Ankara Bölge adliye Mahkemesi, Değişim Hareketinin CHP’nin yönetimine gelmesiyle sonuçlanan Kurultay hakkında Mutlak Butlan kararı aldı. O kurultayı kaybeden Kılıçdaroğlu ve ekibini CHP’nin yönetimine getirdi.

Bir siyasi partinin yönetiminin mahkeme kararıyla değiştirtilmesi olayıyla karşı karşıyayız ! Doğal olarak bu karar kimsenin içine sinmedi. Çünkü karar güçler ayrılığı ilkesine yaslanan ve sonuçta halk iradesini simgeleyen demokrasi kavramıyla çelişiyor.

Burada önemli olan mahkemenin aldığı karardan çok, o karara yolaçan hukuk ve adalet sistemidir ! Çünkü sonuçta mahkemelerin dayanağı son analizde yasalardır !

Kararın yasal bir dayanağı varsa, eleştirilmesi gereken mahkeme kararından çok hukuk ve adalet sistemi olmalıdır. Derdimiz de bu değil mi zaten ! Şu an yaşadığımız her siyasi ve toplumsal olumsuzluğun temelinde demokrasi  kavramını ülke ve yönetim olarak iyi sindiremeyişimizin  sonuçları değil midir !

Butlana karşı bütün siyasi partilerini ayağa kalkması, demokrasimiz için hâlâ umut var anlamına geliyor.

Çok çok iki yıl sonra seçim var. Seçim, başkın ya da erken formlarda da karşımıza çıkabilir.

Bütün bu olup-bitenlerin temelinde iktidar-muhalefet çekişmesi yatıyor. İktidar elindeki imkânları bence ölçüsüz bir şekilde kullanarak CHP’yi zayıf düşürmeye çalışıyor. Çünkü son yerel seçimden bu yana CHP ciddi bir iktidar alternatifi. Son cumhurbaşkanlığı seçimini yüzde 55’le kazanan Erdoğan’ın koltuğu bile eskisi kadar muhkem değil. Anketlere bakın görün !..

AKP yerel seçimlerden bu yana iktidarı yitirme korkusu içinde. Böyle olması da doğal. Meclis çoğunluğunu ancak, gerçekte bir muhalefet partisi olan MHP’nin desteğiyle koruyabiliyor.

AKP çeyrek yüzyıl önce iktidara yüzde 30’un biraz üstünde bir seçmen desteğiyle gelmişti. Aradan geçti 25 yılı, anketlere bakıyoruz hâlâ yüzde 30’larda, hatta daha aşağıda.

Böyle bir iktidarın koltuğunu kaybetme telaşı ve korkusu içinde olması doğaldır.

AKP’nin tek umudu hâlâ Erdoğan. Son genel seçim sonuçlarına bakıyoruz, AKP ile Erdoğan seçmen desteği bakımından farklı konumundalar. Erdoğan’ın bireysel oyu AKP’nin ortalama 15-20 puan üstünde. Şu anlama geliyor bu: Erdoğan’ın olmadığı bir seçimde AKP hezimete uğrar ve cumhurbaşkanlığını da kaybeder.

Eğer bir anayasa değişikliği olmayacaksa erken seçime gidilmesi zorunlu hale geliyor bu yüzden.

AKP’nin iktidarda kalma şansını koruyabilmesi için Erdoğan’ın yeniden aday olması, CHP’nin mümkün olduğu kadar etkisizleştirilmesi, geçim zorluğu çeken halk kitlelerinin ağızlarına birer parmak bal çalınması gerekiyor.

Bu aslında klasik bir iktidar taktiğidir. AKP eğer özellikle CHP’nin mümkün olduğu kadar zayıflatılması taktiğini çok sert bir şeklide hayata geçiriyorsa eğer, bunu seçimi yitirme korkusuna bağlamak gerekiyor.

Mutlak Butlan’a dönüyorum…

Kılıçdaroğlu’nun son yaptığı ve “ortalığı derleyip-toparlayalım ben uygun zamanda yapacağımız kurultayda aday olmayacağım” özetindeki açıklamasını şöyle okumak gerekiyor:

Kılıçdaroğlu CHP’ye yenik bir komutan olarak değil, gençlerin önünü açan bir özveri gösterisiyle emekliye ayrılmak istiyor.

Ama, artık çok geç ! Sonuçta böyle bir tablo da doğsa Kılıçdaroğlu CHP tarihinde, iktidar lehine partisini provoke eden bir siyasetçi olarak geçecektir. Çünkü Butlanın kapısını o açtı !..