Geçenlerde yazdığım bir yazıda, ideolojikman aynı tavanın balığı olan siyasi partilerin birleşmelerini önermiştim.

Her partinin sosyal bir temeli vardır ya da olması gerekir.

Bir ülkede çok çok 3-4 sosyal kategori  vardır. Buna göre 30 tane partinin bir anlamı yoktur; enflasyonist bir sapmadır bu !

İşte görüyorsunuz ! Parti enflasyonunun üzerine bir de eyyamcılık/oportünizm binince çok partili rejimimiz transfer pazarına dönüşüyor.

Seçimler yaklaşırken hep olur bu. Çekim alanları da iktidar partisi ile anamuhalefet partisi olarak belirir.

Normalde aynı sosyal tavanın balığı partiler birbirinden transfer yapması gerekirken pek öyle olmaz; iktidar çatısı cazibe merkezi olur.

Siyasi dürüstlük, seçmene saygı, ilkeli bakış açısı, yoksa güce tapınma öne çıkar, iktidarın nimetlerinden nemalanma tüm argümanları sollar !

Muhafazakar AKP şu sıralar milliyetçi ve sosyaldemokrat kesimlerden milletvekili devşirip duruyor. Bir bakıyorsunuz 4-5 gün önce iktidarı topa tutan muhalif vekil, 4-5 gün sonra iktidar kapısında !

İlkesizlik, kişisel çıkar hırsı ve çok parti buna cevaz veriyor.

Partiler birleşir sanıyorum transferler bu kadar hareketli olmaz; ittifak pazarı da !..