Bugünkü yazıma bir soruyla gireceğim:

İsrail’in şu sıralar ülkemize yönelik provokatif söylem ve eylemlerine nasıl bakmalıyız ?

Bu soru bir başka soruyu açıyor:

İsrail, ABD’nin onayını almadan bu tahrikleri yapabilir mi ?

İran savaşının yoğun günlerinde ABD Başkanı Trump şöyle bir söz söylemişti:

“İsrail, NATO’dan çıkıp Türkiye’ye saldırmak istiyor…”

Trump şantaj yapıyordu. Erdoğan’ın komşumuz İran’ın yanında yer alan tavrını “NATO kardeşliği”ne aykırı olduğu imasıyla bizi İran’a karşı kullanmak istiyordu. İsrail sopasının ucunu göstermesinin nedeni buydu. Türkiye tavrını bozmayınca Trump geriye çekilmek zorunda kaldıydı.

Şimdi aynı oyun Suriye’de oynamak isteniyor. Türkiye’nin bastırmasıyla ABD PKK’yı daha fazla kullanma riskini göze alamadı. Zaten artık PKK’ya ihtiyacı kalmamıştı. Suriye PKK’sı, iç-savaş sonrasındaki vaatlere rağmen Suriye ordusuna entegre edildi, örgütsel varlığı ortadan kalktı. Bugün-yarın fesih haberi gelir…

Irak PKK’sı için de aynı şey oldu. ABD, yarı-âtıl haldeki PKK’nın arkasından çekildi. Kandil’in kaderini Türkiye’ye bıraktı.

Bu durumda Türkiye “hayır istemem” mi diyecekti !

Sonrasını biliyoruz: Bahçeli-Apo çağrıları filân…

Mekke Anlaşması ABD’yi tedirgin etti. İsrail’i de korkuttu. Türkiye’nin Suriye ile iyi ilişkiler kurmasını ve bölgede belirleyici bir aktör haline gelmesini istemiyorlar.

İran savaşı bölgede ABD’nin “tanrısal” (!) gücünün içinin kof olduğunu da gösterdi. Bölge halkları artık ABD’den korkmuyorlar…

ABD’nin İsrail sopasını birkez daha bize göstermesi bölgedeki dengelerin hızla değişmesiyle ilgili… Türkiye kendi kaderini eline alma yolunda artık… Mekke anlaşması bunun somut bir örneği…

Türkiye gibi emperyalizmin sultası altındaki ülkelerde başçelişki, emperyalizm ile tüm ülke arasındaki çelişki olarak belirir.

Bugün Türkiyle’de başçelişki sosyal çelişki değildir, ulusal çelişkidir. Bu çelişki ancak ülkenin tam bağımsızlığına kavuşmasıyla çözülür.

Tam Bağımsızlık kavramı, ekonomik bağımsızlığı da içerir…

Türkiye’nin şu an dış borç 538 milyar dolar. Korkunç faiz ödüyoruz ayrıca. Böylesine borçlu bir ülkenin tam bağımsız bir ülke haline gelmesi zordur.

Güzelim ülkemiz daha çok üreterek daha çok satarak ve bölgesel ilişkilerini ekonomik avantajlara çevirerek önünü açabilir. Bu sadece iktidarın sorunu da değildir, milli bir sorundur bu.

Emperyalistlerin ekonomik, siyasi ve kültürel sultasından kurtulmadan istiklali tam elde edilemez.

Bu paradigmal yaklaşım Yeni Parti de kapsamalı diyorum. Batı’yı demokrasiyle özdeşleştirip, burjuva demokrasisini ya da dışa bağımlı kapitalist yapıyı bilmeyecek de olsa idealize etmekten kaçınsın…

Dünya sadece Batı’dan ibaret değil. Türkiye bir Ortadoğu ülkesidir, yüzümüzü biraz da doğuya dönmeliyiz.

Şöyle bağlayacağım yazımı:

Emperyalizme elini kaldırmayanlardan ne muhafazakar olur, ne milliyetçi olur ve ne de solcu olur !..