AKP’nin ulusçuluğu, ulusalcılığı yadsıması hiç de şaşırtıcı değildir. Hatta anlaşılabilir bir tavırdır bu !
Çünkü AKP, islamı referans alan bir partidir. Bu tür siyasal partiler için birleştirici unsur, islamdır. Ümmetçilikte insanların soyları önemli değildir. İslamcı referansları önemlidir. Bu anlayış, siyasal sistem (rejim) olarak şeriatı öngörür.
Osmanlı da böyleydi bu !
Gelgelelim, bu yaklaşım, 19.yüzyılın başlarından itibaren aşıldı. Çünkü onun dayandığı toplumsal sistem olan feodalizm, demokratik devrimlerle tasfiye edildi; yerine kapitalist ilişkilerin egemen olduğu laik devletler kuruldu. Bu, bizde de böyle oldu. Dini referans alan toplumlar çağın dışına düştü. Üç beş dinci devlet, tarihsel bir kalıntı olarak ayak sürüyor.
Türkiye AKP iktidarı ile ayak sürüyenler kervanına katıldı.Yaşadığımız süreç, cumhuriyet devriminin kazanımlarının tasfiyesi sürecidir.
Laik Türkiye Cumhuriyetinin karakteri değiştiriliyor !..
Hedef, Suudi Arabistan, Katar, vb. arap ülkelerindeki gibi şeriatçı bir devlet kurmaktır.
AKP, bu nedenle Kürt sorununa “ ver kurtul “ mantığı ile yaklaşıyor. Bu yaklaşımda ABD’nin belirleyici rolü vardır ! ABD, Ortadoğu petrollerini kontrolü altında tutabilmek için, İsrail’le birlikte yeni bir vurucu güce ya da bağımsız (! ) bir Kürt devletine ihtiyaç duyuyor.
Türkiye Kürtlerinin Suriye ve Kuzey Irak Kürtleri ile birleşip “ Büyük Kürdistan “ı kurma projesi, su katılmadık bir ABD projesidir !..
AKP’nin Kürt sorununa pragmatik yaklaşımı, ABD’nin geleneksel pragmatizmiyle örtüşüyor.
ABD’nin Büyük Kürdistan Projesi’nin önemli aktörlerinden birisi olarak gördüğü PKK’yı elde tutma politikası, yoo hayır, AKP’nin politik vizyonu ile çelişmiyor; olsa olsa kısa vadeli çıkarları ile çelişiyor :
AKP, Başkanlık sistemini oturtmak ve (yerel-genel) seçimlerde başarı sağlamak için PKK’nın geçici olarak eylemlerini durdurmasını istiyor. Bunun için verebileceğinin tümünü vermeye hazır ! Öcalan ile neler görüşüldüğünü bilmiyoruz; ama anlaşıldığı kadarıyla AKP, teslimiyetçi bir politika izliyor. Başka da çaresi yok çünkü !..
Bu noktada bir başka soru çıkıyor ortaya :
AKP’nin Başkanlık ittifakı ve PKK’nın eylemlerinin geçici olarak durdurulması için Öcalan’ı sürecin eksenine yerleştiren politikası gerçekçi mi ?
Deneyimli dış politika uzmanı Şükrü Elekdağ, bu soruya olumsuz yanıt veriyor.
Elekdağ, Öcalan’ın PKK’yı tümüyle elinde tutmadığını, örgütün özellikle Suriye kanadının silah bırakmaya yanaşmayacağını vurguluyor. (Uğur Dündar’la röportaj, Sözcü, 25 Şubat 2013.)
Nitekim, Kandil’in lideri Karayılan da, yaptığı açıklamada, Öcalan ile yüzyüze görüşmeden sorunun çözülemeyeceğini söyleyerek bir anlamda sürece “ taş “ koyuyor !
Çünkü bu istek, ya Öcalan’ın serbest bırakılmasını öngörüyor ya da örneğin Karayılan’ın İmralı’da Öcalan ile yüzyüze görüşmesini !..
Karayılan, ayrıca PKK içindeki bazı grupların silah bırakmaya yanaşma eğiliminde olmadığını vurguluyor; dahası, ilkbaharda eylemlerin şiddetlenebileceği tehdidini savuruyor !..
Özetle; ABD’nin Kürt projesi adım adım gerçekleşiyor.
AKP şaşkın ve çaresiz !.. O kadar ki, PKK’yı eylemsizliğe ‘silah bırakmaya değil ' ikna etmek için Türk’lükten bile istifa etmeye (!) hazır ! bir profil çiziyor !..
Sonuç olarak şunu söylemek istiyorum :
AKP, dönüşü olmayan bir yola girdi ! Sorun onların zannettiği kadar basit değil !
Öcalan buyuracak, PKK silah bırakacak ! Bu olası değil ! Hatta, en azından özerklik ödünü verilmeden PKK’nın eylemlerini durdurması bile olası değil !..
Korkarım bu hatalı politikalar, iki yanlı şoven duyguları kabartacak, bu da olası iç-çatışmalara zemin hazırlayacaktır !..
AKP ateÅŸle oynuyor !..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
