Siyasal sözlükte, “kasaba politikacılığı “ diye bir terim yok; ama,siyasal edebiyatımızda var.

Terim,içine kapalı küçük yerleşim birimlerindeki siyaset algısını ve üslubunu vurguluyor.Aşağılayıcı,küçültücü bir terim bu !..

Tek bir cümleyle tanımlamak gerekirse,kasaba politikacılığı,ilkesizlik anlamına geliyor.Şöyle de söylenebilir: Kasaba politikacılığında temel ilke,ilkesizliktir !..

Kasaba politikacılığının dört temel göstergesi var.Şöyle sıralanabilir :

Frenklerin “egosantrizm” dedikleri benmerkezcilik !

Halk ağzıyla bunu şu şekilde ifade etmek olası :

Ben dümenime bakarım !..

Bu tanım,doğaldır ki,kasaba politikacılığını,tüm ideolojik,siyasi ve ahlaki ilkelerin dışına itiyor.

Kasaba politikacısı,siyaseti bir ikbal aracı olarak algılıyor.Bu yaklaşım,kasaba politikacılığının vizyonunu oluşturuyor.Partisel ayrımlar ve seçenekler,su yüzünde kalma dürtüsüne göre değişiyor.

Kasaba politikacısı için siyasetin ve tabii partilerin,sosyal ve ideolojik bir derinliği bulunmuyor.Ucunda ikbal varsa,ha o parti olmuş ha öteki,fark etmiyor.

Kasaba politikacılığının ikinci göstergesi,Frenklerin “pragmatizm” dedikleri faydacı bakış açısı.Kasaba politikacısı,doÄŸru ve yanlış kavramlarını “iÅŸime gelen”, “iÅŸime gelmeyen” ÅŸeklinde algılıyor.

Bu yüzden,doğrular ve yanlışlar,kişisel bir içerik kazanıyor.Zaman içinde yer de değiştirebiliyor.

Kasaba politikacılığının üçüncü göstergesi,dost-düşman kavramlarının pragmatik yorumuna bitişiyor.Şöyle ifade ediliyor :

Düşmanımın düşmanı,dostumdur !..

Tabii bu algı da ,tıpkı doğru-yanlış algıları gibi,zaman içinde içerik değiştiriyor,dostlar düşman,düşmanlar dost olabiliyor !..

Kasaba politikacısı için,dost ve düşman kavramlarının siyasal ve ahlaki bir içeriği bulunmuyor !..

Dördüncü gösterge; Frenklerin Makyavelizm dedikleri,amaca ulaÅŸmak için her aracın kullanılmasını “mübah” sayan,öyle gören eÄŸilim.

Bu eÄŸilim,tüm siyasi,ahlaki ilkeleri peÅŸinen yok sayıyor…

Hepsini bir araya getirdiğimizde şöyle bir politikacı prototipi çıkıyor karşımıza :

İlkesiz,bencil,ikiyüzlü,çıkarcı ve ahlaksız !..

Aslında bu tanım,bir yerde,halk arasındaki politikacı kavramına da cuk oturuyor.Buradan kalkarak şu söylenebilir: Kasaba politikacılığı,özel bir tür değil,politikacılığın dar mekanlardaki yontulmamış sureti !..

Eleştirileri düşmanlık olarak algılamak..Olaylara toplumsal değil,bireysel açıdan yaklaşmak..Çoğu kez ayrıntıya boğulmak..Bölücülük,olağanüstü şişik bir ego...

Ben dümenime bakarım bencilliğinin pragmatik bakış açısı ile el ele tutuşmasından doğan maddi çıkarcılık !..Kasaba politikacılığının alamet-i farikası !..

 

Bektaşi babası, hafif çakırkeyif,kasaba pazarında dolanırken iki elini ağzına siper ederek avazı çıktığı kadar bağırmış :

Pezevenk !..

Herkes dönüp bakmış. Baba erenler bıyıkaltından mırıldanmış:

Ne de çokmuş!..

Konumuza dönelim ;

Ne de çoktur !..