1 Mayıs’ı nasıl bilirsiniz?

Yanıt genellikle şöyledir:

“İşçi Bayramı.”

Oysa 1 Mayıs,bayram-mayram değildir.Anma günü de değildir.

Dünya İşçilerinin Birlik,dayanışma ve mücadele günü’dür.

Enternasyonelist  bir kimliği vardır 1 Mayıs’ın

1 Mayıs,vahşi kapitalizme  karşı dünya işçilerinin birlikte mücadele etmesi gerektiğini deklare eden bir gündür. Devrimci bir gösteridir 1 mayıs.

Bundandır,1 Mayıs’lar dünyanın her yerinde burjuvazinin yüreklerine korku salar.Çünkü geleceğin sömürüden arınmış özgür dünyasını yaratma idealinin haykırıldığı bir gündür 1 Mayıs.

Kimi demokrasiler,gelişmiş ülkelerin demokrasileri ,1 Mayıs’ı  “bayram”kimliğiyle sindirirler.Akıllıca bir taktiktir bu.Çünkü, meydanlarda toplanıp “zararsız”gösterilerle düzeni eleştirmenin,gerçekte düzenin temellerine zarar vermeyeceğini,tam tersi,düzenin “özgürlükçü kimliğinin öne çıkacağını bilirler.

Bizim gibi göstermelik demokrasilerde ise,1 Mayıs’lar darbe fobisi ile karşılanır.Çünkü egemenlerin düzenlerine de güveni yoktur,kendilerine de!

Güvensizlik  ve korku,kaçınılmaz olarak,şiddeti gündeme taşır.

Bu onlar için bir kısır döngüdür:

Zorbalık,zorbalıkla mücadeleyi;zorbalıkla mücadele de zorbalığı baskı besler büyütür.

İyi olan,zorbalığın,zorbalıkla mücadeleye sürgit üstünlük sağlayamayacağı gerçeğidir.

Tarih buna tanık!

Bu 1 Mayıs’ta da kan gövdeyi götürdü yine. Taksim restleşmesi,özünde devrimci tutucu restleşmesidir.

Düzen solcularının,iktidarın kanatları altında 1 Mayıs’ı geçiştirirken,emeğin küresel mücadelesini Taksim’e ya da özgürlük anıtına taşımaya çalışanların perişan edilmesi,gerçekte,zorbalığın düzen karşı tı mücadeleyi beslemesinden başka bir şey değildir!..

Yani; orada insanlar boşuna yaralanmıyor,ölmüyor,tutuklanmıyor!..

Geleceğin özgür dünyasının temeline taş taşıyorlar.