Er-gaziler…

Depremzedeler…

Madenciler…

Toplumsal hareketliliğin şu an vitrinde olan grupları… Bunlar kitle iletişim araçlarıyla niçin sokağa çıktıklarını anlatmaya çalışıyorlar…

Genelde talepleri ekonomik. Kimisi uzun süredir maaş alamadığı için, kimisi özlük haklarının yanlış yorumlandığı için, kimisi de depremde yitirdikleri konutlarına hâlâ kavuşamadıkları için sokakta. Seslerini duyurup sorunlarının çözülmesini istiyorlar.

Bu tür hareketler, kendiliğinden gelme/spontane hareketlerdir. Ne kurulu düzene karşıdırlar ve hatta ne de iktidara ! Genelde sorunlarının “ilgililer” (iktidar) tarafından çözülmesini isterler. Bir genelleme ile siyasi eylemler değildirler.

Ama şu da var:

Spontane sokak hareketleri, taleplerinin karşılanmaması durumunda iktidarın hedef alan bir paradigmal dönüşüme uğrayabilirler; yani yaşama bakış pencereleri değişebilir bu anlamda siyasallaşan bilir.

Spontane sokak hareketleri genelde demokratik hareketlerdir.

Spontane hareketlerin doğal önderleri vardır. Ortak talepler her türlü siyasi eğilime sahip bireyleri bir araya getirir.

Çevreye zarar vermemeleri koşuluyla siyasi siyasi iktidarlar sokak hareketlerine karşı sert önlemler almazlar. Çünkü szokak hareketleri demokratik bir motiftir. Demokrasinin sınırlı da olsa özgürlükçü yanına ışık tutarlar.

Siyasi karakterde sokak hareketleri ise, iktidar karşıtı sokak hareketleri ile toplumsal düzen karşıtı sokak hareketleri şeklinde ikiye ayrılır.

Sokak hareketleri iktidarların bir tür demokrasi turnusolüdür. Sokak hareketleri karşısında takınılan tavrın ölçüsü aynı zamanda iktidarın demokrasi anlayışının çapı ile özdeş olur. Kimisi sokakta insana grupları görmek istemez, kimisi kontrollü hareketlere izin verir.

Sokak hareketlerinin en büyük zaafı provokasyonlara açık olmalarıdır. Sıradan bir spontane hareket profesyonel ajitatörler tarafından kolayca enfekte edilebilir. Özlük hakları için sokağa çıkarlar bir anda kendilerini iktidar ya da kurulu düzen karşıtı bir eylem içinde bulabilirler…

En tehlikeli sokak hareketleri, anarşi ve terör öğeleri içeren hareketlerdir. Bu tür hareketlerin belirli somut bir hedefi ya da amacı yoktur. Amaç, kargaşa çıkartmak ve çevreye zarar vermektir. Sonuçta güvenlik güçleriyle halkı karşı-karşıya getirmektir.

Bu tür hareketler zararlı ve kabul edilemez hareketler kategorisine girer. Anti-demokratiktirler ve genelde karanlık güçlere hizmet ederler.

Bu tür hareketler ülkeye de zarar verir…

Şuraya geliyorum:

İktidarların özellikle spontane hareketlere karşı daha duyarlı ve çözümcü olmaları şarttır. Bir ülkede insanları sokağa çıkmaya itecek haksızlıklar varsa onları düzeltmek iktidarların doğal görevi olmalıdır.

Sokakları kolluk önlemleriyle boşaltmak kolaydır. Ama, çözümsüz taleplerin yarın sandıkta karşı oya dönüşebileceğini de unutmamak gerekir !..