Dünyada ve bu arada dünyanın en önemli bölgelerinden birisi olan ortadoğu’da kartlar yeniden karılırken, muhalefetimizin dünyaya ve ortadoğu’ya paradigmal bir yaklaşımının olmaması, tam tersi polemikler ve oyalanmalar ile vakit geçirilmesi tek sözcükle üzücü.

Bu bir yana, artık yasal bir sürece giren Kürt Sorununa da muhalefetin dışardan bakması, yeniden yapılanma önermeleri karşısında fikir ve alternatif proje üretmemesi de anlaşılabilir bir durum değildir.

İnsanın sorası geliyor:

Özellikle anamuhalefetimizin netleşmiş bir dış politika çizgisi mi yok, yahut var da bunu şimdi tartışmayı gerekli görmüyorlar mı ?

Suriye’de yeni bir rejim kuruluyor. Buna Suriye’nin birleşmesi/bütünleşmesi gözüyle bakıp sevinebiliriz de, Suriye’nin Bass-Rusya sultasından bu kez ABD’nin sultası altına girmesine bakıp üzülebiliriz de… Peki örneğin Yeni Parti’nin resmi görüşü nedir bu konuda ?

Türkiye penceresinden bakacak olursak, PKK’nın Suriye’de rejime entegre  olması elbette iyi bir şey. En azından Kuzeydoğu sınırımıza bir hançer gibi saplanan otonom bir terör yapılanmasından kurtuluyoruz bu şekilde. Ayrıca, Suriye’nin yeniden yapılanmasında olsun, imarında olsun güçlü bir aktör olmamız da sözkonusu artık…

İsrail’in PKK’dan boşalacak alanı Türkiye’nin üs kuracağı savıyla bombalaması yukarıdaki olasılıklara ilişkin bir tepki aslında.

Özel’in bu önemli gelişmeler karşısında sessiz kalması, Yeni Parti’nin netleşmiş bir Ortadoğu politikasının bulunmaması aslında Türkiye için de bir eksiklik.

Yeni Parti-CHP şu sıralar neyle uğraşıyor ?

Kendi içlerindeki kısır çekişmelerle !

Anamuhalefetin, öte yandan, çözüm süreci için de netleşmiş bir stratejisi yok. Kürtler/Apo ve DEM, iki toplumlu bir Türkiye peşindeler. Bunun için anayasanın değişmesini istiyorlar. Dünün Marksist solcusu Apo artık Kürt milliyetçisi, MHP ile birlikte rejimin öteki ayağı olmak istiyor.

Haksızlık etmeyeceğim:

Kılıçdaroğlu için bir şey söyleyemem ama, Yeni Parti yönetimi samimi olarak ulus-devleti savunuyor, Türkiye’nin bölünmesine karşılar.

Ancak, seçim hesaplarına dayalı pragmatik bakış açısı, bu konuda Yeni Parti’nin elini kolunu ve de ağzını bağlıyor. Kürt seçmeni küstürmeme kaygısı, Yeni Partinin bu konuda da edilgen bir çizgi izlemesine neden oluyor.

Batıcı konumu ve artık çoktan modası geçmiş parlamentarizm anlayışı ile Yeni Parti, Türkiye ve dünya/Ortadoğu gerçeklerinin dışına düşmüş görünüyor.

İktidara kenetlenen bir partisinin sadece iç değil, dış politikalarının da en azından çerçevesinin netleşmiş olması gerekir. Yeni Parti’de bunu göremiyoruz.

Özel’in ağzından bir dünya ve Ortadoğu tahlili, ona dayalı politik bir çizgi, bu bir yana net bir Kürt politikası çıkmıyor !

Çıkmamalı mı peki ?

Halkını ilgi ve sempatisini en kestirme yoldan oya tahvil edip iktidara gelmeye çalışmak da elbette bir politikadır.

Ancak işin bir de Türkiye cephesi var. Dünya ve Ortadoğu’ya pencerelerini  kapatmış bir anamuhalefet hareketi düşünülemez bile !

Dahası PKK’nın tasfiyesi ile yeniden yapılanma sürecine !..

Apo bile bu konularda İmralı’dan ses verirken, Özel’in halâ butlan çevresinde vakit öldürmesi olacak şey değildir !...