Uluslararası Gazeteciler Federasyonu, sessiz sedasız geçilen Gazeteciler Günü’nde Türkiye’yi, gazetecilere en çok hapis cezası veren ülkeler arasında saydı.
Bu, ülkemiz açısından utanç verici bir durumdur!
Demokrasinin olmazsa olmazı, düşünce ve ifade özgürlüğüdür çünkü! Bu da en berrak ifadesini basın özgürlüğünde bulur!
Basının özgür olmadığı bir ülkede, demokrasi, olsa olsa büyüklere masaldır!..
Demokrasileri masal olan bizim gibi ülkelerde, basın, ya açık şiddete dayalı yöntemlerle susturulur; ki buna sansür diyoruz; ya da gözdağı ve şantaj yoluyla susturulur; ki buna da, otosansür diyoruz…
Sansürün en aşağılık biçimi, otosansür’dür!..
Çünkü, ilkinde açık şiddete karşı potansiyel bir tepki vardır;
Ä°kincisinde ise baÅŸeÄŸme ve biat!..
Ulusal basınımıza bakıyoruz:
İktidar yandaşlığı basının yüzde 95’ini kapsıyor. Ulusal basın, iktidardan taraf! “Taraf” adını taşıyan gazeteleri bile var! Bunlar bir yandan iktidara yalakalık yapıyor, öte yandan da iktidarın işine gelmeyen haberlere sansür uyguluyor! İktidarı eleştiren köşe yazarları ya kapının önüne konuluyor yada yazıları makaslanıyor!..
Basının sadece yüzde 5’lik küçük bir kesimi özgür gazeteciliğin sesini yükseltiyor! Çeşitli suçlamalarla cezaevlerine atılan gazeteciler de bu kesimden zaten!..
“Ulusal” basının siyasal iktidarın büyük ölçüde denetimi altına girmesinin nedeni şu:
Belli-başlı gazeteler ile TV’lerin patronları, başka alanlarda da yatırımları olan kişiler! Bunların devletle işleri var: İhaleler, özelleştirmeler, teşvikler, ucuz krediler, ithalat-ihracat, vb..
Gazetecilik bunlar için, bu nedenle, iktidara şirin gözükmek, gerektiğinde tetikçilik yapmak aracından başka bir şey değil! özgür gazetecilik kavramı, bunlar için entelektüel bir fantezi!
Bu pragmatik ve edilgen yaklaşım, basınımızı bir yalakalık ve bilgikirliliği odağına dönüştürmüş durumda! Biat kültürünün en aşağılık yansımalarını basında gözlemleyebiliyoruz bugün!..
Son zamanlarla durum ironik bir biçime de kavuştu: Düne kadar “antimlitarist” bir pencereden iktidarı destekleyen “ileri demokrasi” havarisi kimi gazeteci-yazarlar, demokrasinin sadece tutuculuğu kapsayan bir kavram haline gelmeye başlamasının şaşkınlığı içinde kaleme aldıkları eleştirileri yüzünden kapının önüne konulmaya başladılar!..
Demokrasi kavramı, zaten hangi sosyal sınıfın penceresinden bakarsanız onun “tadını” alan tropik meyvelere benzer!..
Bunun en berrak örneğini ülkemizde tadıyoruz bugün!..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
