Atatürkçü asker ve sivil aydınları nötralize etmeyi amaçlayan ve bir ölçüde başarılı olan Ergenekon, Balyoz gibi tezgahların çökmesi, iktidar kanadında tedirginlikle karşılandı. Tedirginliğin nedeni, darbe paranoyası değil.
Çünkü, tezgahların çökmesi, darbe olasılığını gündeme taşımıyor.
Tezgahların çökmesi, gerçekte, Erdoğan rejiminin çökme sürecine girdiğini gösteriyor. Erdoğan da bunun farkında. Tedirginliğinin nedeni, tahliyelerin çöküş sürecini hızlandırma olasılığı.
Bu tablo, darbe dönemlerinde gözlenen bir tablodur.
Hikayesi şöyledir :
Darbeciler, başlarda toplumun zinde güçleri üzerinde yoğun bir baskı kurarlar. Geniş çaplı tutuklamalar, düzmece yargılamalar, provokatif eylemler vb. baskının unsurlarıdır. Toplum bu yolla sindirilir, kımıldayamaz hale getirilir
Ancak, ünlü etki-tepki yasası bu dönemde de işler. Sindirilen, önderleri nötralize edilen kitleler, bir süre sonra, sert önlemlere rağmen, yavaş yavaş başlarını dikmeye başlar. Örneğin gezi patlaması gibi spontane halk hareketleri, genel memnuniyetsizliğin birer tezahürü olarak darbecilerin karşısına dikilir. Daha ağır baskılar, daha çaplı kitle hareketleri yaratır.
Kısır bir döngüye girilmiş, rejim çökmeye başamıştır !..
Darbeciler, bu kez gerilimi yumuşatmak için bir takım demokratik önlemlere başvurmaya başlarlar. Basın üzerindeki baskı yumuşatılır, tutuklular salınmaya başlanır, daha radikal bir önlem olarak genel af bile çıkartılabilir.. Sonunda sandık yolu açılır
12 Mart ve 12 Eylül faşist rejimleri bu şekilde çökmüştü
Peki benzerlik nerede ?
Bu seferki darbenin sivil kimliğinde !..
Demokratik formunda !..
Türkiyede 1960-1980 arasında onar yıl aralıkla yaşayan üç darbenin dördüncüsü, bu kez sandıktan çıktı.
Tamam biçim farklı ama, genelde içerik aynıdır !
Toplumun zinde güçleri bu kez sandıktan çıkanlar tarafından nötralize edildi; halk, sandıktan çıkanlar tarafından sindirildi ve özgürlükler sandıktan çıkanlar tarafından yok edildi
Demokrasi, demokrasiyi katletti özetle !
Ama, bu sürecin sonuna gelindi artık; Erdoğan rejimi çöküyor !..
Meclisteki iki büyük muhalefet partisinin ortak Cumhurbaşkanı adayı çıkartmaları, bu açıdan, doğru bir karar. Ama, saptadıkları aday, doğru kararı gölgeledi !..
Rejimin çökmesi, uzun yıllardır baskı altında tutulan yargının son verdiği kararlarda da kendisini gösteriyor. Etki-tepki yasası yargıda da yankısını buldu.
Sırada bürokrasi vardır.
İktidar-cemaat kavgası, çökme sürecinin en belirgin örneklerindendir.
Erdoğan rejiminin çökme sürecine girmesinde, dış politikadaki vahim hataları sonucu Türkiyenin yalnız kalması da etkili oldu.
Sonuçta, iktidarın elinde gitgide küçülen bir sandık kaldı !..
Cumhurbaşkanlığı seçimi, iktidarın ve Türkiyenin geleceği için bir test olacaktır.
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
