. Kayıp Kitap ı arayanlar içinde Amerikalı bir araştırmacı da varmış.
Kayıp Kitap ?
Benim bu konuda bir bilgim olmadığını söyledim.
Ama, sezinlediğim bir şey de yok değil.
Annem, babamın 1930lu ve 40 yılların başlarında üç kez tutuklandığını, polislerin evdeki kitaplar ile daktilosuna varıncaya kadar her şeyine el koyduklarını anlatmıştı. El koydukları arasında sarı ve kareli defterleri de vardı.
Ahmet Naim, sarı ve kareli defterlere eski Türkçeyle not tutardı.
Babam, yazı yaşamı boyunca sarı ve kareli defterlere eski Türkçe'yle not tutmayı hiç aksatmadı. Onlara da, fotoğraflara kadar geriye kalan ne varsa, bu kez, benim 1970li yılların başlarındaki iki tutuklanmam sırasında polis tarafından el konuldu. El konulan materyalin içinde babamın daha sonra tuttuğu notları ile, 7 gün ciltleri de vardı. Hiçbiri iade edilmedi.
Kayıp Kitap el konulanların içinde miydi, bilmiyorum. Bildiğim, Ahmet Naimin Zonguldak kömür ocaklarında savaş yılları (1940-1948) uygulanan ve maden işçilerinin faşist baskılara uğradığı mükellefiyet dönemine duyduğu büyük öfkeydi. Küçüktüm. Bazen babamı sabaha karşı yazı masasının başında özellikle sarı defterlere not tutarken görürdüm. Limonlu votkası masasından hiç eksik olmazdı
Kayıp Kitap, kayıp notlar olabilir. Sanıyorum notların çoğu mükellefiyetle ilgiliydi.
Kayıp Kitap yayımlayamadığı bir kitabın müsveddeleri olabilir.. İkisinden de emin değilim.
Ahmet Naimin bugüne kadar yayınlayabildiğimiz çalışmaları, tüm çalışmalarının onda biri bile değil ! 7 Günde tefrika edilen iki nüvelini anımsıyorum örneğin. Tuluatçılar ve Sırat Köprüsü.
İlkinde, gezgin tiyatro emekçilerinin yaşamları, ötekinde de feodal düzenin ağa-köylü ilişkileri bir aşk masalının ekseninde anlatılıyordu.
Başka ne diyeyim ?
Bu kadarına da şükür ! Sanat emekçilerinin çabaları olmasaydı, Ahmet Naimden geriye, değil birkaç eser, bir mezartaşı bile kalmayacaktı. Çünkü o da yok !..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
» Henüz BUGÜN Yazı Görünmüyor
