Toplumsal eylemleri ikiye ayırmak ya da iki kümede toplamak mümkündür :
1 ) Kendiliğinden gelme (spontane) eylemler.
2 ) Siyasi eylemler.
Spontane eylemlerde, halk kitleleri genelde ekonomik ve dolayısıyla demokratik tepki ve istemlerle ortaya çıkarlar. Eylemler, mevzii nitelikte de olabilir, siyasal iktidarın kimi uygulamalarına tepki şeklinde de
Siyasal eylemlerde ise, hedef, son analizde, siyasal iktidarın kimi uygulamaları (politikaları) değil, kendisidir !..
Spontane eylemler, son gezi direnişlerinde olduğu gibi, süreç içinde, siyasal iktidara karşı bir tepkiye de dönüşebilir; bu şekilde siyasal bir kimlik kazanabilir.
Siyasal eylemleri de ikiye ayırmak mümkündür :
a ) Siyasal iktidarın değişmesini hedef alan eylemler.
b ) Kurulu toplumsal düzenin değişmesini öngören eylemler.
İlki reformist, ikincisi ise devrimci eylemlerdir.
Çevreci bir eylem olarak başlayan gezi eylemlerinin, süreç içinde, hükümet İstifa şeklinde bir boyutlanmaya uğraması, siyasal iktidarın dinci dönüşüm politikalarına, örneğin ; halkın yaşamına yönelik dinci müdahalelere bir tepkidir. Kitleler kısıtlanan özgürlüklerinin siyasal odağı olan AKP iktidarına karşıdırlar.
Halk kitleleri, yaşamlarına müdahale eden, ülkeyi bölen, toplumsal yaşamı din kurallarına göre dönüştürmeye çalışan siyasal iktidarın değişmesinden yanadırlar.
Ama, toplumsal düzenin değil !
Oysa, bu ikisi iç-içedir. Şu var ki, bu gerçeğin, mücadele süreci içinde kendiliğinden bilinçlere çıkması sözkonusu değildir. Kitlelere bu bilinç, emekçilerin siyasal öncüleri tarafından dışardan verilir.
Siyasal iktidar karşıtlığının, toplumsal düzen karşıtlığına dönüşmesinin başka yolu yoktur. Bu bir bilinç nakli olayıdır !..
Son gezi eylemlerine bu açıdan baktığımızda, solun bu gerçeği ıskaladığı, bu şekilde kitle eylemlerinin kuyruğuna takıldığını görüyoruz.
Oysa her kitle eylemi, toplumsal bilincin yeşerebileceği verimli bir toprağa benzer.
Gezi eylemlerinde sol bu görevi ihmal etmiştir. Örneğin eylemler sırasında emperyalizme ve bölücülüğe karşı tek tepkinin görülmemesinin nedeni budur.
o o o
Kitle eylemleri, koşullara göre, biçim değiştirebilir. Burada önemli olan biçim değil, tepkilerin sürekliliğidir.
Türkiye bu sürece girdi.
Gezi eylemleri sırasında ağır şekilde hırpalanan kitleler, bu kez, duran adam figürü ile, direnişi bir başka biçime taşıdılar. Eylemlerin yaratıcı beyinlerce yeni mücadele biçimlerine taşınması beklenebilir.
Mevcut duruma ilişkin en önemli soru şu :
Gezi eylemleri, siyasal iktidarın değiştirilmesinin koşullarını ne ölçüde yaratmıştır ? Önümüzdeki seçimler bu konuda bir test olmaya adaydır.
Ama, sonuç ne olursa olsun şu gerçek değişmeyecektir :
Toplumsal sorunların radikal çözümü, son analizde, düzenin değişmesine bağlıdır.
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
