Futbolun temel kuralı şudur:
Top sendeyken gol yapmaya çalışacaksın. Top rakipteyken onu yeniden kazanmaya uğraşacaksın.
Futbol basit bir oyundur.
Siyaset de böyle değil midir?
Top (iktidar) sendeyken karşı tarafa mümkün olduğu kadar gol yağdıracaksın. Topu kaptırınca da onu fazla gol yemeden yeniden ele geçirmeye bakacaksın.
Top, 2002’den bu ya AKP’de! AKP, ilk iki dönem golleri sıralayacak koşulları yarattı; muhalefeti yordu. Üçün’cü dönem golleri sıralamaya başladı. İktidar oyunu domino etmiş durumda!.. Muhalefetin ayağına top, ancak gölü yedikten sonra oyunu yeniden başlatmak için geçiyor; kısa zamanda da kaptırıyor!..
Anamuhalefet partisi CHP yahut Yeni CHP, oyunu mütemadiyen kendi yarı sahasında kurguluyor; atağı yok! Sokağı unutmuş, iktidarın en güçlü olduğu yer olan TBMM’nde top çevirmeye uğraşıyor! Sahanın öteki alanları iktidarın elinde!..
Siyaset kitlelerle yapılır. Demokrasi sokaklarda çiçeklenir. Mütemadiyen demokrasiden sözeden CHP, sokakta hiç yok! Parlamentoda da, azınlıktan olduğundan, CHP sadece Kılıçdaroğlu’nun nutuklarıyla var!..
MHP ise, çoktandır AKP’nin stepnesi durumunda. Bahçeli, ülkücüleri sokaktan ya da demokrasi mücadelesinden çoktan çekti!..
Sokağa çıkma yürekliliğini gösteren demokratik kitle örgütleri ile kendiliğinden gelme (spontane) halk eylemleri polisin bibergazı tatbikatlarının denektaşı haline geldi!..
Futbolda temel taktik, toplu savunma ve toplu hücumdur.
Muhalefet; parlamentodaki siyasal partiler, demokratik kitle örgütleri ile darma-duman! Herkes kendi kafasına göre tribüne oynuyor!..
Bu kafayla AKP’yi ancak AKP yenebilir!..
Öyle de olacağa benziyor:
Başta Gülenciler olmak üzere çeşitli cemaatlerin, Tayyip Erdoğan’ın “Tek Adam” pozisyonuna karşı yavaş yavaş tavır almaya başladıkları gözleniyor! Örneğin düne kadar yıldızları çok barışmayan Gülen Cemaati ile Nakşîlerin İsmailağa Cemaati arasında Erdoğan’a karşı güçbirliği adımları atılmaya başlandı.
Denilebilir ki, AKP hızla, cemaatlerin bir çekişme, yer kapma platformuna dönüşüyor!..
Şu var ki açılan bu gediğe sızacak forvet yok muhalefette!..
Bu gidişat, elbette sosyo-ekonomik alanda da yankısını buluyor. Ekonominin dizginleri muhafazakâr Anadolu burjuvazisinin eline geçerken, burjuvazisinin TUSİAD’ta örgütlenen laik-elit kesimi iktidarın baskısı altında! TUSİAD Başkanı Boyner’in son çıkışları bence bununla ilgili.
Son yapılan zamlar, burjuvazinin tutucu kanadına yaslanan AKP’nin ekonomi yönetimini kıvıramadığını gösteriyor.
Yani ortam, muhalefetin topu kapmasına çok elverişli! Ama nerde feraset bizim muhalefette!..
YEREL SİYASETTE MEVZİLENME
Türkiye genelindeki ideolojik-politik mevzilenme, Ulusalcılar (Atatürkçüler-Laikler) ile dinciler arasındaki mevzilenmedir.
Başçelişki budur.
Neo-liberaller dincilerin yedek lastiğidir.
Şu var ki, her yörede başçelişki berrak şekilde kendisini göstermez; yer yer bulanıklaşır, yer yer etnik bir temele kayabilir. Doğu ve Güneydoğu’da olduğu gibi!..
Bu niye böyledir?
Çünkü ideolojik-politik mevzilenme bilincini kitlelere doğru ve inandırıcı şekilde taşıyacak kadrolar çok azdır Anadolu’da… Siyasetimiz merkeziyetçi ve kariyerist bir yapıya sahiptir. Merkezdeki birkaç “akil adam” konuşur, ötekiler ona kafa sallar! Bundandır, bizde siyasetin kâbesi, Başkenttir. Anadolu’da siyaset üretimi hemen hiç yoktur. Biraz öteki metropollerde vardır.
Biz bunu Ereğli’mizden de biliyoruz:
Yerel planda siyaset üretimi solda sıfır!
Buna karşı kendilerine “politikacı” diyebilen sürüyle kişi var Ereğli’de!..
Politikasız politikacılık bize özgü bir hilkat harikasıdır!.
Örneğin Ereğli’de yerel iktidar (Belediye) CHP’de!
Gelgelelim, Ereğli’de, iktidar-muhalefet ayrımı hem hiç yok! Ne, AKP’yi temsil edenler ağzını açıp CHP’ye iki çift laf edebiliyor; ne de CHP AKP’ye!..
Yuvarlanıp gidiyorlar!..
Hal böyle olunca, genel plandaki politik mevzilenme yerelde yankısını bulamıyor; yer yer kişiselleşiyor; yer yer bulanıklaşıyor!..
Örneğin siz Ereğli Belediyesinin CHP’li Sayın Başkanının iktidar partisinin dinci politikalarını eleştirdiğini gördünüz mü hiç? Daha somut bir örnek vereyim: 4+4+4 ucubesine iki laf çaktığını? Tutuklu gazeteci ve askerlere sahip çıktığını? Ya CHP ilçe örgütünün?.. Dut yemiş bülbül gibiler!..
Posbıyık ne zaman ağzını açsa, Erdemir üzerinden OYAK’a, askere laf çakıyor! Çünkü askere laf çakmak, devr-i AKP’de moda!.. İktidar katında prim de yapıyor!..
Normalde Atatürkçü CHP ile Atatürkçü askerlerin el ele olması gerekir değil mi? Doğalı budur.
Ereğli’de ise, tam tersi bir mevzilenme var!..
Ereğli Belediyesinin Atatürkçülüğü, duvarlara karmakarışık ve özensiz şekilde asılan Atatürk resimleriyle sınırlı!..
Bu bilinç tutukluğu, haliyle, AKP’nin işine geliyor. Bu yüzden yerel yönetimi başlarının üzerinde taşıyorlar; gıkları çıkmıyor!..
Kitleleri genel mevzilenme konusunda aydınlatamayan CHP, yerel seçimde bunun faturasını ödeyecektir!..
Cemaatler altlarını oyuyor; bunların haberi yok!..
ETİKETLER : Yazdır
Yorumlar
Yorumlar, editörlerimiz tarafından onaylandıktan sonra yayınlanır. Kanunlara aykırı, konuyla ilgisi olmayan, küfür içeren yorumlar onaylanmamaktadır.
Henüz bir yorum yapılmamış
Diğer Yazıları
Köşe Yazarlarımız
Çok Okunan Köşe Yazıları
