Bu köşeyi sürekli izleyenler, Türk Metal-Belediye ve Erdemir-Belediye gerginliği konusunda özetle şunu söylediğimizi anımsayacaklardır.

1)Belediyenin Erdemir’deki mühürleme eylemleri yanlıştır. Sorun, iyi niyet temelinde diyalogla çözülebilirdi.

2)Bireysel şiddetle bir yere varılamaz.  

Şimdi bunları bir kez daha açacağım. Çünkü son gelişmeler at izinin it izine karışacağı bir sürece girildiğini gösteriyor.

1)Erdemir, askerlere ait bir vakfındır. Ordu Yardımlaşma Kurumu’nun. Kısa adıyla OYAK’ın.

Erdemir; sıcak paraya, tefeciliğe, borsa rantına dayalı mafya ekonomisinin bir parçası değildir; üretken ( reel ) bir milli kuruluştur.      

    Bu nitelikteki bir kuruşuna zarar vermek:

a)Ekonomik planda milli ekonomiye..

b)İdeolojik planda da Kemalizme zarar vermek anlamına gelir.

Erdemir, özellikle Cumhuriyet Devrimcilerinin, üzerinde titremesi, onu koruması gereken bir kuruluştur.

Geçmişte, Erdemir’in yabancılara, özellikle Fransızlara satılması için AKP’nin üstdüzeyde ilişkiler kurduğu iddiaları halen de unutulmuş değildir.

Erdemir, bunun yanı sıra, Ereğli ekonomisinin ve sosyal yapısının temel kuruluşudur. 8 bin nüfüslu balıkçı kasabasını 100 bin nüfuslu çağdaş bir kent haline getiren Erdemir’dir;  onun yarattığı katmadeğerler ile ara-tüketimdir.

Belediye’nin Erdemir’deki mühürlemelerine karşı çıkmamın, sorunun diyalog yoluyla çözümlenmesini istememin nedeni buydu.

Kaldı ki Ereğli Belediyesi, AKP’li değil, CHP’li bir belediye idi. Askerlere ait bir milli kuruluşu en çok kollaması gereken bir konumdaydı.

    Bu açıdan bakıldığında, CHP’li Belediyenin Türk Metal üzerinden ve onu Türk-Metal ile aynı kefeye koyarak Erdemir’e karşı bir takım yaptırımlarda bulunması bence doğru değildi.

    2) Türk-Metal temsilcilerinin, Halil Posbıyık’a yönelik bireysel şiddet eylemlerine de bu nedenle karşı çıktım.

Çünkü deneylerle sabittir ki, bireysel şiddet bireysel şiddeti doğurur! Bu da, sınıfsal ve siyasal mevzilenmeyi saptırır; provake eder. Aynı safta olması gerekenleri karşı karşıya getirir.

Türk Metal temsilcilerinin Posbıyık’a yönelik bireysel şiddeti, böyle bir resim ortaya çıkartmadı mı?

Bireysel şiddetin, iktidar yanlısı olduğu bilinen bir sendikanın militanlarınca gerçekleştirilmesi bu açıdan manidardır da!

Nitekim, bireysel şiddet, beklenen ve benim korktuğum bireysel nitelikteki şiddet eylemlerini doğurdu! Posbıyıkseverlerin Türk-Metal binası önüne çelenk koymaları ile Türk-Metal üyesi bir grup işçinin Belediye önünde protesto gösterisi yapması, her ne kadar kolektif eylemler gibi de gözükse, aslında toplumsal ve siyasal mevzilenmeyi saptıran provakatif eylemlerdir. Provakatiftir, çünkü, özellikle emekçi kitlelerini bölmekte, birbirine düşürmektedir!..

Bunun en kısa zamanda önlenmesi gerekiyor.

Eylemlerin tırmanması Erdemir’e ve Ereğli’ye zarar verir çünkü.

Emekçilerin eylemleri, sınıfsal mevzilenmeye koşut, yani gericiliğe karşı eylemler olsaydı, bunları öncelikle ben desteklerdim.  

Ne yazık ki öyle değil; tam tersi…

Eskilerimiz, her şer’den bir hayır doğar demişler. Bu kez de öyle oldu. Uzun süredir içine kapalı, kamuoyu ile temas kurmaktan kaçınan bir resim veren Erdemir yönetiminin, mühürleme olaylarının içyüzünü anlatan yazılı bir açıklama yapması sevindiricidir. Bunun devamına diliyorum.

Gerektiğinde konuşmak, tartışmak, gerçekleri kamuoyuna açıklamak, demokratik bir görevdir.