Ereğli Belediyesinin eski istasyon civarındaki bir hazine arazisine yan yana,iç-içe inşa ettirdiği sevimli ahşap kulübelerin tuhaf bir adı var: “YÖRESEL TANITIM EVLERİ (YTE)”.

    Kulübelerin kapılarının üzerine ait olduğu il’in tabelası asılmış. Ancak tabelalar, YTE’lerin işlevi konusunda bir fikir vermiyor insana. Bizim çocuklara sordum; “ev”ler, Ereğli’deki Hemşehri Dernekleri için yaptırılmış. Bu şekilde tüm Hemşehri Dernekleri topluca kentin dışına çıkarılmışlar.

    Peki niye? Nedir amaç?

    “Ev”lerin, hinoğlu hin bir düşüncenin yahut ideolojik bir yaklaşımın ürünü olduğuna inanmıyorum. Daha yalınkat, azıcık da saf bir yaklaşımla, “ev”lerin, Hemşehri Derneklerine bedava birer mekân sağlama gibi “sosyal” bir amacının olduğu söylenebilir.

    Peki niye gerek görülmüş buna?

    Ereğli’de yaşayan “yabancı”lara şirin gözükmek şeklinde bir cümle kursak cuk oturur mu? Buradan kalkarak, ayrıca, gelecek seçimde üç-beş oy kapma akılcılığına (!) teyelleyebilir miyiz cümleyi?..

    Bu göstermelik işin “illegal” amacı bu olsa gerek!

    Varsın olsun diyeceğiz ama, işin içinde başka işler var!

    Nedir o?

    “Ev”lerle, ola ki bilmeden tetiklenen, ayrımcılık!..

    “Ev”lerin önünden ne zaman geçsem, şu soru takılıyor aklıma:

    İyi-güzel de ne, kimlere, niçin ve nasıl tanıtılacak?

    “Ev”lere gezi mi düzenlenecek, kimler katılacak bu geziye?.. Yoksa “ev”lerde farklı kentlerin damak tadı mı sunulacak ziyaretçilere?

    Aslında bu konu üzerinde derinleşmek gereksiz! Anlaşılıyor ki ahşap kulübelere Yöresel Tanıtım Evleri adı, üzerinde çok fazla düşünülmeden konulmuş!..

    Öylesine..

    Ereğli’nin etnik/bölgesel ve kentsel mozaiğinin “yabancı” benekleri bir haylidir. Bunları kent dışındaki ahşap kulübelerde örneklemek, dedim ya en azından ayrımcılıktır! Uzun yıllar Zonguldak’a kan kusturan “yerli-yabancı” ayrımcılığının kolektif biçimidir bu!

    Belediye, kaş yapayım derken göz çıkartmış!..

    Ereğli, tüm sanayi kentleri gibi, bölgesel ve kentsel açıdan çok benekli bir mozaiğe sahiptir. Kökleri ne olursa olsun Ereğli’nin ekmeğini yemiş, zaman içinde kentin yerlileri ile kaynaşmış; kız alıp vermiş, ekmeğini-aşını paylaşmış herkes, bu toprağın insanıdır; onlar, Ereğli’nin sosyal ve kültürel zenginliğidir.

    Bunların için de ben de varım…

    Sokaklarda, caddelerde, çay bahçelerinde, lokantalarda, pazarlarda, vb. karşılaştığımız insanların kökenlerini bilmeyiz; buna gerek de yoktur.

    Ama, “ev”ler bu kaynaşmayı provoke ediyor; halkı bölüp parçalıyor!..

    Ne uğruna peki? Üç-beş oy uğruna mı?.

    Bu tehlikeli yanlış, nasıl olacaksa, düzeltilmelidir.